Epistulae septem Eph.19.1
Καὶ ἔλαθεν τὸν ἄρχοντα τοῦ αἰῶνος τούτου ἡ παρθενία Μαρίας καὶ ὁ τοκετὸς αὐτῆς, ὁμοίως καὶ ὁ θάνατος τοῦ κυρίου: τρία μυστήρια κραυγῆς, ἅτινα ἐν ἡσυχίᾳ θεοῦ ἐπράχθη.
そして、マリアの処女性とその出産は、この世の支配者に隠れたままであった。主の死もまた同様である。これらは叫びの三つの秘義であって、神の沈黙のうちに行われたのである。
Epistulae septem Eph.19.2
πῶς οὖν ἐφανερώθη τοῖς αἰῶσιν; ἀστὴρ ἐν οὐρανῷ ἔλαμψεν ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀστέρας, καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ ἀνεκλάλητον ἦν καὶ ξενισμὸν παρεῖχεν ἡ καινότης αὐτοῦ, τὰ δὲ λοιπὰ πάντα ἄστρα ἅμα ἡλίῳ καὶ σελήνῃ χορὸς ἐγένετο τῷ ἀστέρι, αὐτὸς δὲ ἦν ὑπερβάλλων τὸ φῶς αὐτοῦ ὑπὲρ πάντα: ταραχή τε ἦν, πόθεν ἡ καινότης ἡ ἀνόμοιος αὐτοῖς.
それでは、これらはどのように諸々の時代に現れたのか。一つの星が天に、すべての星にまさって輝いた。その光は語り尽くせぬものであり、その新しさは驚きをもたらした。そして、他のすべての星は、太陽や月とともに、その星のために合唱団となった。だが、その星自身は、その光をすべてにまさって放っていた。そして、そこには動揺があった——彼らに似つかない、この新しさはどこから来たのかと。
Epistulae septem Eph.19.3
ὅθεν ἐλύετο πᾶσα μαγεία καὶ πᾶς δεσμὸς ἠφανίζετο κακίας: ἄγνοια καθῃρεῖτο, παλαιὰ βασιλεία διεφθείρετο θεοῦ ἀνθρωπίνως φανερουμένου εἰς καινότητα ἀϊδίου ζωῆς: ἀρχὴν δὲ ἐλάμβανεν τὸ παρὰ θεῷ ἀπηρτισμένον. ἔνθεν τὰ πάντα συνεκινεῖτο διὰ τὸ μελετᾶσθαι θανάτου κατάλυσιν.
そこから、あらゆる魔術は解かれ、悪のあらゆる縛めは消え去った。無知は打ち崩され、古き王国は朽ちていった。神が、永遠の命の新しさのために、人間として現れたからである。そして、神のもとで全うされていたものが、始まりを得た。そこから、死の廃棄が計画されることによって、すべてのものが共に動かされたのである。