Epistulae septem Philad.1.1
Ὃν ἐπίσκοπον ἔγνων οὐκ ἀφ̓ ἑαυτοῦ οὐδὲ δἰ ἀνθρώπων κεκτῆσθαι τὴν διακονίαν τὴν εἰς τὸ κοινὸν ἀνήκουσαν οὐδὲ κατὰ κενοδοξίαν, ἀλλ’ ἐν ἀγάπῃ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ: οὗ καταπέπληγμαι τὴν ἐπιείκειαν, ὃς σιγῶν πλείονα δύναται τῶν μάταια λαλούντων.
その監督について、私は知っている——彼が自分自身によってでも、人々を通してでもなく、また虚栄によってでもなく、父なる神と主イエス・キリストの愛のうちにあって、共同のことに属する奉仕を得たのだということを。私は彼の温和さに驚嘆している。彼は黙っていながら、むなしいことを語る者たちよりも多くのことをなし得るのである。
Epistulae septem Philad.1.2
συνευρύθμισται γαρ ταῖς ἐντολαῖς ὡς χορδαῖς κιθάρα. διὸ μακαρίζει μου ἡ ψυχὴ τὴν εἰς θεὸν αὐτοῦ γνώμην, ἐπιγνοὺς ἐνάρετον καὶ τέλειον οὖσαν, τὸ ἀκίνητον αὐτοῦ καὶ τὸ ἀόργητον αὐτοῦ ἐν πάσῃ ἐπιεικείᾳ θεοῦ ζῶντος.
彼は、弦に竪琴が合わせられるように、もろもろの戒めに調べを合わせられている。それゆえ私の魂は、彼の神へと向かう思いを幸いとたたえる。それが徳に満ち、全きものであると知り、生ける神のあらゆる温和さのうちにある、その揺るぎなさと怒らぬこととを認めたからである。