Epigrammata 97.0.1
Intemerata procis, et tot servata per annos,Oscula vix ipsi cognita Telemacho.Hinc mea virginitas facibus tibi luxit adultis:Arsit et invidia principe verus amor.Saepe ego mentitis tremui nova femina somnis:Lapsaque non merito sunt mihi verba sono:
PL 19, 836C求婚者たちに汚されず、これほど長い年を守られてきた口づけは、テレマコス〔オデュッセウスとペネロペの子〕本人にもほとんど知られなかった。こうして私のおとめの身は、満ちた婚礼の松明であなたのために輝いた。妬みが先に立つ中でも〔invidia principe は「妬みを先頭に」と取った〕、真の愛は燃えた。新妻の私は、偽りの夢にたびたび身を震わせ、言葉は、ふさわしからぬ音で口からこぼれ落ちた。
Epigrammata 97.0.2
Et tamen ignotos sensi experrecta dolores,Strataque tentavi sicca pavente manu.Nam tibi anhelanti, supremaque bella moventi,Paruit indulgens et sine voce dolor,Dente nihil violare fero, nihil unguibus ausae:Foedera nam tacita pace peregit amor.
PL 19, 836Cそれでも目覚めて、知らない痛みを感じ、乾いた寝床を、怯える手で探った。息を切らし、最後の戦いを挑むあなたに、痛みは声も立てず、やさしく従った。牙で荒々しく傷つけることも、爪で傷つけることも、私はあえてしなかった。愛が、黙した平和のうちに契りを果たしたのだから。
Epigrammata 97.0.3
Denique non aviam tremulo clamore vocavi:Nec prior obsequio serva cucurrit anus.Ipsa verecundo tetigi pallore puellas,Impositum teneri fassa pudoris opus.
PL 19, 836C実に、震える叫びで祖母を呼びはしなかった。奉仕のために先に駆けつける老いた奴隷女もいなかった。私自身が、慎みの蒼ざめた顔で娘たちに触れ、やさしい恥じらいが課した務めを打ち明けたのだ。