Epistolae et decreta 2.16.1
CAP. XIV. Hae vero (27, q. 1, c. 9; Ivo, p. 7, c. 17) , quae necdum sacro velamine tectae, tamen in proposito virginali se promiserant permanere, licet velatae non sint, si forte nupserint, his agenda aliquanto tempore poenitentia est; quia sponsio ejus a Deo tenebatur.
PL 20, 479A第14章——だが、まだ聖なるヴェールで覆われていないものの、おとめの志にとどまると約束していた女たちは(27, q. 1, c. 9; Ivo, p. 7, c. 17)、ヴェールを受けていないとはいえ、もし万一結婚したなら、ある期間、悔い改めを行わなければならない。その約束は、神のもとで保たれていたからである。
Epistolae et decreta 2.16.2
Si enim inter homines solet bonae fidei contractus nulla ratione dissolvi: quanto magis ista pollicitatio, quam cum Deo pepigit, solvi sine vindicta non debet!
PL 20, 480A実際、人々の間では、誠実な契約はいかなる理由によっても解消されないのが常であるなら、まして、神とともに結んだこの約束は、罰なしに解かれてはならない。
Epistolae et decreta 2.16.3
Nam si apostolus Paulus, quae a proposito viduitatis discesserunt, dixit eas habere damnationem, quia primam fidem irritam fecerunt (I Tim. V, 12) : quanto magis virgines, quae priori promissioni fidem frangent!
PL 20, 480A実際、使徒パウロは、やもめの身の志から離れた女たちについて、彼女たちは断罪を受けると言った。最初の信実〔fides〕を無にしたからである(一テモテ5:12)。まして、先の約束への信実を破るおとめたちは、なおさらである。