Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.1
Quod ubi vicinarum gentium regibus compertum est, in bellum conspirant Hebraeos armis depellere. verum Gabaonitae, gens valida ex urbe opulenta, ultro se Hebraeis dederunt, jussa facturos pollicentes: receptique in fidem; ut ligna et aquam conveherent imperatum.
PL 20, 109Aこれが近隣の諸国民の王たちに知れると、彼らは武器でヘブライ人を追い払うために戦いのために結託した。ところがギブオン人は、豊かな町に住む強い民であったが、自分からヘブライ人に降り、命じられたことを行うと約束した。保護のもとに受け入れられ、薪を運び水を運ぶよう命じられた。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.2
Sed regibus proximarum urbium deditio eorum iras conciverat. Itaque admotis copiis, oppidum eorum Gabaon nomine, obsidione circumsistunt. Igitur oppidani, arctis rebus suis, nuntios ad Jesum mittunt, obsessis uti succurreret.
PL 20, 109Aしかし、彼らの降伏は、近隣の町の王たちの怒りをかき立てた。そこで軍勢を差し向け、ギブオンという名の彼らの町を包囲した。町の人々は窮地に陥り、包囲されている自分たちを助けてほしいと、ヨシュアのもとへ使者を送った。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.3
Ita ille maturato itinere inopinantibus supervenit, caesaque ad internecionem multa hostium millia. Cum dies caedentes deficeret, noxque victis futura praesidio videretur, merito fidei dux Hebraeus noctem avertit: dies perseveravit.
PL 20, 109Bヨシュアは行軍を急ぎ、敵が思いもよらないうちに襲いかかり、敵の数千人を殲滅するまで斬った。日が斬る者たちを置いて沈みかけ、夜が敗れた者たちの守りとなると思われたとき、ヘブライ人の将は、信仰の功により夜を遠ざけた。昼が続いた。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.4
Ita nullum hostibus effugium fuit; quinque reges capti, interfecti sunt; eodem impetu vicinae quoque urbes imperio adjectae, regesque earum perempti.
PL 20, 109Bこうして敵に逃れる道はなかった。五人の王が捕らえられ、殺された。同じ勢いで近くの町々も支配下に加えられ、その王たちも殺された。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.5
Verum, quia omnia haec in ordinem persequi non fuit consilium, dum brevitati studemus, id modo annotandum curavimus, XX et novem regna imperio Hebraeorum subjecta, quorum terra per undecim tribus viritim distributa est.
PL 20, 109Bだが、これらすべてを順に述べる意図はなかったので、簡潔さを求めるあまり、次のことだけを記しておく。二十九の王国がヘブライ人の支配に服し、その土地は十一の部族〔刷りのまま。次の文が、レビ族は祭司職に取られて分け前を受けなかったとするので、レビ族を除いた数〕に人数に応じて分けられた。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.6
Levitis enim in sacerdotium assumptis nulla portio data, quo liberius servirent Deo. Equidem hoc exemplum non tacitus praeterierim, legendumque ministris ecclesiarum libenter ingesserim; etenim praecepti hujus non solum immemores, sed etiam ignari mihi videntur: tanta hoc tempore animos eorum habendi cupido veluti tabes incessit.
PL 20, 109Bレビ人は祭司の務めに取られたので、分け前は与えられなかった。より自由に神に仕えるためである。私はこの例を黙って通り過ぎはしない。教会の奉仕者たちに読ませるよう、喜んで差し挟んでおく。彼らはこの命令を忘れているだけでなく、知らないとさえ私には思われる。それほど今の世は、所有欲が病のように彼らの心を襲っている。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.7
Inhiant possessionibus, praedia excolunt, auro incubant, emunt venduntque, quaestui per omnia student: at si qui melioris propositi videntur, neque possidentes neque negotiantes (quod est multo turpius) sedentes munera exspectant, atque omne vitae decus mercede corruptum habent, dum quasi venalem praeferunt sanctitatem.
PL 20, 109C彼らは所有地を欲しがり、地所を耕し、金に覆いかぶさり、売り買いし、あらゆる点で儲けに努める。他方、もう少しましな志があると見える者たちは、所有もせず商いもしないが、(これははるかに恥ずべきことであるが)座して贈り物を待ち、生の誉れをすべて報酬で腐らせている。聖なる生き方を、いわば売り物として見せつけているのである。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.8
Sed longius quam volui egressus sum, dum me temporum nostrorum piget taedetque: ad inceptum redeo. Igitur, ut supra dixi, diviso per tribus captivo solo pace summa Hebraei perfruebantur, finitimis bello territis, tot victoriis nobiles armis nemine audente tentare.
PL 20, 109Cだが、私は望んだ以上に脇へそれた。我々の時代が嫌になり、うんざりしているからである。本題へ戻る。さて、先に述べたように、征服した土地が部族に分けられたのち、ヘブライ人は最高の平和を享受した。近隣は戦いに怯え、数々の勝利で武名を得た彼らを、あえて試みる者はなかった。
Chronicorum libri duo (Historia sacra) 1.23.9
Eodem tractu Jesu mortuus est, anno aetatis decimo et centesimo; de imperii autem ejus tempore parum definio: frequens tamen opinio est XX et VII annis eum Hebraeis praefuisse; quod si ita est, a mundi exordio in excessum ejus anni sunt III IↃ CCC LXXX et IIII.
PL 20, 109D同じころヨシュアは死んだ。110歳であった。その支配の期間については、私はほとんど確かなことを言えないが、27年のあいだヘブライ人を導いたという説が広く行われている。そうだとすれば、世の初めから彼の死までに、3884年〔III IↃ CCC LXXX et IIII。IↃ は 500 を表す古い記号〕になる。