De officiis ministrorum libri tres 1.10.1
Prius sacris litteris decorum quam in philosophorum libris frequentatum esse: Pythagoram silentii sui legem mutuatum a Davide: sed hujus tamen praestare disciplinam; cum primum officium sit loquendi modus.
PL 16, 32Bふさわしさは哲学者の書で多く論じられる前に聖書にあり、ピュタゴラスは沈黙の法をダビデから借りたが、最初の務めは語り方であるから、ダビデの教えのほうがまさる。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.2
30. Decorum autem in nostris Scripturis primo constitui loco (quod Graece πρέπον dicitur) instruimur et docemur, legentes: Te decet hymnus, Deus, in Sion (Psal. LXIV, 2) : vel Graece, Σοὶ πρέπει ὑμνὸς ὦ Θεὸς, ἐν Σίων.
PL 16, 32B30. 我々の聖書では、ふさわしさ(ギリシア語では「ふさわしいこと」(プレポン)〔ギリシア語〕と言う)が第一の位置に置かれていることを、我々は読んで教えられ、学ぶ。「賛歌は汝にふさわしい、神よ、シオンにて」(詩篇64:2)。あるいはギリシア語で、「汝にふさわしい、賛歌は、神よ、シオンにて」〔ギリシア語〕。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.3
Et Apostolus ait: Loquere quae decent sanam doctrinam (Tit. II, 1) . Et alibi: Decebat autem eum per quem omnia, et propter quem omnia, multis filiis in gloriam adductis, ducem salutis eorum per passionem consummari (Hebr. II, 10) .
PL 16, 32Cまた使徒は言う。「健全な教えにふさわしいことを語れ」(テトス2:1)。また別の箇所でこう言う。「万物がその者によってあり、万物がその者のためにある者にとって、多くの子らを栄光に導くにあたり、彼らの救いの導き手を受難によって完成させるのは、ふさわしいことであった」(ヘブライ2:10)。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.4
31. Numquid prior Panaetius, numquid Aristoteles, qui et ipse disputavit de Officio, quam David; cum et ipse Pythagoras, qui legitur Socrate antiquior, prophetam secutus David (Psal. XXXVIII, 2 et seq.) , legem silentii dederit suis?
PL 16, 32C31. 務めについて論じたパナイティオスやアリストテレスが、ダビデより先であったろうか。ソクラテスより古いと読まれるピュタゴラス自身が、預言者ダビデに従って(詩篇38:2以下)、自分の弟子たちに沈黙の法を与えたというのに。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.5
Sed ille ut per quinquennium discipulis usum inhiberet loquendi: David autem non ut naturae munus imminueret; sed ut custodiam proferendi sermonis doceret. Et Pythagoras quidem ut non loquendo loqui doceret, David ut loquendo magis disceremus loqui.
PL 16, 33Aただし、ピュタゴラスは五年にわたって弟子たちに語る習いを禁じた。だがダビデは、本性の賜物を減らすためではなく、言葉を発することに見張りを置くことを教えるために、これを説いた。そして、ピュタゴラスは語らないことによって語ることを教えようとしたのに対し、ダビデは、語ることによって、我々がよりよく語ることを学ぶようにした。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.6
Quomodo enim sine exercitio doctrina, aut sine usu profectus? 32. Qui disciplinam bellicam vult assequi, quotidie exercetur armis, et tamquam in procinctu positus praeludit praelium, et velut coram posito praetendit hoste: atque ad peritiam viresque jaculandi, vel suos explorat lacertos, vel adversariorum declinat ictus, et vigilanti exit obtutu.
PL 16, 33A実際、訓練なしの教えや、実践なしの進歩などありえようか。32. 戦いの技を身につけようとする者は、毎日武器で鍛え、いつでも出陣できる態勢にあるかのように戦いを予行し、目の前に敵がいるかのように構える。そして、投げ槍の熟練と力のために、自分の腕を試し、あるいは敵の打撃をかわし、油断のない眼差しで切り抜ける。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.7
Qui navim in mari regere gubernaculis studet, vel remis ducere, prius in fluvio praeludit. Qui canendi suavitatem et vocis affectant praestantiam, prius sensim canendo vocem excitant.
PL 16, 33B船を海で舵によって操り、あるいは櫂で進めようと励む者は、まず川で予行する。歌の甘美さと声のすぐれた力を求める者は、まず少しずつ歌って声を呼び起こす。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.8
Et qui viribus corporis, legitimoque luctandi certamine coronam petunt, quotidiano usu palaestrae durantes membra, nutrientes patientiam, laborem assuescunt. 33. Haec ipsa natura nos in parvulis docet, quod prius sonos meditantur loquendi, ut loqui discant.
PL 16, 33Bまた、体の力と、正規の格闘の競技によって冠を求める者は、毎日のレスリング場での鍛錬で四肢を固め、忍耐を養い、労苦に慣れる。33. 自然そのものも、幼い子らにおいてこれを我々に教えている。子らは、語ることを学ぶために、まず語る音を練習するのである。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.9
Itaque sonus exercitatio quaedam et palaestra vocis est. Ita ergo et qui volunt discere cautionem loquendi, quod naturae est, non negent: quod custodiae est, exerceant; ut qui in specula sunt, speculando intendant, non dormiendo.
PL 16, 33Bだから、音を出すことは声のいわば鍛錬であり、レスリング場である。そうであるなら、語る際の慎重さを学ぼうとする者も、本性に属することは否定せず、見張りに属することは訓練するがよい。見張り台にいる者が、眠ることなく、見張ることによって注意を向けるように。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.10
Omnis enim res propriis ac domesticis exercitiis augetur. 34. Ergo David tacebat non semper, sed pro tempore: non jugiter, neque omnibus; sed irritanti adversario, provocanti peccatori non respondebat.
PL 16, 33Bあらゆる事柄は、それ自体に固有の、身近な訓練によって伸びるからである。34. だからダビデは、いつも黙っていたのではなく、時に応じて黙っていた。絶えず、またすべての人に対して黙ったのではなく、いらだたせる敵対者、挑発する罪人には答えなかった。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.11
Et, sicut alibi ait (Psal. XXXVII, 13, 14) , loquentes vanitatem, et cogitantes dolum, non audiebat quasi surdus, et quasi mutus non aperiebat illis os suum; quia et alibi habes: Noli respondere imprudenti ad imprudentiam ejus, ne similis illi fias (Prov. XXVI, 4) .
PL 16, 33Cそして、別の箇所で彼が言うように(詩篇37:13–14)、虚しいことを語り、欺きを思う者たちに対して、耳の聞こえない者のように聞かず、口のきけない者のように彼らに口を開かなかった。あなたは別の箇所でこう見いだすからである。「愚かな者には、その愚かさに応じて答えるな。彼に似た者にならぬために」(箴言26:4)。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.12
35. Primum igitur officium est loquendi modus. Hoc sacrificium laudis Deo dependitur, hoc reverentia exhibetur, cum Scripturae divinae leguntur, hoc honorantur parentes. Scio loqui plerosque, cum tacere nesciant.
PL 16, 33C35. したがって、最初の務めは語り方である。これによって賛美の献げ物が神に献げられ、これによって、神の聖典が朗読されるときに敬いが示され、これによって両親が敬われる。多くの人が、黙ることを知らないくせに語るのを、私は知っている。
De officiis ministrorum libri tres 1.10.13
Rarum est tacere quemquam, cum sibi non prosit loqui. Sapiens ut loquatur, multa prius considerat, quid dicat, aut cui dicat, quo in loco, et tempore. Est ergo et tacendi et loquendi modus: est etiam facti modus. Pulchrum igitur tenere mensuram officii.
PL 16, 33C自分に語る益がないのに、黙る人は稀である。知恵ある者は、語るために、まず多くを考える。何を言うか、誰に言うか、どの場所で、どの時に言うかを。だから、黙ることにも語ることにも程度があり、行いにも程度がある。それゆえ、務めの程度を保つのは美しいことである。