De officiis ministrorum libri tres 2.23.1
Eorum qui vel pecunia vel ambitu redempti fuerint, fluxam fidem esse. 117. Quis igitur vel illos qui pecunia ad obedientiam redimuntur, vel eos qui assentatione invitantur, fidos sibi arbitretur?
PL 16, 134C金銭や取り入りによって買われた者たちの信義は、あてにならない。117. では、金銭で従わせられる者たちや、へつらいで誘われる者たちを、誰が自分に忠実な者と考えようか。
De officiis ministrorum libri tres 2.23.2
Nam et illi frequenter se vendere volunt, et isti imperia dura ferre non possunt. Levi assentatiuncula facile capiuntur: si perstrinxeris verbo, immurmurant, deserunt, infesti abeunt, indignantes relinquunt, imperare malunt, quam obedire: quasi obnoxios beneficio, subjectos sibi debere esse existimant, quos praepositos sibi habere debeant.
PL 16, 134C実に、前者はしばしば自分を売りたがり、後者は厳しい命令に耐えられない。ささやかなへつらいにたやすく捕らえられ、言葉で少しでも突かれると、ぶつぶつ言い、見捨て、敵意を抱いて去り、憤って離れ、従うよりも命じることを選ぶ。恩に縛られた者のように、自分の上に立てるべき人々を、自分に従属すべきものと見なすのである。
De officiis ministrorum libri tres 2.23.3
118. Quis igitur sibi fideles putet, quos vel pecunia vel adulatione sibi obligandos crediderit? Nam et ille qui pecuniam acceperit, vilem se et despectum judicat, nisi saepe redimatur?
PL 16, 134C118. では、金銭でもへつらいでも自分に縛りつけられると信じた者たちを、誰が自分に忠実な者と考えようか。金銭を受けた者は、たびたび買い直されなければ、自分は卑しく、見下されたと判断するのではないか。
De officiis ministrorum libri tres 2.23.4
Itaque frequenter exspectat pretium suum: et ille qui obsecratione ambitus videtur, vult semper se rogari.
PL 16, 134Dだから彼はしばしば自分の代価を待ち受ける。懇願によって取り入られたと見える者は、いつも自分が頼まれることを望む。