Liber de synodis seu de fide Orientalium 14.1
Filius essentia non dissimilis patri eo quod imago illius sit. --Discernitur persona accipientis, et dantis; ne ipse idem sit unus et solus.
PL 10, 491A子は父の像であるから、本質において父と似ていない者ではない。――受ける者と与える者の位格は区別される。同じ者が一人きりの者とならないためである。
Liber de synodis seu de fide Orientalium 14.2
Cum enim in anathemate sit, qui solitarium atque unicum in accipientis et dantis professione crediderit; non potest intelligi ipse atque unus a se accepisse, qui dederit.
PL 10, 491A受ける者と与える者を告白するにあたって、孤独な唯一者を信じる者はアナテマのもとにあるのだから、与えた者自身が、同じ一者として自分から受けたとは理解されえない。
Liber de synodis seu de fide Orientalium 14.3
Neque enim ipse solus est, qui vivit, et per quem vivit; quia alius est sibi vivens, alius profitens se vivere per auctorem: et unum atque eumdem nemo profitebitur, qui vita utatur, et per quem sit causa vivendi.
PL 10, 491A生きる者と、それによって生きる者は、同じ独りの者ではない。自分自身で生きている者と、源である者によって自分が生きていると告白する者とは別であり、命を用いる者と、生きる原因となる者とを、同一の一者だと告白する者は誰もいない。
Liber de synodis seu de fide Orientalium 14.4
III. « Et si quis audiens unigenitum filium invisibilis Dei similem, non dixerit essentia Filium, qui est imago Dei invisibilis, cujus imago et juxta essentiam intelligitur: quasi non vere dicens filium, anathema sit. »
PL 10, 491B三。「また、もし誰かが、独り子が見えない神に似ていると聞いて、見えない神の像である子を本質において〔似ている〕と言わないなら――子はその神の像であることが本質に即しても理解されるのである――、あたかも子であることを真には語らないかのように、その者はアナテマであれ。」