Epistula I ad Corinthios 15.1
Τοίνυν κολληθῶμεν τοῖς μετ’ εὐσεβείας εἰρηνεύουσιν, καὶ μὴ τοῖς μεθ̓ ὑποκρίσεως βουλομένοις εἰρήνην.
それゆえ、我々は敬虔をもって平和を保つ者たちに結びつこうではないか。偽善をもって平和を望む者たちにではなく。
Epistula I ad Corinthios 15.2
λέγει γάρ που: Οὗτος ὁ λαὸς τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἄπεστιν ἀπ’ ἐμοῦ.
ある箇所でこう言われているからである。「この民は唇で私を敬うが、その心は私から遠く離れている」。
Epistula I ad Corinthios 15.3
καὶ πάλιν: Τῷ στόματι αὐτῶν εὐλογοῦσιν, τῇ δὲ καρδίᾳ αὐτῶν κατηρῶντο.
また、こうも。「彼らは口では祝福するが、心では呪っていた」。
Epistula I ad Corinthios 15.4
καὶ πάλιν λέγει: Ἠγάπησαν αὐτὸν τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τῇ γλώσσῃ αὐτῶν ἐψεύσαντο αὐτόν, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα μετ’ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐπιστώθησαν ἐν τῇ διαθήκῃ αὐτοῦ.
また、こうも言っている。「彼らは口では彼を愛したが、舌では彼を欺き、その心は彼とともにあって真っ直ぐではなく、その契約においても誠実ではなかった」。
Epistula I ad Corinthios 15.5
διὰ τοῦτο ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείηλ τὰ δόλια τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν. καὶ πάλιν: Ἐξολεθρεύσαι κύριος πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια, γλῶσσαν μεγαλορήμονα, τοὺς εἰπόντας: Τὴν γλῶσσαν ἡμῶν μεγαλυνοῦμεν, τὰ χείλη ἡμῶν παῤ ἡμῖν ἐστιν: τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν;
「それゆえ、正しい者に逆らって不法を語る欺きの唇は、物言わぬものとなれ」。また、こうも言う。「主が、すべての欺きの唇と、大言壮語の舌と、『我々は自分の舌を誇り高くしよう。我々の唇は我々のものだ。誰が我々の主であろうか』と言う者たちとを、滅ぼし尽くしてくださるように」。
Epistula I ad Corinthios 15.6
ἀπὸ τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καὶ τοῦ στεναγμοῦ τῶν πενήτων νῦν ἀναστήσομαι, λέγει κύριος: θήσομαι ἐν σωτηρίῳ,
「貧しい者たちの苦しみと、乏しい者たちの嘆きとのゆえに、私は今立ち上がる」と主は言われる。「彼を救いのうちに置こう」。