スルピキウス・セウェルスc. 363–c. 425

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 20 › Chronicorum libri duo (Historia sacra)

Liber II, Caput XLIX 第II巻 第XLIX章

Sulpicius Severus · Chronicorum libri duo (Historia sacra) · PL 20, 157A · 9 sectiones

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.1

1

Verum Ithacio ad resistendum non animus, sed facultas defuit: quia haeretici corrupto Volventio proconsule vires suas confirmaverant.

PL 20, 157A

しかしイタキウスには、抵抗する心が欠けていたのではなく、手立てが欠けていた。異端者たちが、属州総督(プロコンスル)ウォルウェンティウスを買収して、自分たちの力を固めていたからである。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.2

2

Quin etiam Ithacius ab his quasi perturbator Ecclesiarum, reus postulatus, jussusque per atrocem exsecutionem deduci, trepidus profugit ad Gallias.

PL 20, 157A

それどころか、イタキウスは彼らから、諸教会を騒がせる者として被告に訴えられ、苛烈な執行によって連行せよと命じられたので、恐れてガリアへ逃げた。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.3

3

Ibi Gregorium praefectum ad iit; qui compertis quae gesta erant, rapi ad se turbarum auctores jubet, ac de omnibus ad imperatorem refert, ut haereticis viam ambiendi praecluderet.

PL 20, 157A

そこで長官グレゴリウスのもとを訪れた。長官は、起こったことを調べ上げると、騒動の首謀者たちを自分のもとへ引き立てよと命じ、すべてについて皇帝に報告した。異端者たちから、取り入る道を断つためであった。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.4

4

Sed id frustra fuit, quia per libidinem et potentiam paucorum cuncta ibi venalia erant. Igitur haeretici suis artibus, grandi pecunia Macedonio data, obtinent ut imperiali auctoritate praefecto erepta cognitio Hispaniarum vicario (nam jam proconsulem habere desierant) . . . . . missique a magistro officiales, qui Ithacium tum Treveris agentem ad Hispanias retraherent; quos ille callide frustratur: ac postea per Pritannium episcopum defensus illusit.

PL 20, 157B

しかしそれは無駄であった。少数の者の放埒と権勢のゆえに、そこでは万事が売り物になっていたからである。かくして異端者たちは、己の策略を用い、多額の金をマケドニウスに与えて、皇帝の権威により、審理を長官から取り上げてヒスパニアの代官に移させることに成功した(彼らはすでに属州総督を置かなくなっていたからである)〔底本はここに点を五つ打つ。本文に欠けがあるらしい〕……官房長官のもとから役人たちが遣わされ、当時トリーアに滞在していたイタキウスをヒスパニアへ連れ戻そうとした。イタキウスは巧みにこれをかわした。のちには司教プリタンニウス〔底本の綴りのまま〕に守られて、彼らを欺いた。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.5

5

Jam tum rumor incesserat, Clementem Maximum intra Britannias sumpsisse imperium, ac brevi in Gallias erupturum. Ita tum Ithacius statuit, licet rebus dubiis, novi imperatoris adventum exspectare: interim sibi nihil agitandum.

PL 20, 157B

そのころすでに、クレメンス・マクシムスがブリタンニアのうちで帝位に就き、まもなくガリアへ攻め入るだろうという噂が広まっていた。そこでイタキウスは、情勢は定かでなかったが、新しい皇帝の到来を待つことに決め、それまでは何も事を起こすまいとした。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.6

6

Igitur ubi Maximus oppidum Treverorum victor ingressus est, ingerit preces plenas in Priscillianum ac socios ejus invidiae atque criminum.

PL 20, 157B

そこで、マクシムスが勝者としてトリーアの町に入ると、イタキウスは、プリスキリアヌスとその仲間への憎悪と罪過に満ちた嘆願書を差し出した。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.7

7

Quibus permotus imperator, datis ad praefectum Galliarum atque ad vicarium Hispaniarum litteris, omnes omnino quos labes illa involverat, deduci ad synodum Burdegalensem jubet.

PL 20, 157C

皇帝はこれに動かされ、ガリアの長官とヒスパニアの代官に書簡を送って、あの汚れに巻き込まれた者をすべて残らず、ブルディガラ(ボルドー)の教会会議へ連行せよと命じた。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.8

8

Ita deducti Instantius et Priscillianus: quorum Instantius prior jussus causam dicere, postquam se parum expurgabat, indignus esse episcopatu pronuntiatus est.

PL 20, 157C

こうしてインスタンティウスとプリスキリアヌスが連行された。そのうちインスタンティウスが先に弁明を命じられたが、十分に身の潔白を示せなかったので、司教の職にふさわしくないと宣告された。

Chronicorum libri duo (Historia sacra) 2.49.9

9

Priscillianus vero, ne ab episcopis audiretur, ad principem provocavit; permissumque id nostrorum inconstantia, qui aut sententiam in refragantem ferre debuerant, aut si ipsi suspecti habebantur, aliis episcopis audientiam reservare, non causam imperatori de tam manifestis criminibus permittere. Ita omnes quos causa involverat, ad regem deducti.

PL 20, 157C

一方プリスキリアヌスは、司教たちに審問されまいとして、君主に上訴した。これが許されたのは、我々の側の者たちの無定見のゆえである。彼らは、異議を唱える者に対して判決を下すべきであったし、あるいは自分たち自身が疑われていると見たなら、ほかの司教たちに審問を委ねるべきであって、これほど明白な罪過の件を皇帝に委ねるべきではなかった。こうして、この件に巻き込まれた者はみな、王のもとへ連行された。