Pastor Vis.1.2.1
Μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτὴν τὰ ῥήματα ταῦτα ἐκλείσθησαν οἱ οὐρανοί: κἀγὼ ὅλος ἤμην πεφρικὼς καὶ λυπούμενος. ἔλεγον δὲ ἐν ἐμαυτῷ: Εἰ αὕτη μοι ἡ ἁμαρτία ἀναγράφεται, πῶς δυνήσομαι σωθῆναι; ἢ πῶς ἐξιλάσομαι τὸν θεὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν μου τῶν τελείων; ἢ ποίοις ῥήμασιν ἐρωτήσω τὸν κύριον, ἵνα ἱλατεύσηταί μοι;
彼女がこれらの言葉を語り終えると、天は閉ざされた。私はすっかり身震いし、悲しんでいた。私は心の中でこう言っていた。「もしこの罪が私に記されるなら、私はどうして救われることができようか。あるいは、私の全き罪について、どのように神をなだめることができようか。あるいは、どのような言葉をもって主に願い求めれば、主は私に恵み深くあってくださるだろうか。」
Pastor Vis.1.2.2
ταῦτά μου συμβουλευομένου καὶ διακρίνοντος ἐν τῇ κάρδίᾳ μου, βλέπω κατέναντί μου καθέδραν λευκὴν ἐξ ἐρίων χιονίνων γεγονυῖαν μεγάλην: καὶ ἦλθεν γυνὴ πρεσβῦτις ἐν ἱματισμῷ λαμπροτάτῳ, ἔχουσα βιβλίον εἰς τὰς χεῖρας, καὶ ἐκάθισεν μόνη καὶ ἀσπάζεταί με: Ἑρμᾶ, χαῖρε. κἀγὼ λυπούμενος καὶ κλαίων εἶπον: Κυρία, χαῖρε.
私がこれを思い巡らし、心の中で判じていると、私の真向かいに、雪のような羊毛でできた大きな白い椅子が据えられているのが見える。すると、この上なく輝かしい衣をまとい、手に書物を持った年老いた婦人が来て、独りで座り、私に挨拶した。「ヘルマスよ、喜べ。」私は悲しみ泣きながら言った。「奥方よ、喜べ。」
Pastor Vis.1.2.3
καὶ εἶπέν μοι: Τί στυγνός, Ἑρμᾶ; ὁ μακρόθυμος καὶ ἀστομάχητος, ὁ πάντοτε γελῶν, τί οὕτω κατηφὴς τῇ ἰδέᾳ καὶ οὐχ ἱλαρός; κἀγὼ εἶπον αὐτῇ: Ὑπὸ γυναικὸς ἀγαθωτάτης λεγούσης, ὅτι ἥμαρτον εἰς αὐτήν.
すると彼女は私に言った。「なぜ暗い顔をしているのか、ヘルマスよ。忍耐強く、怒りを知らず、常に笑っている者が、なぜこのように面持ち沈み、朗らかでないのか。」私は彼女に言った。「この上なく善き女に、私が彼女に対して罪を犯したと言われたためです。」
Pastor Vis.1.2.4
ἡ δὲ ἔφη: Μηδαμῶς ἐπὶ τὸν δοῦλον τοῦ θεοῦ τὸ πρᾶγμα τοῦτο. ἀλλὰ πάντως ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἀνέβη περὶ αὐτῆς. ἔστιν μὲν τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ ἡ τοιαύτη βουλὴ ἁμαρτίαν ἐπιφέρουσα: πονηρὰ γὰρ βουλὴ καὶ ἔκπληκτος εἰς πάνσεμνον πνεῦμα καὶ ἤδη δεδοκιμασμένον, ἐὰν ἐπιθυμήσῃ πονηρὸν ἔργον, καὶ μάλιστα Ἑρμᾶς ὁ ἐγκρατής, ὁ ἀπεχόμενος πάσης ἐπιθυμίας πονηρᾶς καὶ πλήρης πάσης ἁπλότητος καὶ ἀκακίας μεγάλης.
すると彼女は言った。「そのようなことは、神の僕に対して決してあってはならない。だが確かに、彼女についての思いはお前の心に上ったのだ。神の僕たちにとって、このような思いは罪をもたらすことがある。この上なく尊く、すでに是認された霊にとって、もし悪しき業を欲するなら、それは悪しく、慄然とさせる思いだからである。とりわけ、節制の人ヘルマス――あらゆる悪しき欲望から遠ざかり、あらゆる率直さと大いなる無邪気さに満ちた者――にとってはなおさらである。」