Adversus Marcionem 3.22.1
Habes et Apostolorum opus praedicatum: Quam tempestivi pedes evangelizantium bona! non bellum, nec mala.
PL 2, 352Aお前は使徒たちの業もまた予告されていたのを持っている。「善きことを福音として告げ知らせる者たちの足は、なんと時宜にかなっていることか」。戦をではなく、悪しきことをでもない。
Adversus Marcionem 3.22.2
Respondit et Psalmus (Ps., XVIII, 4): In omnem terram exivit sonus eorum, et in terminos terrae voces eorum; circumferentium scilicet legem ex Sion profectam et sermonem Domini ex Hierusalem; ut fieret quod scriptum est (Is., XLVI, 12-13): Longe quique a justitia mea appropinquaverunt justitiae meae et veritati.
PL 2, 352A詩篇もまたこれに応えている(詩篇18:4)。「彼らの声はあらゆる地に出で、その言葉は地の果てにまで及んだ」。すなわち、シオンから出た法と、エルサレムからの主の御言葉とを携え運ぶ者たちの声である。こうして、こう書かれていることが成就するためである(イザヤ46:12-13)。「我が正義から遠く離れていた者たちが、我が正義と真理とに近づいた」。
Adversus Marcionem 3.22.3
Cum huic negotio accingerentur Apostoli, renuntiaverunt presbyteris, et archontibus, et sacerdotibus Judaeorum. Annon vel maxime, inquit, ut alterius Dei praedicatores? Atquin ipsius ejusdem, cujus scripturam cum maxime implebant.
PL 2, 352A使徒たちがこの務めに取りかかろうとしたとき、彼らはユダヤ人の長老たちや支配者たちや祭司たちに絶縁を告げた。「それはまさしく、別の神を宣べ伝える者たちとしてではなかったか」と彼は言う。しかるに、まさに同じその方を宣べ伝える者としてである。彼らはその方の聖典をこそ、このうえなく成就しつつあったのだから。
Adversus Marcionem 3.22.4
Divertite, divertite, inclamat Esaias (Is., LII, 11), excedite illinc, et immundum ne attigeritis; blasphemiam scilicet in Christum. Excedite de medio ejus, utique synagogae; separamini qui dominica vasa portatis.
PL 2, 352B「退け、退け」とイザヤは叫ぶ(イザヤ52:11)、「そこから出よ、汚れたものに触れるな」――すなわちキリストに対する冒瀆に。「その中から出よ」――すなわち会堂から。「主の器を担う汝らよ、身を分かて」。
Adversus Marcionem 3.22.5
Jam enim, secundum supra scripta (Ibid., 10), revelaverat Dominus brachio suo sanctum, id est, virtute sua Christum, coram nationibus, ut viderint universae nationes et summa terrae salutem, quae erat a Deo.
PL 2, 352B実に、先に書かれているとおり(同10節)、主はすでにその腕によって聖なる方を――すなわちその力によってキリストを――異邦人の前に現しておられた。それは、すべての異邦人と地の果てとが、神からの救いを見るためであった。
Adversus Marcionem 3.22.6
Sic et ab ipso judaismo divertentes, cum Legis obligamenta et onera evangelica jam libertate mutarent, psalmum (Ps. II, 3) exsequebantur: Disrumpamus vincula eorum, et abjiciamus a nobis jugum eorum: postea certe quam tumultuatae sunt gentes, et populi meditati sunt inania: astiterunt reges terrae, et principes congregati sunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus.
PL 2, 352Bこうして、まさにユダヤ教から身を転じ、律法の義務と重荷とを、今や福音の自由に取り換えたとき、彼らは詩篇のこの言葉を実行していたのである(詩篇2:3)。「彼らの絆を打ち砕こう、彼らの軛を我々から投げ捨てよう」と。それはまさしく、「諸国民が騒ぎ立ち、もろもろの民が空しいことを企て、地の王たちが立ち上がり、支配者たちが共に集まって、主とそのキリストに逆らった」のちのことであった。
Adversus Marcionem 3.22.7
Quae dehinc passi sunt Apostoli? Omnem, inquis, iniquitatem persecutionum, ab hominibus scilicet Creatoris, ut adversarii ejus quem praedicabant. Ecquid Creator, si adversarius erat Christi, non modo praedicat hoc passuros apostolos ejus, verum et exprobrat?
PL 2, 352C使徒たちはその後、何を被ったのか。「あらゆる迫害の不正である」とお前は言う。すなわち創造主に属する人間たちから、彼らが宣べ伝えた方の敵である者たちとして、というのである。だが、もし創造主がキリストの敵であったのなら、その創造主が、キリストの使徒たちがこうしたことを被るであろうと予告するばかりか、それを咎めさえもしているのは、いったいどういうことか。
Adversus Marcionem 3.22.8
Nam neque praedicaret alterius Dei ordinem, quem ignorabat, ut vultis; neque exprobrasset, quod ipse curasset. Videte quomodo (Is., LVII, 1) perit justus, neque quisquam excipit corde, et viri justi auferuntur, nec quisquam animadvertit.
PL 2, 352Cというのも、諸君が望むように、創造主が知りもしない他の神の道筋を予告することなどありえなかったであろうし、自分自身が引き起こしたことを咎めることもなかったであろうから。「見よ、汝ら、いかに義人が滅び、それを心に留める者は誰もいないか。義なる人々が取り去られても、それに気づく者は誰もいない」(イザヤ57:1)。
Adversus Marcionem 3.22.9
A persona enim injustitiae sublatus est justus. Quis, nisi Christus? Venite, inquiunt (Sap., II, 12), auferamus justum, quia inutilis est nobis.
PL 2, 352C「不義の面前から義人は取り去られたのである」。キリスト以外の誰であろうか。「来たれ」と彼らは言う(知恵の書2:12)、「義人を除いてしまおう、彼は我々にとって無用な者だから」と。
Adversus Marcionem 3.22.10
Praemittens itaque, et subjungens proinde passum etiam Christum, aeque justos ejus eadem passuros, tam apostolos, quam et deinceps omnes fideles prophetavit, signatos illa nota scilicet, de qua Ezechiel (Ezech., IX, 4): Dicit Dominus ad me: Pertransi medio portae in media Hierusalem, et da signum Tau in frontibus virorum.
PL 2, 352Dこうして、あらかじめこのことを述べたうえで、それに応じてキリスト自身もまた受難したと付け加えることによって、彼の義なる者たち――使徒たちも、その後のすべての信徒たちも同様に――が同じことを被るであろうと預言していたのである。彼らはあのしるしをもって印されている。すなわちエゼキエルが語るところのしるしである(エゼキエル9:4)。「主は私にこう言われる。門の中央を通り、エルサレムの中央を通り抜けよ。そして人々の額にタウのしるしをつけよ」。
Adversus Marcionem 3.22.11
Ipsa est enim littera Graecorum Tau, nostra autem T, species crucis, quam portendebat futuram in frontibus nostris apud veram et catholicam Hierusalem, in qua fratres Christi, filios scilicet Dei, gloriam Patri Deo relaturos, psalmus vigesimus primus (Ps. XXI, 23) canit ex persona ipsius Christi ad Patrem: Enarrabo nomen tuum fratribus meis: in medio ecclesiae hymnum tibi dicam.
PL 2, 353A実にこれはギリシア人の文字タウであり、我々のTにあたる。それは十字架の形であって、真にして普遍なるエルサレムのもとで、我々の額の上に将来あるべきものとして予め示していたのである。そこにおいてキリストの兄弟たち――すなわち神の子ら――が、父なる神に栄光を捧げることになる。詩篇第二十一篇は、キリスト自らの人格において父に向かってこう歌う(詩篇21:23)。「私はあなたの名を、私の兄弟たちに告げ知らせよう。教会の中で、あなたに賛歌を捧げよう」。
Adversus Marcionem 3.22.12
Quod enim in nomine et spiritu ipsius hodie fieri habeat, merito a se futurum praedicabat. Et paulo infra: A te laus mihi in ecclesia magna.
PL 2, 353A実に、今日彼の名と霊とにおいて起こるはずのことを、彼は当然にも、自らによって将来起こることとして予告していたのである。そしてその少し後にはこうある。「あなたから私への賛美が、大いなる教会のうちに」。
Adversus Marcionem 3.22.13
Et in sexagesimo septimo (Ps. LXVII, 28): In ecclesiis benedicite Dominum Deum; ut pariter concurreret et Malachiae prophetia (Malach., I, 10): Non est voluntas mea, dicit Dominus, et sacrificia vestra non accipiam; quoniam ab ortu solis usque in occasum nomen meum glorificatum est in nationibus, et in omni loco sacrificium nomini meo offertur, et sacrificium mundum; gloriae scilicet relatio, et benedictio, et laus, et hymni.
PL 2, 353Aまた第六十七篇にはこうある(詩篇67:28)。「もろもろの教会において、主なる神をたたえよ」。これはマラキの預言とも同じくして符合するためである(マラキ1:10)。「私の意志はそこにはない」と主は言われる、「そして私は汝らの生贄を受け入れない。なぜなら、日の昇るところから沈むところまで、私の名は異邦人の間であがめられ、あらゆる場所で私の名に生贄が捧げられている。清い生贄が」――すなわち栄光の捧げ返し、祝福、賛美、賛歌である。
Adversus Marcionem 3.22.14
Quae omnia cum in te quoque deprehendantur, et signaculum frontium, et ecclesiarum sacramenta, et munditiae sacrificiorum, debes jam erumpere uti dicas, Spiritum Creatoris tuo Christo prophetasse.
PL 2, 353Bこれらすべてがお前のもとにも見出される以上――額のしるしも、諸教会の秘跡も、生贄の清らかさも――お前はもはや口を突いて、創造主の霊がお前のキリストについて預言していたのだ、と言わざるをえないはずである。