Apologia Prima pro Christianis 1.1
Αὐτοκράτορι Τίτῳ Αἰλίῳ Ἀδριανῷ Ἀντωνίνῳ Εὐσεβεῖ Καίσαρι Σεβαστῷ καὶ Οὐηρισσίμῳ υἱῷ Φιλισόφῳ, καὶ Λουκίῳ Φιλοσόφου Καίσαρος φύσει υἱῷ καὶ Εὐσεβοῦς εἰσποιητῷ, ἐραστῇ παιδείας, ἱερᾷ τε Συγκλήτῳ καὶ Δήμῳ παντὶ Ῥωμαίων, ὑπὲρ τῶν ἐκ παντὸς γένους ἀνθρώπων ἀδίκως μισουμένων καὶ ἐπηρεαζομένων, Ἰουστῖνος Πρίσκου τοῦ Βακχείου, τῶν ἀπὸ Φλαουΐας Νέας πόλεως τῆς Συρίας Παλαιστίνης, εἷς αὐτῶν ὤν, τὴν προσφώνησιν καὶ ἔντευξιν πεποίημαι.
皇帝ティトス・アイリオス・ハドリアヌス・アントニヌス・ピウス・カエサル・アウグストゥスに、また哲学者たるその子ウェリッシモスに、哲学者カエサルの実子にしてピウスの養子である、学問を愛する者ルキウスに、そして神聖な元老院とローマの全市民に——あらゆる種族の中から不当に憎まれ、辱めを受けている人々のために——プリスコスの子、バッコスの孫であるユスティノス、シリア・パレスティナのフラウィア・ネアポリスの出身の者にして彼らのうちの一人であるが、この上奏と請願をなした。