Adversus Marcionem 1.5.1
Aut quae ratio duo summa magna composuit? Primo enim exigam cur non plura, si duo? quando locupletiorem oporteret credi substantiam divinitatis, si competeret et numeris.
PL 2, 251Cそもそも、いかなる道理が二つの最高至大なるものを成り立たせたのか。まず私はこう問いただそう。二つであるなら、なぜもっと多くあってはならないのか、と。もし数にも見合うのであれば、神性の実体はより豊かであると信じられるべきだったはずだからである。
Adversus Marcionem 1.5.2
Honestior et liberalior Valentinus, qui simul ausus est duos concipere, Bython et Sigen: cum usque ad triginta aeonum foetus, tamquam Aeneiae scrophae, examen divinitatis effudit.
PL 2, 251Cウァレンティヌスのほうがまだ実直で気前がよい。彼は大胆にも同時に二人を思い描いた――ビュトス(深淵)とシゲー(沈黙)を。そしてついには三十のアイオーンという子らに至るまで、あたかもアイネイアスの雌豚のように、神性の群れを産み出したのである。
Adversus Marcionem 1.5.3
Quaecumque ratio plura summa magna non patitur admitti, eadem nec duo, ut ipsa plura post unum; post unum enim, numerus. Quae potuit duo admittere, eadem potuit et plura; post duo enim, multitudo, unione jam excessa.
PL 2, 251C複数の最高至大なるものを認めることを許さない道理は、そのままの道理で、二つをも認めない。複数もまた一のあとに来るものだからである。一のあとには数がある。二つを認めることのできた道理は、そのままの道理で、複数をも認めることができる。二のあとには、すでに一体性を越え出た多数があるからである。
Adversus Marcionem 1.5.4
Denique, apud nos vis rationis istius ipso termino plures deos credi non sinit, quod nec duos, illa regula unum Deum sistens, qua Deum id esse oporteat cui nihil adaequetur, ut summo magno; unicum autem sit, cui nihil adaequetur.
PL 2, 252A要するに、我々のもとでは、この道理の力そのものの限界によって、複数の神が信じられることは許されない。それは二人の神も許さないのと同じことであり、神を唯一のものとして打ち立てるあの規範による。すなわち、神とは、最高至大なるものとして、何ものもそれに等しくないものでなければならず、しかも何ものも等しくないものこそが唯一なのである。
Adversus Marcionem 1.5.5
Jam nunc, duo summa magna, duo paria, cui operae pretio, cui emolumento deputarentur? quid interfuit numeri; cum duo paria non differant uno? Una enim res est quae eadem in duobus est.
PL 2, 252Aさて、二つの最高至大なるもの、二つの対等なものが存在するとして、それはいかなる働きの値打ちに、いかなる利得に帰せられるというのか。数の違いに何の意味があろうか、二つの対等なものは一つのものと何ら異ならないというのに。同一のものが二つのうちにあるならば、それは一つの事柄にほかならないからである。
Adversus Marcionem 1.5.6
Etiamsi plura essent paria, tandumdem omnia unum fuissent, nullo inter se differendo, qua paria.
PL 2, 252Aたとえ対等なものが複数あったとしても、それらはひとしく、すべてが一つであったろう。対等なものである限り、互いに何ら異ならないからである。
Adversus Marcionem 1.5.7
Porro, si neutrum ex duobus altero distat, jam ut ambo summa magna, qua dei ambo, neutrum plus altero praestat, nullam rationem numeri sui ostendunt, praestantiam non habentes.
PL 2, 252Aさらに、もし二つのうちいずれも他方と異ならないならば、両者が最高至大なるものであり、両者が神である限り、いずれも他方に優ることはなく、優越性を持たない以上、その数の存在理由を何ら示すことができない。
Adversus Marcionem 1.5.8
Numerus autem divinitatis summa ratione constare deberet, vel quoniam et cultura ejus in anceps deduceretur. Ecce enim, duos intuens deos tam pares quam duo summa magna, quid facerem?
PL 2, 252Bところで、神性の数は、最高の道理に基づいて成り立っているのでなければならないはずである。それはまた、神性への礼拝そのものが宙ぶらりんに導かれてしまうからでもある。実際、二つの最高至大なるものと同じほど対等な二人の神を目にするとき、私は一体何をすればよいのか。
Adversus Marcionem 1.5.9
Si ambos colerem, vererer ne, abundantia officii, superstitio potius quam religio existimaretur; quia duos tam pares, et in altero ambos, possem in uno demereri: hoc ipsum testimonio praestans parilitati et unitati eorum, dum alterum in altero venerarer, dum in uno mihi duo sunt.
PL 2, 252Bもし両者を礼拝するならば、務めが過剰であるがゆえに、それは信心というよりも迷信とみなされるのではないかと恐れるだろう。なぜなら、これほど対等な二人であれば、一方のうちに両者があるとして、一者を礼拝することによって両者への務めを果たすことができるからである。一方を他方のうちにあがめることで、一者のうちに私にとって二者があることになり、まさにこのことが、両者の対等性と一体性の証しとなるのである。
Adversus Marcionem 1.5.10
Si alterum colerem, aeque recogitarem ne suffundere viderer numeri vanitatem, sine differentia supervacui; hoc est, tutius censerem neutrum colendum, quam alterum cum scrupulo colendum, aut ambos vane.
PL 2, 252Bもし一方だけを礼拝するならば、同じように、区別もなく余計なものであるその数の空しさを、私が恥さらしにしているように見えはしないかと考え直すだろう。すなわち私は、いずれも礼拝しないほうが、疑念を抱きながら一方を礼拝したり、むなしく両者を礼拝したりするよりも、まだ安全だと判断するだろう。