コルネリウス教皇fl. 251–253

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 3 › Epistolae

Epistola XII, Caput II 第XII書簡 第II章

Pope Cornelius · Epistolae · PL 3, 830C · 10 sectiones

Epistolae 12.2.1

1

Claruit, frater charissime, fides quam de vobis beatus Apostolus praedicavit. Hanc laudem virtutis et roboris firmitatem jam tunc in spiritu praevidebat, et praeconio futurorum merita vestra contestans, dum parentes laudat, filios provocabat.

PL 3, 830C

最愛の兄弟よ、祝された使徒が諸君について宣べ伝えた信仰は、輝きを現した。彼はすでにその時、霊のうちにこの力の誉れと屈強な堅固さとを予め見ており、来るべきことがらの告知によって諸君の功績を証ししながら、父祖たちを称えることで子らを奮い立たせていたのである。

Epistolae 12.2.2

2

Dum sic unanimes, dum sic fortes estis, magna et caeteris fratribus unanimitatis et fortitudinis exempla tribuistis.

PL 3, 831A

諸君がかくも心を一つにし、かくも雄々しくあるがゆえに、諸君はほかの兄弟たちにも、一致と雄々しさとの大いなる実例を与えた。

Epistolae 12.2.3

3

Docuistis granditer Deum timere, Christo firmiter adhaerere, plebem sacerdotibus in periculo jungi, in persecutione fratres a fratribus non separari; concordiam simul junctam vinci omnino non posse; quidquid simul petitur a cunctis, Deum pacis pacificis exhibere.

PL 3, 831A

諸君は、神を大いに畏れること、キリストに堅く付き従うこと、危難のうちに民が司教たちと結び合わされること、迫害の中で兄弟が兄弟から引き離されないことを教えた。結び合わされた一致は決して打ち負かされ得ないこと、すべての者が共に求めるものは何であれ、平和の神が平和を作る者たちに与えて下さることを。

Epistolae 12.2.4

4

Prosilierat adversarius terrore violento Christi castra turbare; sed quo impetu venerat, eodem impetu pulsus est; et quantum formidinis et terroris attulit, tantum fortitudinis invenit et roboris.

PL 3, 831A

敵は、荒々しい恐怖をもってキリストの軍営を混乱させようと躍り出た。しかし、来たときと同じ勢いをもって撃退された。そして、彼がもたらした恐怖と脅しの大きさに等しいだけの、雄々しさと力とを見出したのである。

Epistolae 12.2.5

5

Supplantare se iterum posse crediderat Dei servos, et velut tyrones et rudes, quasi minus paratos et minus cautos, solito suo more concutere.

PL 3, 831B

彼は、神のしもべたちを再びつまずかせることができると、また、あたかも新兵で未熟な者たちであるかのように、備えも用心も足りない者として、いつもの仕方で揺さぶることができると、信じ込んでいた。

Epistolae 12.2.6

6

Unum primo aggressus, ut lupus ovem secernere a grege, ut accipiter columbam ab agmine volantium separare tentaverat: nam cui non est adversus omnes satis virium, circumvenire quaerit solitudinem singulorum.

PL 3, 831B

まず一人に攻めかかり、狼が羊を群れから引き離すように、鷹が鳩を飛ぶ群れから引き離すように、それを試みた。すべての者に立ち向かうだけの十分な力を持たない者は、一人ひとりの孤立をこそ狙い、取り囲もうとするものだからである。

Epistolae 12.2.7

7

Sed retusus adunati exercitus fide pariter et vigore, intellexit milites Christi vigilare jam sobrios, et armatos ad praelium stare; vinci non posse, mori posse; et hoc ipso invictos esse, quia mori non timent; nec repugnare contra impugnantes, cum occidere innocentibus nec nocentes liceat, sed prompte et animas et sanguinem tradere: ut cum tanta in saeculo malitia et saevitia grassetur, a malis et saevis velocius recedatur.

PL 3, 832A

しかし、信仰においても活気においても等しく一致したその軍勢に撃退され、彼は悟った――キリストの兵士たちがすでに素面で目覚め、武装して戦いに備え立っていること、打ち負かされることはできぬが死ぬことはできるということ、そしてまさにそれゆえにこそ彼らが不敗であるということ、なぜなら彼らは死を恐れないからである。また、攻めかかる者たちに対して抵抗をしないのは、無垢な者には犯罪者を殺すことさえ許されていないからであり、むしろ進んで魂も血も差し出すのである。かくも大きな悪意と残虐とが世に荒れ狂っている以上、悪しき者と残虐な者たちから、より速やかに立ち去るためである。

Epistolae 12.2.8

8

Quale illud fuit sub oculis Dei spectaculum gloriosum? quale, in conspectu Christi ejus Ecclesiae suae gaudium, ad pugnam quam tentaverat hostis inferre, non singulos milites, sed tota simul castra prodisse?

PL 3, 832A

神の御目の前で、それはいかに栄えある光景であったことか。キリストの御前で、その教会の喜びはいかばかりであったことか――敵が仕掛けようとした戦いに、一人ひとりの兵士としてではなく、軍営全体がこぞって進み出たとは。

Epistolae 12.2.9

9

Omnes enim constat venturos fuisse, si audire potuissent; quando accurrerit properanter et venerit, quisquis audivit. Quot illic lapsi gloriosa confessione sunt restituti?

PL 3, 832A

実に、もし聞くことができたなら、すべての者が馳せ参じたであろうことは明らかである。聞いた者は誰であれ、急いで駆けつけ、やって来たのだから。そこでは、背教した者たちのうち、どれほど多くの者が栄えある告白によって回復されたことか。

Epistolae 12.2.10

10

Steterunt fortes, et ipso dolore poenitentiae facti ad praelium fortiores; ut appareat nuper subitatos esse, et novae atque insuetae rei pavore trepidasse; rediisse ad se postmodum fidem veram, et vires suas de Dei timore collectas ad omnem patientiam constanter et firmiter roborasse, nec jam stare ad criminis veniam, sed ad passionis coronam.

PL 3, 832B

彼らは雄々しく踏みとどまり、悔悛のその痛みそのものによって、戦いにいっそう雄々しくなった。それは、彼らが最近ふいを突かれ、新奇で不慣れな出来事への恐れにわなないていたに過ぎなかったこと、その後まことの信仰が彼らのもとへ立ち返り、神への畏れから集められた彼らの力を、あらゆる忍耐へと絶えず堅固に強めたこと、そして彼らがもはや罪の赦しのためにではなく、受難の冠のために立っていることが明らかとなるためであった。