Adversus Marcionem 1.3.1
Principalis itaque, et exinde tota congressio, de numero; an duos deos liceat induci, si forte poetica et pictoria licentia, et tertia jam haeretica.
PL 2, 249Bしたがって、主要な、そしてそれゆえに全体にわたる争点は、数についてである。すなわち、二人の神を持ち込むことが許されるかどうか――もしかすると詩や絵画の自由がそれを許すとしても、第三の、すなわち異端の自由まで許されるのかどうか、である。
Adversus Marcionem 1.3.2
Sed veritas christiana destricte pronuntiavit: Deus, si non unus est, non est: quia dignius credimus non esse, quodcumque non ita fuerit ut esse debebit. Deum autem ut scias unum esse debere, quaere quid sit Deus, et non aliter invenies.
PL 2, 249Bしかしキリスト教の真理はきっぱりと宣言した。「神は、唯一でなければ、存在しない」と。なぜなら、あるべきようにあるのでないものは何であれ、存在しないと信じるほうがふさわしいと我々は考えるからである。そして神が唯一でなければならないと知るためには、神とは何であるかを問え。そうすればそれ以外の仕方では見出すことがないだろう。
Adversus Marcionem 1.3.3
Quantum humana conditio de Deo definire potest, id definio quod et omnium conscientia agnoscet: Deum, summum esse magnum, in aeternitate constitutum, innatum, infectum, sine initio, sine fine.
PL 2, 249B人間という境遇のもとで神について定義しうる限りにおいて、私は、万人の良心も認めるであろうことを定義する。すなわち、神とは最高至大なるものであり、永遠のうちに据えられ、生まれることなく、造られることなく、初めもなく終わりもない、ということである。
Adversus Marcionem 1.3.4
Hunc enim statum aeternitati censendum, quae summum magnum Deum efficiat, dum hoc est in Deo ipsa, atque ita et caetera; ut sit Deus summum magnum, et forma, et ratione, et vi, et potestate.
PL 2, 249Bというのも、この在り方は永遠性に帰せられるべきものであり、その永遠性こそが神を最高至大なるものたらしめるのであって、この永遠性そのものが神のうちにあるとき、他のすべても同様である。すなわち、神は、その形においても、理においても、力においても、権能においても、最高至大なるものなのである。
Adversus Marcionem 1.3.5
Cum de isto conveniat apud omnes (nemo enim negabit Deum summum magnum quid esse, nisi qui poterit Deum imum, modicum quid, e contrario pronuntiare, ut Deum neget auferendo quod Dei est), quae erit jam conditio ipsius summi magni? nempe ut nihil illi adaequetur, id est, ut non sit aliud summum magnum: quia, si fuerit, adaequabitur, et si adaequabitur, non erit jam summum magnum, eversa conditione, et, ut ita dixerim, lege quae summo magno nihil sinit adaequari.
PL 2, 249Cこのことについては万人の間で一致が見られる以上(というのも、神が最高至大なる何ものかであることを否定する者は誰もいないだろう。もし否定するとすれば、それは反対に神を卑小な、取るに足りぬものと言い立てて、神に属するものを取り去ることで神そのものを否定できる者だけである)、では、その最高至大なるもの自身の条件とは何であろうか。それはまさしく、何ものもそれに等しくないということ、すなわち、他に最高至大なるものが存在しないということである。なぜなら、もしそれが存在するならば、それは等しくされることになり、等しくされるならば、その条件も、いわば最高至大なるものには何ものも等しくなることを許さないというあの法も覆されて、それはもはや最高至大なるものではなくなるからである。
Adversus Marcionem 1.3.6
Ergo unicum sit necesse est, quod fuerit summum magnum, par non habendo, ne non sit summum magnum. Ergo non aliter erit quam per quod habet esse, id est unicum omnino.
PL 2, 250Aしたがって、最高至大なるものは、対等なものを持たないことによって、必然的に唯一でなければならない。そうでなければ最高至大なるものではなくなってしまう。したがって、それはその存在を成り立たせているもの、すなわち全く唯一であることによってでなければ、存在しえないのである。
Adversus Marcionem 1.3.7
Proinde Deus cum summum magnum sit, recte veritas nostra pronuntiavit: Deus, si non unus est, non est.
PL 2, 250Aそれゆえ、神が最高至大なるものである以上、我々の真理は正しくこう宣言したのである。「神は、唯一でなければ、存在しない」と。
Adversus Marcionem 1.3.8
Non quasi dubitemus esse Deum, dicendo: Si non unus, non est; sed quia quem confidimus esse, id eum definiamus esse quod si non est, Deus non est, summum scilicet magnum. Porro, summum magnum unicum sit necesse est. Ergo et Deus unicus erit.
PL 2, 250A「唯一でなければ、存在しない」と言うのは、神が存在することを疑っているからではなく、我々が存在すると確信しているその神を、もしそれでなければ神ではないところのもの――すなわち最高至大なるもの――として定義しているからである。そして、最高至大なるものは必然的に唯一でなければならない。したがって神もまた唯一であろう。
Adversus Marcionem 1.3.9
Non aliter Deus, nisi summum magnum; nec aliter summum magnum, nisi parem non habens; nec aliter parem non habens, nisi unicus fuerit.
PL 2, 250A神は最高至大なるものとしてでなければ神ではなく、最高至大なるものは対等なものを持たないのでなければそうではなく、対等なものを持たないのは唯一であるのでなければそうではない。
Adversus Marcionem 1.3.10
Certe quemcumque alium Deum induxeris, non alia poteris eum forma tueri Deum, quam ut et illi proprium divinitatis adscripseris, sicut aeternum, ita et summum magnum.
PL 2, 250B確かに、お前が別の神を誰であれ持ち込むとしても、その者を神として擁護しうるのは、それに神性固有のもの――永遠であることと同様に、最高至大であること――を帰する場合以外にはないだろう。
Adversus Marcionem 1.3.11
Duo ergo summa magna quomodo consistent, cum hoc sit summum magnum, par non habere? par autem non habere, cum uni competat, in duobus esse nullo modo possit.
PL 2, 250Bそれでは、二つの最高至大なるものは、どうして両立しうるだろうか。最高至大であるとは、対等なものを持たないことなのだから。そして対等なものを持たないということは、それが一者にのみふさわしいものである以上、二者において成り立つことは決してできない。