テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2Adversus Marcionem

Caput XXVIII 第XXVIII章

Tertullian · Adversus Marcionem · PL 2, 430A · 25 sectiones

Adversus Marcionem 4.28.1

1

Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris.

PL 2, 430A

それゆえ当然にも、彼の意に適わなかったのは、唇では神を愛しながら心では愛さないファリサイ派の偽善であった。『気をつけよ』と、彼は弟子たちに言う(ルカ12章)。『ファリサイ派のパン種に。』——それは偽善であって、創造主の宣べ伝えではない。

Adversus Marcionem 4.28.2

2

Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei.

PL 2, 430A

子は、父に対して反抗的な者たちを憎む。自分の者たちが、その父に対してそのような者となることを望まない——別の神に対してではない。もし偽善が向けられていたのが別の神であったなら、その手本を弟子たちが警戒する理由もなかったであろう。このようにして、彼はファリサイ派の手本を禁じる。すなわち、ファリサイ派がそれを向けていたその同じ方に対して、それが持ち込まれることを禁じていたのである。

Adversus Marcionem 4.28.3

3

Igitur quoniam hypocrisim eorum taxarat, utique celantem occulta cordis, et incredulitatis secreta superficialibus officiis obumbrantem; quae clavem agnitionis habens, nec ipsa introiret, nec alios sineret; ideo adjicit: Nihil autem opertum, quod non patefiet; et nihil absconditum, quod non dignoscetur; ne quis existimet illum Dei ignoti retro et occulti, revelationem et adagnitionem intentare, cum subjiciat etiam quae inter se mussitarent vel tractarent, scilicet super ipso dicentes: Hic non expellit daemonia nisi in Beelzebule, in apertum processura, et in ore hominum futura, ex Evangelii promulgatione.

PL 2, 430B

さて、彼が彼らの偽善を咎めていたのだから——それは、心の隠された事柄を隠蔽し、不信仰の秘密を表面的な務めで覆い隠すものであり、認識の鍵を持ちながら、自分自身も入らず、他の者にも入らせないものである——そこで彼はこう付け加える。『およそ覆われたもので現れないものはなく、隠されたもので知られないものはない』。これによって、彼がかの、これまで知られざる隠れた神の啓示と認識を目指しているのだ、などと誰も考えてはならない。というのも、彼はまた、彼らが互いにささやき合い論じ合っていたことをも付け加えているからである。すなわち、彼について『この者はベルゼブルによらなければ悪霊を追い出さない』と言っていたことであり、これは福音の宣べ伝えによって、公になり、人々の口に上ることになるのである。

Adversus Marcionem 4.28.4

4

Deinde conversus ad discipulos: Dico autem, inquit, vobis amicis meis , nolite terreri ab eis qui vos solummodo occidere possunt, nec post hoc ullam in vobis habent potestatem.

PL 2, 430B

それから彼は弟子たちの方を向いてこう言う。『私は汝ら、わが友たちに言う。汝らをただ殺すだけの力しか持たず、その後は汝らに対して何の権能も持たない者どもを恐れるな。』

Adversus Marcionem 4.28.5

5

Sed iis erit Esaias praedicens (Is., LVII, 1): Vide quomodo justus aufertur, et nemo advertit. Demonstrabo autem vobis quem timeatis: timete eum, qui postquam occiderit, potestatem habet mittendi in gehennam; Creatorem utique significans.

PL 2, 430C

しかし彼らについては、イザヤがすでに予告していた(イザヤ57:1)。『見よ、いかにして義人が取り去られるか、しかも誰も心に留めない』。『だが私は汝らに、汝らが誰を恐れるべきかを示そう。殺した後に、ゲヘナへ投げ込む権能を持つ方を恐れよ』——これは疑いなく創造主を指している。

Adversus Marcionem 4.28.6

6

Itaque dico vobis, hunc timete. Et hoc in loco sufficeret mihi, si, quem timeri jubet, offendi vetat; et quem offendi vetat, demereri jubet; et qui haec mandat, ipsius est, cui timendo, et non offendendo, et demerendo procurat.

PL 2, 430C

『それゆえ、私は汝らに言う。この方を恐れよ』。この一箇所だけでも、私には十分であろう。恐れよと命じるその方を、彼は怒らせるなと禁じ、怒らせるなと禁じるその方の心を得よと命じているのだから。そしてこれらのことを命じる者は、恐れさせ、怒らせず、心を得させることによってその方のために取り計らっている以上、その方に属する者なのである。

Adversus Marcionem 4.28.7

7

Sed habeo et de sequentibus sumere: Dico enim vobis, Omnis qui confitebitur in me coram hominibus, confitebor in illo coram Deo. Qui confitebuntur autem in Christo, occidi habebunt coram hominibus, nihil utique amplius passuri post occisionem ab illis.

PL 2, 430C

しかし私は、続く箇所からも取り上げることができる。『私は汝らに言う。人々の前で私を言い表す者はすべて、私も神の前でその者を言い表そう』。ところで、キリストにあって言い表す者たちは、人々の前で殺されることになろう——彼らからは、殺された後にはもはや何も被ることはないのである。

Adversus Marcionem 4.28.8

8

Hi ergo erunt quos supra praemonet, ne timeant tantummodo occidi; ideo praemittens non timendam occisionem, ut subjungeret substruendam confessionem: Et omnis qui negaverit me coram hominibus, denegabitur coram Deo; ab eo utique qui illum confitentem confessurus fuisset.

PL 2, 430D

それゆえ、これこそが、先に彼が『ただ殺されることだけを恐れるな』と予め戒めていた当の者たちである。彼は殺されることが恐れるに足りないことをまず述べて、その上に言い表すことを据えるためにこう続けたのである。『人々の前で私を否む者はすべて、神の前で否まれるであろう』——もちろん、その方によってである。もし彼が言い表していたなら、その方はその者を言い表していたはずなのだから。

Adversus Marcionem 4.28.9

9

Si enim confessorem confitebitur, ipse est qui et negatorem negabit. Porro, si confessor est, cui nihil timendum est post occisionem, negator erit cui timendum est etiam post mortem.

PL 2, 431A

もし彼が言い表す者を言い表すのであれば、その同じ方が、否む者を否むのである。さらに、もし殺された後には何も恐れる必要のない者が言い表す者であるなら、死後にもなお恐れねばならない者は否む者であろう。

Adversus Marcionem 4.28.10

10

Itaque cum Creatoris sit quod timendum est post mortem, gehennae scilicet poena, et negator ergo Creatoris est.

PL 2, 431A

したがって、死後に恐れるべきもの、すなわちゲヘナの罰が創造主のものである以上、否む者もまた創造主のものである。

Adversus Marcionem 4.28.11

11

Si autem et negator, et confessor, qui post occisionem nihil ab homine passurus est, a Deo plane passurus si negaret, atque ita Christus Creatoris est, qui ostendit negatores suos Creatoris gehennam timere debere.

PL 2, 431A

しかし、否む者も、また言い表す者——殺された後には人間からもはや何も被ることのない者、しかしもし否んだなら明らかに神から被ることになる者——も〔創造主のものである〕とすれば、こうして、自分を否む者たちが創造主のゲヘナを恐れねばならないことを示したそのキリストは、創造主のキリストなのである。

Adversus Marcionem 4.28.12

12

Post deterritam itaque negationem, sequitur et blasphemiae formidandae admonitio: Qui dixerit in filium hominis, remittetur illi; qui autem dixerit in Spiritum Sanctum, non remittetur ei.

PL 2, 431A

かくして、否むことが恐るべきものとして戒められた後には、冒瀆を恐るべきことの訓戒が続く。『人の子に逆らって語る者は、赦されるであろう。しかし聖なる霊に逆らって語る者は、赦されないであろう。』

Adversus Marcionem 4.28.13

13

Quod si jam remissio et retentio delicti judicem Deum sapiunt, hujus erit Spiritus Sanctus non blasphemandus, non remissuri scilicet blasphemiam; sicut et supra non negandus, occisuri scilicet etiam in gehennam.

PL 2, 431B

だが、もし罪の赦しと保留とが、すでに裁く神を思わせるものであるなら、冒瀆されてはならぬ聖なる霊は、この方のもの、すなわち冒瀆を赦すことのない方のものであろう。ちょうど先に、否まれてはならぬ方が、ゲヘナにまで殺す方のものであったのと同様である。

Adversus Marcionem 4.28.14

14

Quod si et blasphemiam Christus a Creatore avertit, quomodo adversarius ei venerit, non scio.

PL 2, 431B

もしキリストが冒瀆をも創造主から遠ざけているのだとすれば、彼がどうして創造主の敵対者としてやって来たというのか、私には分からない。

Adversus Marcionem 4.28.15

15

Aut si et per haec severitatem ejus infuscat, non remissuri blasphemiam, et occisuri etiam in gehennam, superest ut et illius diversi Dei impune et Spiritus blasphemetur, et Christus negetur, et nihil intersit de cultu ejus, deve contemptu; et sicut de contemptu nulla poena, ita et de cultu nulla speranda sit merces.

PL 2, 431B

あるいは、もし彼がこれらのことによって、冒瀆を赦さず、ゲヘナにまで殺すその厳しさを黒く塗っているのだとすれば、残るところは——かの別の神の霊が罰なしに冒瀆されてもよく、キリストが否まれてもよく、その神への崇拝とその軽視との間に何の違いもなく、軽視に何の罰もないのと同じように、崇拝にも期待すべき報いがない、ということになろう。

Adversus Marcionem 4.28.16

16

Perductos ad potestates, prohibet ad interrogationem cogitare de responsione: Sanctus enim, inquit, Spiritus docebit vos ipsa hora quid eloqui debeatis . Si ejusmodi documentum Creatoris est, ejus erit et praeceptum, cujus praecessit exemplum.

PL 2, 431B

権力者たちのもとへ引き出された者たちに対して、彼は、尋問に備えて答えを考えておくことを禁じる。『聖なる霊が、そのときそのときに、汝らが何を語るべきかを教えるであろうから』。もしこの種の教示の実例が創造主のものであるなら、その命令もまた、その手本が先立っているその方のものであろう。

Adversus Marcionem 4.28.17

17

Balaam prophetes in Arithmis (Num. XXII) arcessitus a rege Balach ad maledicendum Israelem, cum quo praelium inibat, simul Spiritu implebatur; non ad quam venerat maledictionem, sed quam illi ipsa hora Spiritus suggerebat, benedictionem pronuntiabat, ante professus apud nuntios regios, mox etiam apud ipsum, id se pronuntiaturum quod Deus ori ejus indidisset.

PL 2, 431C

『アリトモイ』における預言者バラムは(民数記22章)、彼と戦をまじえていたイスラエルを呪うために、王バラクによって呼び寄せられたが、まさにそのとき霊に満たされ、自分がそのために来た呪いではなく、そのとき霊が彼に示した祝福を告げた。彼はあらかじめ王の使者たちに対して、そしてやがて王自身に対しても、神が自分の口に授けたことをこそ告げるであろうと言明していた。

Adversus Marcionem 4.28.18

18

Hae sunt novae doctrinae novi Christi, quas olim famuli Creatoris initiaverunt. Ecce plane diversum exemplum Moysi et Christi. Moyses rixantibus fratribus ultro intercedit, injuriosum increpat: Quid proximum tuum percutis?

PL 2, 431C

これこそ、かつて創造主のしもべたちがすでに始めていた、新しいキリストの新しい教えというものである。見よ、モーセとキリストの、まことに異なった実例を。モーセは、いさかう兄弟たちのもとへ自ら進んで仲裁に入り、不正を働く者を叱った。『なぜお前は自分の隣人を打つのか。』

Adversus Marcionem 4.28.19

19

Et rejicitur ab illo: Quis te constituit magistrum aut judicem super nos? Christus vero postulatus a quodam, ut inter illum et fratrem ipsius de dividunda haereditate componeret, operam suam, et quidem tam probae caussae, denegavit.

PL 2, 432A

すると彼はその者から拒まれる。『だれがお前を我々の上に立つ師、あるいは裁判官としたのか。』ところがキリストは、ある人から、その人とその兄弟との間で遺産の分割について取りなしてほしいと求められたとき、これほど正当な事案であったにもかかわらず、その労を拒んだ。

Adversus Marcionem 4.28.20

20

Jam ergo melior Moyses meus Christo tuo, fratrum paci studens, injuriae occurrens. Sed enim optimi et non judicis Dei Christus: Quis me, inquit, judicem constituit super vos?

PL 2, 432A

それゆえ、我がモーセは、お前のキリストよりも優れている。兄弟の平和に心を配り、不正に立ち向かったのだから。だが、お前のキリストは、裁判官ではなく至善の神のキリストなのであろう。『だれが私を、汝らの上に立つ裁判官としたのか』と彼は言う。

Adversus Marcionem 4.28.21

21

Aliam vocem excusationis invenire non potuit, ne ea uteretur qua improbus vir, et impius frater assertorem probitatis atque pietatis excusserat. Denique probavit malam vocem, utendo ea, et malum factum, pacis inter fratres componendae declinatione.

PL 2, 432A

彼は、これ以外に弁解の言葉を見出すことができなかった——あの不正な男、あの不敬な兄弟が、正しさと敬虔の擁護者を追い払ったときに使ったその言葉を、自分も用いることになるのを避けるために。結局、彼はその悪しき言葉を、それを用いることによって是認し、また兄弟間の平和をまとめることを拒むという悪しき行為をも是認したのである。

Adversus Marcionem 4.28.22

22

Aut numquid indigne tulerit, hoc dicto fugatum Moysen? ideoque in caussa pari disceptantium fratrum, voluit illos commemoratione ejusdem dicti confudisse? Plane ita. Ipse enim tunc fuerat in Moyse, qui talia audierat, spiritus scilicet Creatoris.

PL 2, 432A

あるいは、彼はこの言葉によってモーセが追い払われたことを、快く思わなかったのだろうか。それゆえ、争う兄弟たちの同様の事案において、同じ言葉を思い起こさせることで、彼らを打ち負かそうとしたのであろうか。まさにその通りである。なぜなら、あのとき、そのような言葉を聞いた方は、モーセのうちにいたその同じ霊——すなわち創造主の霊であったからである。

Adversus Marcionem 4.28.23

23

Puto jam alibi satis commendasse nos divitiarum gloriam damnari a Deo nostro, ipsos dynastas detrahente de solio, et pauperes allevante de sterquilinio (Ps. CXII, 13).

PL 2, 432B

我々の神が富の栄光を断罪しておられること、支配者たちをその座から引き下ろし、貧しい者たちを塵芥の中から引き上げてくださること(詩篇112:13)については、我々がすでに他の箇所で十分に示しておいたと思う。

Adversus Marcionem 4.28.24

24

Ab eo ergo erit et parabola divitis blandientis sibi de proventu agrorum suorum, cui Deus dicit: Stulte, hac nocte animam tuam reposcent: quae autem parasti, cujus erunt?

PL 2, 432B

それゆえ、自分の畑の収穫について自らに媚びへつらっていた富める者の譬えも、その神のものであろう。神はその者にこう言う。『愚か者よ、今夜、お前の魂は取り返されるであろう。お前が用意しておいたものは、いったいだれのものになるのか。』

Adversus Marcionem 4.28.25

25

Sic denique rex de gazis et apothecis deliciarum suarum apud Persas gloriatus, per Esaiam male audivit (Is. XXXIX).

PL 2, 432B

かくして最後には、ペルシア人のもとで自分の宝物庫と贅沢の蔵とを誇っていた王も、イザヤを通して悪しき評判を受けたのである(イザヤ39章)。