Tractatus (libri II) 2.25.1
In Isaiam IV. Humanus circa impietatem Judaici populi deficit sermo, qui Dei patientiam sui obstinati cordis impatientia superavit; non enim leve crimen est ejus, cum de eo ille queritur, qui mox eum poterat et punire.
PL 11, 465Bイザヤについて(4)。――ユダヤの民の不敬を前にして、人間の言葉は尽きる。彼らは、頑なな心の我慢のなさによって、神の忍耐を上回ったからである。実際、彼〔民〕の罪は軽くない。すぐにも彼を罰することさえできた者が、彼について嘆いているのだから。
Tractatus (libri II) 2.25.2
Sed quia mors apud incredulos futurorum putatur poenae compendium, ac pene pro infecto habetur, quod non diffamatur; censuit eos coelo et terra testibus denotare, ut inexcusati facinoris competenti judicio subjacerent.
PL 11, 466Aだが、来るべきことを信じない者たちのあいだでは、死は刑罰を切り上げるもの〔死ねば罰も終わる、の意〕と考えられ、世に言いふらされないことは、ほとんど起こらなかったことと見なされるので、〔神は〕天と地を証人として彼らを指弾することにした。彼らが、弁明の余地のない凶行のゆえに、ふさわしい裁きに服するためである。
Tractatus (libri II) 2.25.3
Denique res impleta est Domini passione: coelum in medio die perdidit diem, terra tremore nimio firmitatem. Hinc aestimare licet, quid eis sit reservatum, quorum in causa funerei luctus poenae pertulit natura supplicium.
PL 11, 466Aこうして事は、主の受難によって成就した。天は真昼に昼を失い、地はあまりの震えに堅固さを失った。ここから、彼らに何が取っておかれているかが推し量れる。彼らのゆえに、自然〔天と地〕が、葬送の嘆きという刑罰の苦しみを受けたのだから〔funerei luctus poenae … supplicium の属格の重なりは定かでない。funerei luctus を poenae に、poenae を supplicium に係けて取った〕。