Adversus Marcionem 3.20.1
Sufficit hujusque de his interim ordinem Christi decucurrisse, quo tali probatus qualiter annuntiabatur, non alius haberi debeat, quam qui talis annuntiabatur; ut jam ex ista consonantia rerum ejus, et Scripturarum Creatoris, illis etiam restituenda sit fides ex praejudicio majoris partis, quae ad diversas sententias vel in dubium deducuntur, vel negantur.
PL 2, 349Aさしあたり、これまでのところ、キリストの次第をこうした事柄について辿ってきたことで十分であろう。それによって、予告されていたとおりの方であることが証明された以上、まさにその予告されていたとおりの方以外の者と見なされるべきではない。こうして、キリストの出来事と創造主の聖典とのこの一致から、大部分について得られた予断に基づいて、なお様々な解釈のもとで疑わしいとされ、あるいは否定されている他の箇所についても、いまや信頼が回復されるべきである。
Adversus Marcionem 3.20.2
Amplius nunc superstruimus ea quoque paria ex Scripturis Creatoris, quaeque post Christum futura praecinebantur. Nec enim dispositio expuncta inveniretur, si non ille venisset, post quem habebat evenire.
PL 2, 349Bさらに我々はいま、創造主の聖典から、キリストの後に起こるべきものとして予め歌われていた、対応する事柄をも積み重ねよう。なぜなら、それが起こるはずの当の方が来なかったならば、その配剤が成し遂げられたとは見出されなかったであろうから。
Adversus Marcionem 3.20.3
Adspice universas nationes de voragine erroris humani exinde emergentes ad Deum Creatorem, et ad Deum Christum; et si audes, nega prophetatum. Sed statim tibi in Psalmis (Ps., II, 7) promissio Patris occurret: Filius meus es tu, ego hodie generavi te.
PL 2, 349B見よ、あらゆる異邦人が、人間の誤りの深淵からそのときより浮かび上がり、創造主なる神へ、そしてキリストなる神へと向かっているのを。もし勇気があるなら、これが預言されていなかったと言ってみるがよい。だが、詩篇において父のこの約束が、たちどころにお前の前に現れるであろう(詩篇2:7)。「お前は私の子である。今日私はお前を生んだ」と。
Adversus Marcionem 3.20.4
Postula de me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae.
PL 2, 349B「私に求めよ、そうすれば私はお前に異邦人をお前の嗣業として与え、地の果てまでもお前の所有として与えよう」。
Adversus Marcionem 3.20.5
Nec poteris magis David filium eum vindicare, quam Christum; aut terminos terrae David potius promissos, qui intra unicam Judaeorum gentem regnavit, quam Christo, qui totum jam orbem Evangelii sui fide cepit.
PL 2, 349Cこの方をダビデの子として、キリストよりも強く主張することは、お前にはできないだろう。あるいは、地の果てが、ユダヤという一つの民族のうちだけで統治したダビデにこそ約束されていたのであって、その福音の信仰によって今や全世界を捉えたキリストにではない、とも主張できないはずである。
Adversus Marcionem 3.20.6
Sic et per Esaiam (Is., XLII, 6, 7): Ecce dedi te in dispositionem generis mei , in lucem nationum aperire oculos caecorum; utique errantium; exsolvere de vinculis vinctos, id est de delictis liberare; et de cella carceris, id est mortis; sedentes in tenebris, ignorantiae scilicet.
PL 2, 349C同様に、イザヤを通してもこう言われている(イザヤ42:6-7)。「見よ、私はお前を我が民への配剤として与えた。異邦人の光として、盲人の目を開くために」――すなわち迷える者たちの目を。「縛られた者を鎖から解き放つために」――すなわち罪から解放するために。「そして獄舎から」――すなわち死から。「闇に座す者たち」――すなわち無知の闇に、というのである。
Adversus Marcionem 3.20.7
Quae si per Christum eveniunt, non in alium erunt prophetata, quam per quem eveniunt. Item alibi (Is., LV, 4): Ecce testimonium cum nationibus posui, principem et imperantem nationibus. Nationes quae te non sciunt, invocabunt te, et populi confugient ad te.
PL 2, 349Cもしこれらのことがキリストによって起こるのであれば、それは、それが起こる当のその方以外の誰かについて預言されていたのではありえない。また別の箇所ではこう言われている(イザヤ55:4)。「見よ、私はお前を異邦人への証しとして立てた。異邦人を統べ治める君として。お前を知らぬ異邦人たちがお前を呼び求め、もろもろの民がお前のもとに逃れ来るであろう」。
Adversus Marcionem 3.20.8
Nec enim haec in David interpretaberis, quia praemisit: Et disponam vobis dispositionem aeternam, religiosa et fidelia David.
PL 2, 350Aお前はこれをダビデについてのことだとは解釈できないだろう。なぜなら、その前にこうも述べられているからである。「そして私は汝らに永遠の配剤を定めよう。ダビデの聖なるもの、確かなものを」と。
Adversus Marcionem 3.20.9
Atquin hinc magis Christum intelligere debebis ex David deputatum carnali genere, ob Mariae virginis censum; de hoc enim promisso juratur in psalmo (Ps., CXXXI, 11) ad David: Ex fructu ventris tui collocabo super thronum tuum. Quis iste venter est? ipsius David?
PL 2, 350Aしかるに、むしろこのことから、お前はキリストを理解すべきである。処女マリアの起源のゆえに、肉によってダビデから数えられる方として。この約束については、詩篇でダビデに誓われているとおりである(詩篇131:11)。「私はお前の胎の実から、お前の王座の上に据えよう」。この胎とはいったい何であろうか。ダビデ自身の胎であろうか。
Adversus Marcionem 3.20.10
Utique non; neque enim pariturus esset David. Sed nec uxoris ejus; non enim dixisset: Ex fructu ventris tui; sed potius, «Ex fructu ventris uxoris tuae.» Ipsius ergo dicendo ventrem, superest ut aliquem de genere ejus ostenderit, cujus ventris futurus esset fructus caro Christi, quae ex utero Mariae floruit.
PL 2, 350Aむろん違う。ダビデが子を産むはずはないのだから。かといって、彼の妻の胎でもない。もしそうならば、「お前の胎の実から」ではなく、むしろ「お前の妻の胎の実から」と言ったはずである。それゆえ、彼自身の胎と言うことによって、残るのは、彼の血筋に連なる誰かを示していたのだということである。その胎の実となるべきものこそ、マリアの胎から花咲いたキリストの肉であった。
Adversus Marcionem 3.20.11
Ideoque et fructum ventris tantum nominavit, ut proprie ventris; quasi solius ventris, non etiam viri: et ipsum ventrem ad David redegit, ad principem generis, et familiae patrem. Nam quia viro deputare non poterat virginis eum ventrem, patri deputavit.
PL 2, 350Aそれゆえにこそ、ただ「胎の実」とのみ名指したのであって、まさしく胎に固有のものとして、あたかも胎だけのものであって、夫のものではないかのようにである。そしてその胎そのものを、血筋の頭であり一族の父であるダビデへと帰したのである。というのも、処女のその胎を夫に帰することができなかったので、父祖に帰したのだからである。
Adversus Marcionem 3.20.12
Ita, quae in Christo nova dispositio invenitur hodie, haec erit quam tunc Creator pollicebatur; religiosa et fidelia David, jam sancta religione, et fidelis ex resurrectione.
PL 2, 350Aかくして、今日キリストのうちに見出される新しい配剤こそ、当時創造主が約束していたものにほかならない。「ダビデの聖なるもの、確かなもの」とは、いまや聖なる宗教によって聖なるものとなり、復活によって確かなものとなったのである。
Adversus Marcionem 3.20.13
Nam et Nathan propheta in secundo Basiliarum, professionem ad David facit: Semini ejus quod erit, inquit, ex ventre ipsius (II Reg., VII, 12). Hoc si in Salomonem simpliciter edisseres, risum mihi incuties. Videbitur enim David peperisse Salomonem.
PL 2, 350B実に預言者ナタンも、『列王記』第二巻において、ダビデにこう宣言している。「彼の種、それは彼自身の胎から出る者である」と(列王記下7:12)。もしお前がこれを単純にソロモンのことだと解き明かすならば、私に笑いを誘うことになろう。なぜなら、それではダビデがソロモンを産んだことになってしまうからである。
Adversus Marcionem 3.20.14
An et hic Christus significatur, ex eo ventre semen David, qui esset ex David, id est Mariae?
PL 2, 350Bそれとも、ここでもキリストが示されているのであろうか。あの胎から出るダビデの種として。その胎とは、ダビデから出た胎、すなわちマリアの胎である。
Adversus Marcionem 3.20.15
Quin et aedem Dei magis Christus aedificaturus esset, hominem scilicet sanctum, in quo potiore templo inhabitaret Dei Spiritus et in Dei Filium magis Christus habendus esset, quam Salomon filius David.
PL 2, 350Bむしろキリストこそが神の神殿を建てるべき方であった。すなわち聖なる人間であり、その中により優れた神殿として神の霊が宿ることになる。そして神の子と見なされるべきも、ダビデの子ソロモンよりはむしろキリストである。
Adversus Marcionem 3.20.16
Denique et thronus in aevum, et regnum in aevum, magis Christo competit quam Salomoni, temporali scilicet regi. Sed et a Christo misericordia Dei non abscessit; Salomoni vero etiam ira Dei accessit post luxuriam et idololatriam.
PL 2, 350Bさらに、永遠の王座も、永遠の王国も、単なる一時の王にすぎないソロモンよりも、キリストにこそふさわしい。しかも、キリストから神の慈しみが去ることはなかった。だがソロモンには、贅沢と偶像礼拝の後、神の怒りさえもが臨んだのである。
Adversus Marcionem 3.20.17
Suscitavit enim illi Satan hostem idumaeum. Cum ergo nihil horum competat in Salomonem, sed in Christum, certa erit ratio interpretationum nostrarum, ipso etiam exitu rerum probante, quas in Christum apparet praedicatas; et ita in hoc erunt sancta et fidelia David.
PL 2, 350C神はソロモンに対して、サタンなるイドマヤ人の敵を起こされたのである。かくして、これらのことは何一つソロモンには当てはまらず、キリストにこそ当てはまる以上、我々の解釈の道理は確かなものとなる。事の結末そのものが、キリストについて予告されていたと見えるこれらのことを証しているのだから。そしてこのようにして、「ダビデの聖なるもの、確かなもの」はこの方において成就するのである。
Adversus Marcionem 3.20.18
Hunc Deus testimonium nationibus posuit, non David: principem et imperantem nationibus, non David, qui soli Israeli imperavit. Christum hodie invocant nationes, quae eum non sciebant; et populi ad Christum hodie confugiunt, quem retro ignorabant. Non potest futurum dici, quod vides fieri.
PL 2, 350C神がこの方を異邦人への証しとして立てたのであって、ダビデをではない。異邦人を統べ治める君として立てたのであって、ただイスラエルだけを治めたダビデをではない。今日、異邦人たちは、かつて知らなかったキリストを呼び求めている。そして今日、もろもろの民は、以前は知らなかったキリストのもとに逃れ来ている。お前が現に起こっているのを目にしていることを、これから起こることだとは言えないはずである。