Epistula I ad Corinthios 24.1
Κατανοήσωμεν, ἀγαπητοί, πῶς ὁ δεσπότης ἐπιδείκνυται διηνεκῶς ἡμῖν τὴν μέλλουσαν ἀνάστασιν ἔσεσθαι, ἧς τὴν ἀπαρχὴν ἐποιήσατο τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστήσας.
愛する者たちよ、主宰者が、来たるべき復活があることを、我々にたえず示しておられることを、よく考えようではないか。彼はその初穂として、我々の主イエス・キリストを死者たちの中から甦らせられた。
Epistula I ad Corinthios 24.2
ἴδωμεν, ἀγαπητοί. τὴν κατὰ καιρὸν γινομένην ἀνάστασιν.
愛する者たちよ、時に応じて起こる復活を見ようではないか。
Epistula I ad Corinthios 24.3
ἡμέρα καὶ νὺξ ἀνάστασιν ἡμῖν δηλοῦσιν: κοιμᾶται ἡ νύξ, ἀνίσταται ἡ ἡμέρα: ἡ ἡμέρα ἄπεισιν, νὺξ ἐπέρχεται.
昼と夜とは、我々に復活を示している。夜は眠りに就き、昼は甦る。昼は去り、夜が来る。
Epistula I ad Corinthios 24.4
λάβωμεν τοὺς καρπούς: ὁ σπόρος πῶς καὶ τίνα τρόπον γίνεται;
実りを取り上げようではないか。種はどのように、いかなる仕方で生じるのか。
Epistula I ad Corinthios 24.5
ἐξῆλθεν ὁ σπείρων καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν ἕκαστον τῶν σπερμάτων, ἅτινα πεσόντα εἰς τὴν γῆν ξηρὰ καὶ γυμνὰ διαλύεται: εἶτ̓ ἐκ τῆς διαλύσεως ἡ μεγαλειότης τῆς προνοίας τοῦ δεσπότου ἀνίστησιν αὐτά, καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς πλείονα αὔξει καὶ ἐκφέρει καρπόν.
種蒔く者が出て行き、それぞれの種を地に投げた。それらは地に落ち、乾いて裸のまま朽ち崩れる。それから、その崩壊の中から、主宰者の摂理の壮大さがそれらを甦らせ、一つのものから多くのものを育て、実りをもたらす。