テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2Adversus Marcionem

Caput XXIV 第XXIV章

Tertullian · Adversus Marcionem · PL 2, 274A · 17 sectiones

Adversus Marcionem 1.24.1

1

Sed Deus, sicut aeternus et rationalis, ita opinor, et perfectus in omnibus: Eritis enim perfecti, quemadmodum Pater vester qui in coelis est (Matth., V, 48). Exhibe perfectam quoque bonitatem ejus.

PL 2, 274A

しかし神は、永遠であり理に適う者であるのと同様に、私の思うところでは、あらゆる点において完全でもある。「天にいます汝らの父が完全であるごとく、汝らも完全な者となるであろう」(マタイ5:48)。彼の善性もまた完全なものとして示すがよい。

Adversus Marcionem 1.24.2

2

Etsi de imperfecta satis constat, quae neque naturalis invenitur, neque rationalis, nunc et alio ordine traducetur: nec jam imperfecta, imo et defecta, exigua et exhausta, minor numero materiarum suarum, quae in omnibus exhibetur.

PL 2, 274B

それが不完全なものであることは、生まれながらのものとも理に適ったものとも見出されない以上、既に十分明らかであるが、今やまた別の観点からもさらし出されるであろう。もはや不完全であるにとどまらず、それどころか欠落したものであり、乏しく涸れ果てたものであって、あらゆる点において示されるべきその材料の数において足りないものである。

Adversus Marcionem 1.24.3

3

Non enim omnes salvi fiunt, sed pauciores omnibus et Judaeis et Christianis creatoris. Pluribus vero pereuntibus, quomodo perfecta defenditur bonitas ex majore parte cessatrix? paucis aliqua, pluribus nulla, cedens perditioni, partiaria exitii?

PL 2, 274B

というのも、すべての者が救われるのではなく、創造主のもとにあるユダヤ人およびキリスト教徒の全体に比べても、救われる者の方が少ないからである。しかし大多数の者が滅びるとき、大部分において働きを止めてしまうその善性を、どうして完全なものとして弁護できようか。少数の者には幾らかを、大多数の者には何も与えず、滅びに譲り渡し、破滅の分け前にあずかるようなその善性を。

Adversus Marcionem 1.24.4

4

Quod si plures salvi non erunt, erit jam non bonitas, sed malitia perfectior. Sicut enim bonitatis operatio est, quae facit salvos, ita malignitatis, quae non facit salvos. Magis autem non faciens salvos dum paucos facit, perfectior erit, non juvando, quam juvando.

PL 2, 274B

もし大多数の者が救われないのであれば、それはもはや善性ではなく、むしろより完全な悪意であることになる。というのも、人を救う働きが善性の働きであるのと同様に、人を救わない働きは悪意の働きだからである。しかも、少数の者を救いながら大多数を救わずにいるのであれば、その悪意は、益をなすことによってよりも、益をなさないことによってこそ、より完全なものとなるであろう。

Adversus Marcionem 1.24.5

5

Non poteris et in Creatorem referre bonitatem, in omnes defectionem. Quem enim judicem tenes, dispensatorem si forte bonitatis ostendis intelligendum, non profusorem; quod deo tuo vindicas.

PL 2, 274C

しかし、お前はこの善性〔の議論〕と、すべての者に対するその欠落〔の議論〕とを、創造主にまで転用することはできない。なぜなら、お前が創造主として認めているのは審判者であって、もし善性の分配者として示すとしても、それは放出者としてではないからである——放出者とは、お前が自分の神について主張していることである。

Adversus Marcionem 1.24.6

6

Usque adeo hac sola eum praefers bonitate Creatori; quam si solam profitetur et totam, nulli deesse debuerat.

PL 2, 274C

お前はまさにこの善性一つによってのみ、彼を創造主に優ると言うのである。しかし、もし彼がそれのみを、しかもその全体を公言するのであれば、それは誰に対しても欠けてはならなかったはずである。

Adversus Marcionem 1.24.7

7

Sed nolo jam de parte majore pereuntium, imperfectum bonitatis arguere deum Marcionis: sufficit ipsos, quos salvos facit, imperfectae salutis inventos, imperfectam bonitatem ejus ostendere: scilicet anima tenus salvos, carne deperditos, quae apud illum non resurgit.

PL 2, 274C

だが、私はもはや、滅びる者が大多数であるという点から、マルキオンの神の善性が不完全であると論じ立てるつもりはない。彼が救う当の者たちだけで十分である——彼らが不完全な救いしか得ていないと分かれば、それだけで彼の善性が不完全であることは示される。すなわち、魂においてのみ救われ、肉においては失われたままの者たちである。肉は、彼のもとでは甦らないのだから。

Adversus Marcionem 1.24.8

8

Unde haec dimidiatio salutis, nisi ex defectione bonitatis? Quid enim tam perfectae bonitatis, quam totum hominem redigere in salutem, totum damnatum a Creatore, totum a Deo optimo allectum?

PL 2, 274C

この救いの半減は、善性の欠落によるのでなければ、いったいどこから来るのか。人間の全体を救いへと連れ戻すこと——創造主によって全体が断罪され、至善の神によって全体が招き寄せられた、その人間をである——これほど完全な善性にふさわしいことがあろうか。

Adversus Marcionem 1.24.9

9

Quod sciam, et caro tinguitur apud illum, et caro de nuptiis tollitur, et caro in confessione nominis desaevitur. Sed et si carni delicta reputantur, praecedit animae reatus, et culpae principatus animae potius adscribendus, cui caro ministri nomine occurrit.

PL 2, 275A

私の知る限り、彼のもとでも肉は洗礼を受け、肉は結婚から取り除けられ、肉は名の告白において荒々しく苦しめられる。しかし、もし肉に罪が帰せられるのだとしても、それに先立つのは魂の罪であり、罪の主導権はむしろ魂に帰せられるべきである。肉は、いわば下僕という名目でそれに関わるにすぎない。

Adversus Marcionem 1.24.10

10

Carens denique anima caro, hactenus peccat. Ita et in hoc injusta bonitas, et sic quoque imperfecta; innocentiorem substantiam relinquens in exitium, obsequio, non arbitrio delinquentem: cujus Christus etsi non induit veritatem, ut tuae haeresi visum est, imaginem tamen ejus subire dignatus est.

PL 2, 275A

結局、魂を欠いた肉は、そのかぎりにおいて罪を犯すにすぎない。かくして、この点においても善性は不正であり、それゆえまたこの点でも不完全である。より無垢な実体を滅びのうちに置き去りにするのだから——それは自らの選択によってではなく、従属によって過ちを犯す実体である。お前の異端が考えるように、キリストはその実体の真理をまとわなかったにせよ、その模像を身に受けることを良しとされたのである。

Adversus Marcionem 1.24.11

11

Ipsum quod mentitus est illam, aliquid ei debuit debuisse. Quid est autem homo aliud quam caro?

PL 2, 275A

まさに彼〔キリスト〕がそれ〔肉〕を装ったという、その一事自体が、彼が肉に対して何かを負っていたはずであることを示している。ところで、人間とは肉以外の何であろうか。

Adversus Marcionem 1.24.12

12

Si quidem nomen hominis, materia corporalis, non animalis, ab auctore sortita est: Et fecit hominem Deus, inquit (Gen., II), limum de terra, non animam; anima enim de adflatu: Et factus est homo in animam vivam. Quis? utique qui de limo.

PL 2, 275B

実に、『人間』という名は、魂の質料ではなく肉体の質料が、創造者から得たものである。「神は人間を造られた」と(創世記2章)言われている——地からの泥をであって、魂をではない。魂は息吹によるものだからである。「そして人間は生きた魂となった」。誰が、か。当然、泥から〔造られた〕者がである。

Adversus Marcionem 1.24.13

13

Et posuit Deus hominem in paradiso, quod finxit, non quod flavit; qui caro nunc, non qui anima. Itaque, si ita est, quo ore contendes perfectum bonitatis titulum, quae non jam a partitione speciali hominis liberandi defecit, sed a proprietate generali?

PL 2, 275B

「そして神は人間を楽園に置かれた」——それは神が形づくった人間を、であって、息吹を吹き込んだ人間をではない。すなわち今や肉である人間を、魂である人間をではない。さればもしそうであるならば、いったいどの面下げてお前は、完全な善性という名目を主張できようか。その善性は、人間を解放する際の部分的な区分において欠けているだけでなく、〔人間の〕普遍的な固有性そのものにおいて欠けているのに。

Adversus Marcionem 1.24.14

14

Si plena est gratia et solida misericordia quae soli animae salutaris est, plus praestat haec vita, qua toti et integri fruimur. Caeterum, ex parte resurgere, mulctari erit, non liberari.

PL 2, 275B

もし魂だけに救いをもたらす恩寵と確固たる憐れみが完全なものであるなら、我々が全体として損なわれることなく享受しているこの現在の生の方が、なお多くのものを与えていることになる。しかし、部分的に甦るということは、解放されることではなく、むしろ削り取られることであろう。

Adversus Marcionem 1.24.15

15

Erat et illud perfectae bonitatis, ut homo liberatus in fidem Dei optimi, statim eximeretur de domicilio atque dominatu dei saevi.

PL 2, 275B

また、完全な善性にふさわしいことの一つは、至善の神への信仰へと解放された人間が、直ちに苛烈な神の住まいと支配から取り出されることであったはずである。

Adversus Marcionem 1.24.16

16

At nunc et febricitas, o Marcionita, et caeteros tribulos et spinas dolor carnis tuae tibi edit; nec fulminibus tantum, aut bellis, et pestibus, aliisque plagis Creatoris, sed et scorpiis ejus objectus; in quo te putas liberatum de regno ejus, cujus te muscae adhuc calcant? si de futuro erutus es, cur non et de praesenti, ut perfecte?

PL 2, 275C

しかるに実際には、マルキオン派の者よ、お前は熱病にも苦しみ、お前の肉の苦痛はその他の茨や棘をもお前にもたらす。しかもお前は、雷や戦争や疫病といった創造主の他の災いだけでなく、その蠍にもさらされている。それでいったいどんな点で、お前は彼の王国から解放されたと思っているのか——蠅にすらいまだ踏みにじられているお前が。もしお前が未来については救い出されたのだとしても、なぜ現在からは救い出されていないのか、完全に解放されたと言うのであれば。

Adversus Marcionem 1.24.17

17

Alia est nostra conditio, apud auctorem, apud judicem, apud offensum principem generis. Tu tantummodo bonum deum praefers. Non potes autem perfecte bonum ostendere, a quo non perfecte liberaris.

PL 2, 275C

我々の境遇は別である——創造者のもとで、審判者のもとで、人類の怒れる首長のもとでの境遇なのだから。お前はただ善き神を優れたものとして掲げるだけである。しかし、それによって完全には解放されていない以上、お前はその神を完全に善いものとして示すことはできない。