Epistolae 12.1.1
Cognovimus, frater charissime, fidei ac virtutis vestrae testimonia gloriosa: et confessionis vestrae honorem sic exsultanter accepimus, ut in meritis ac laudibus vestris nos quoque participes et socios computemus.
PL 3, 829B最愛の兄弟よ、我々は諸君の信仰と力との輝かしい証しを知った。そして諸君の告白の栄誉を、我々自身をも諸君の功績と誉れとにあずかる者、その仲間として数えるほどに、喜び勇んで受け入れた。
Epistolae 12.1.2
Nam cum nobis et Ecclesia una sit, et mens juncta, et individua concordia; quis non sacerdos in consacerdotis sui laudibus tamquam in suis propriis gratuletur? aut quae fraternitas non in fratrum gaudio ubique laetetur?
PL 3, 829Bというのも、我々にとって教会もひとつであり、心も結び合わされ、一致は分かちがたいものだからである。いずれの司教であれ、同僚司教の誉れを自分自身のものであるかのように喜ばずにいられようか。またいずれの兄弟団であれ、兄弟たちの喜びをどこであれ共に喜ばずにいられようか。
Epistolae 12.1.3
Exprimi satis non potest, quanta istic exsultatio fuerit et quanta laetitia, cum de vobis prospera et fortia comperissemus, ducem te illic confessionis fratribus exstitisse; sed et confessionem ducis de fratrum confessione crevisse: ut dum praecedis ad gloriam, multos feceris gloriae comites, et confessorem populum suaseris fieri, dum primus paratus es pro omnibus confiteri: ut non inveniamus quid prius praedicare in vobis debeamus, utrumne tuam promptam et stabilem fidem, an inseparabilem fratrum charitatem.
PL 3, 830Bそちらでどれほどの歓喜、どれほどの喜びがあったか、言い尽くすことはできない――我々が諸君について幸いなことと雄々しいこととを知ったとき、すなわち、お前がそこで兄弟たちにとって告白の指導者となったこと、しかもその指導者の告白が兄弟たちの告白によっていや増したことを知ったときには。お前が栄光へと先んじる間に、多くの者を栄光の道連れとし、民を告白者たらしめるよう説き勧め、すべての者に代わって真っ先に告白する備えができていたのであり、それゆえ我々は、諸君において何を先に称え上げるべきか見出せずにいる――お前の速やかで揺るがぬ信仰か、それとも兄弟たちの分かちがたい愛か、と。
Epistolae 12.1.4
Virtus illic episcopi praecedentis publice comprobata est, adunatio sequentis fraternitatis ostensa est. Dum apud vos unus animus et una vox est, Ecclesia omnis Romana confessa est.
PL 3, 830Bそこでは、先んじた司教の力が公に証しされ、後に続く兄弟団の一致が示された。諸君のもとで心がひとつ、声がひとつであるかぎり、ローマの教会全体が告白したのである。