Adversus Marcionem 1.8.1
Primo, supercilio stuporem suum aedificant Marcionistae, quod novum deum proferant, quasi nos veteris Dei pudeat. Inflantur et pueri novis calceis; sed a vetere paedagogo calceati mox vanam gloriam vapulabunt.
PL 2, 254Cまず、マルキオン派の者たちは、新しい神を差し出すことをもって、あたかも我々が古い神を恥じているかのように、傲然と眉を上げて己の驚嘆を仕立て上げる。子供たちも新しい履物には得意になるものだが、その履物を履かせたのは古い養育係なのであって、彼らはやがてその空しい誇りゆえに打ち据えられることになろう。
Adversus Marcionem 1.8.2
Novum igitur audiens deum in vetere mundo et in vetere aevo, et sub vetere Deo ignotum, inauditum, quem tantis retro saeculis neminem, et ipsa ignorantia antiquum, quidam Jesus Christus, et ille in veteribus nominibus novus revelaverit, nec alius antehac; gratias ago huic gloriae eorum, maximo adjutorio ejus hinc jam haeresim probaturus, novae scilicet divinitatis professionem.
PL 2, 254Cこうして、古い世界にあって、古い時代にあって、古い神のもとにあって、これまで誰にも知られず聞かれたこともなく、幾多の昔の世代を通じて誰一人〔知らず〕、その無知そのものによって古めかしいものとなっていた——そういう新しい神を、ある人物イエス・キリストが、古い数々の名の中にあって自らも新たなる者として現したのであり、それ以前に他の誰も現さなかった、と聞くにつけ、私は彼らのこの栄光に感謝する。まさにこれを最大の助けとして、これから新しい神性の告白なるものが異端であることを証明していくつもりだからである。
Adversus Marcionem 1.8.3
Haec erit novitas, quae etiam ethnicis deos peperit, novo semper ac novo titulo consecrationis cujusque. Quis deus novus, nisi falsus? Ne Saturnum quidem tanta hodie antiquitas deum probabit, quia et illum novitas aliquando produxerit, cum primum consecravit.
PL 2, 255Aこれこそ、異教徒たちにも神々を生み出してきたその新しさというものであり、祭別のたびごとに常に新しい称号によってなされる。新しい神で、偽りでない者があろうか。今日これほどの古さを備えていても、それがサトゥルヌスを神であると証明することはあるまい。なぜなら、彼もまたかつては新しさによって生み出されたのであり、初めて祭別されたときがそれだったからである。
Adversus Marcionem 1.8.4
At enim viva et germana divinitas, nec de novitate, nec de vetustate, sed de sua veritate censetur. Non habet tempus aeternitas; omne enim tempus ipsa est. Quod facit, pati non potest. Caret aetate, quod non licet nasci.
PL 2, 255Aしかし、生ける真正の神性は、新しさによってでも古さによってでもなく、自らの真理によって判定される。永遠は時を持たない。あらゆる時はそれ自身だからである。作用するものは、受動を被ることができない。生まれることが許されないものは、齢というものを持たない。
Adversus Marcionem 1.8.5
Deus, si est vetus, non erit: si est novus, non fuit. Novitas initium testificatur, vetustas finem comminatur. Deus autem tam alienus ab initio et fine est, quam a tempore, arbitro et metatore initii et finis.
PL 2, 255B神は、古いのであれば、〔いつか〕存在しなくなるであろう。新しいのであれば、〔かつては〕存在しなかったことになる。新しさは始まりを証し立て、古さは終わりを予告する。しかし神は、始まりと終わりの裁定者にして測量者である時から離れているのと同じだけ、始まりと終わりからも隔絶している。