Epistulae septem Pol.7.1
Ἐπειδὴ ἡ ἐκκλησία ἡ ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας εἰρηνεύει, ὡς ἐδηλώθη μοι, διὰ τὴν προσευχὴν ὑμῶν, κἀγὼ εὐθυμότερος ἐγενόμην ἐν ἀμεριμνίᾳ θεοῦ, ἐάνπερ διὰ τοῦ παθεῖν θεοῦ ἐπιτύχω, εἰς τὸ εὑρεθῆναί με ἐν τῇ ἀναστάσει ὑμῶν μαθητήν.
シリアのアンティオキアにある教会が、私に知らされたとおり、諸君の祈りによって平和になったので、私もまた、神のうちに思い煩いなく、いっそう晴れやかな心となった——もし受難を通して私が神に到り着くならば、復活において私が諸君の弟子として見出されるために。
Epistulae septem Pol.7.2
πρέπει, Πολύκαρπε θεομακαριστότατε, συμβούλιον ἀγαγεῖν θεοπρεπέστατον καὶ χειροτονῆσαί τινα, ὃν ἀγαπητὸν λίαν ἔχετε καὶ ἄοκνον, ὃς δυνήσεται θεοδρόμος καλεῖσθαι: τοῦτον καταξιῶσαι, ἵνα πορευθεὶς εἰς Συρίαν δοξάσῃ ὑμῶν τὴν ἄοκνον ἀγάπην εἰς δόξαν θεοῦ:
いと神に祝されたるポリュカルポスよ、神にいとふさわしい会議を開き、諸君が非常に愛しており、労を惜しまぬ者として、神への走者と呼ばれうる者を選び立てることがふさわしい。この者を、シリアへ赴いて、神の栄光のために諸君の労を惜しまぬ愛を讃えるにふさわしい者とせよ。
Epistulae septem Pol.7.3
Χριστιανὸς ἑαυτοῦ ἐξουσίαν οὐκ ἔχει, ἀλλὰ θεῷ σχολάζει. τοῦτο τὸ ἔργον θεοῦ ἐστιν καὶ ὑμῶν, ὅταν αὐτὸ ἀπαρτίσητε. πιστεύω γὰρ τῇ χάριτι, ὅτι ἕτοιμοί ἐστε εἰς εὐποιΐαν θεῷ ἀνήκουσαν. εἰδὼς ὑμῶν τὸ σύντονον τῆς ἀληθείας, δἰ ὀλίγων ὑμᾶς γραμμάτων παρεκάλεσα.
キリスト教徒は自分自身に対する権能を持たず、神に専念する。これは神の業であり、また諸君の業でもある——諸君がそれを成し遂げるときに。私は恵みを信じている、諸君が神に属する善行への備えができていることを。諸君の真理への熱心を知っているので、短い手紙によって諸君に勧めたのである。