Epistulae septem Rom.9.1
Μνημονεύετε ἐν τῇ προσευχῇ ὑμῶν τῆς ἐν Συρίᾳ ἐκκλησίας, ἥτις ἀντὶ ἐμοῦ ποιμένι τῷ θεῷ χρῆται. μόνος αὐτὴν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπισκοπήσει καὶ ἡ ὑμῶν ἀγάπη.
諸君の祈りのうちに、シリアにある教会を心に留めてほしい。その教会は、私に代わって神を牧者としている。ただイエス・キリストと、諸君の愛だけが、その教会を監督するだろう。
Epistulae septem Rom.9.2
ἐγὼ δὲ αἰσχύνομαι ἐξ αὐτῶν λέγεσθαι: οὐδὲ γὰρ ἄξιός εἰμι, ὣν ἔσχατος αὐτῶν καὶ ἔκτρωμα: ἀλλ’ ἠλέημαί τις εἶναι, ἐὰν θεοῦ ἐπιτύχω.
私は、彼らのうちの一人と呼ばれることを恥じている。私はふさわしい者ではなく、彼らのうちの最も小さい者、月足らずで生まれた者だからである。しかし私は、神に到り着くならば、何者かであるようにと、すでに憐れみを受けているのである。
Epistulae septem Rom.9.3
ἀσπάζεται ὑμᾶς τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ ἡ ἀγάπη τῶν ἐκκλησιῶν τῶν δεξαμένων με εἰς ὄνομα Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐχ ὡς παροδεύοντα. καὶ γὰρ αἱ μὴ προσήκουσαί μοι τῇ ὁδῷ τῇ κατὰ σάρκα, κατὰ πόλιν με προῆγον.
私の霊が諸君に挨拶する。またイエス・キリストの名において私を迎え入れた諸教会の愛も、諸君に挨拶する——通りすがりの者としてではなく。というのも、肉によれば私の道筋に当たらない教会でさえ、町ごとに私を先導してくれたのだから。