Adversus Marcionem 3.10.1
Igitur non admissus ad consortium exemplorum Creatoris, ut alienorum et suas habentium caussas, velim edas et ipse consilium Dei tui, quo Christum suum non in veritate carnis exhibuit.
PL 2, 334Bかくして、お前は創造主の実例に連なることを、それが他者のものであり、それぞれに固有の理由を持つものであるとして、許されなかったのだから、今度はお前自身が、自分の神が何ゆえの考えによって、自分のキリストを肉の真実性のうちに示さなかったのかを、私に明かしてもらいたい。
Adversus Marcionem 3.10.2
Si aspernatus est illam, ut terrenam, et, ut dicitis, stercoribus infersam, cur non et simulacrum ejus proinde despexit? Nullius enim dedignandae rei imago dignanda est: sequitur statum similitudo.
PL 2, 334Bもし彼が肉を、地上のものとして、また諸君が言うように汚物にまみれたものとして忌み嫌ったのなら、なぜその像をも同じように蔑まなかったのか。忌み嫌われるべきものの像が、尊ばれるに値することはないからである。似姿はその実物の在り方に従うものである。
Adversus Marcionem 3.10.3
Sed quomodo inter homines conversaretur, nisi per imaginem substantiae humanae? Cur ergo non potius per veritatem, ut vere conversaretur, si necesse habebat conversari? quanto dignius necessitas fidem, quam stropham administrasset?
PL 2, 334Bしかし、人間の実体の像によらずして、どうして人間たちの間で振る舞うことができようか。ならばなぜ、振る舞うことが必要であったのなら、真に振る舞うために、むしろ真実のものによらなかったのか。必然性というものは、まやかしよりも、誠実をこそいっそうふさわしく差し出したはずではないか。
Adversus Marcionem 3.10.4
Satis miserum Deum instituis, hoc ipso, quod Christum suum non potuit exhibere, nisi in indignae rei effigie, et quidem alienae. Aliquantis enim indignis conveniet uti, si nostris; sicut alienis non congruet uti, licet dignis.
PL 2, 334Cお前は、まさにこのことによって、みじめな神を仕立て上げている。すなわち、自分のキリストを、ふさわしからぬもの、しかも他人のものである姿かたちにおいてしか示すことができなかったという、その一事によってである。たとえふさわしからぬものであっても、それが自分自身のものであれば用いてもふさわしいことがあろうが、たとえふさわしいものであっても、他人のものであれば用いるにふさわしくないからである。
Adversus Marcionem 3.10.5
Cur enim non in aliqua alia digniore substantia venit, et in primis sua, ne et indigna et aliena videretur eguisse?
PL 2, 334Cなぜ彼は、よりふさわしい別の実体において、しかも何よりもまず自分自身のものにおいて、来なかったのか。そうすれば、ふさわしからぬものと他人のものとの両方を必要としたようには見えなかったであろうに。
Adversus Marcionem 3.10.6
Si Creator meus per rubum quoque et ignem, idem postea per nubem et globum cum homine congressus est, et elementorum corporibus in repraesentationibus sui usus est, satis haec exempla divinae potestatis ostendunt, Deum non eguisse aut falsae, aut etiam verae carnis paratura.
PL 2, 334Cもし私の創造主が、柴と火とを通して、そしてその後には雲と輝く球とを通して人間と出会ったのであり、諸元素の物体を自らを現すために用いたのであれば、これらの実例は、神が偽りの肉であれ真実の肉であれ、その用意を必要とはしなかったことを十分に示している。
Adversus Marcionem 3.10.7
Caeterum, si ad certum spectamus, nulla substantia digna est quam Deus inducat. Quodcumque induerit ipse, dignum facit, absque mendacio tamen. Et ideo, quale est, ut dedecus existimarit veritatem potius, quam mendacium carnis? Atquin honoravit illam fingendo. Quanta jam caro est, cujus phantasma necessarium fuit Deo superiori?
PL 2, 335Aところで、確かなことに目を向けるなら、神が身にまとうのにふさわしい実体など何一つない。ご自身が身にまとうものは何であれ、それをふさわしいものとする——ただし偽りなしにである。それゆえ、肉の真実性のほうを、肉の偽りよりも恥辱と見なしたというのは、いったいどういうことか。しかるに、彼は肉を偽ってかたどることによって、かえって肉を称えたのである。上位の神にとってその幻が必要であったとは、肉というものはいったいどれほどのものであろうか。