テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2De Resurrectione Carnis

Caput VII 第VII章

Tertullian · De Resurrectione Carnis · PL 2, 803B · 13 sectiones

De Resurrectione Carnis 7.1

1

Sed dilutior videatur auctoritas carnis, quia non ipsam proprie manus divina tractavit, sicut limum. Quando in hoc tractavit limum, ut postmodum caro fieret ex limo, carnis utique negotium gessit. Sed adhuc velim discas, quando et quomodo caro floruerit ex limo.

PL 2, 803B

しかし、肉の権威は薄められたものと見えるかもしれない。神の御手が、泥に対してしたようには、肉そのものを固有に扱わなかったから、というのである。だが、御手が泥をこのように扱ったのは、後に泥から肉が成るためであった以上、それは当然、肉についての仕事を行ったのである。しかし、なお私はお前に、肉がいつ、いかにして泥から花開いたのかを学んでほしい。

De Resurrectione Carnis 7.2

2

Neque enim, ut quidam volunt, illae pelliciae tunicae, quas Adam et Eva, paradisum exuti, induerunt, ipsae erunt carnis ex limo reformatio; cum aliquanto prius et Adam, substantiae suae traducem in foemina jam carnem recognoverit: Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro ex carne mea; et ipsa delibatio masculi in foeminam carne suppleta sit, limo, opinor, supplenda, si Adam adhuc limus.

PL 2, 803B

実に、ある者たちが望むように、アダムとエバが楽園を脱ぎ捨てて身にまとったあの皮の衣そのものが、泥からの肉の造り変えであるわけではない。というのも、それよりもいくらか前に、アダムはすでに、自分の実体の分与を、女のうちに肉として認めていたからである。「これぞ今、私の骨からの骨、私の肉からの肉である」。そして男から女へのこの分与そのものは肉によって補われたのであり――思うに――もしアダムがなお泥であったなら、泥によって補われるべきであったはずである。

De Resurrectione Carnis 7.3

3

Obliteratus igitur et devoratus est limus in carnem. Quando? cum factus est homo in animam vivam, de Dei flatu, vapore scilicet idoneo torrere quodammodo limum in aliam qualitatem; quasi in testam, ita in carnem.

PL 2, 804A

かくして泥は、肉の中へと消し去られ、呑み込まれたのである。いつか。人が生ける魂となった時、すなわち神の息吹によって、泥をいわば焼いて別の性質へと変えるにふさわしい熱気によって、そうなったのである。あたかも素焼きへと変わるように、そのように肉へと変わったのである。

De Resurrectione Carnis 7.4

4

Sic et figulo licet argillam temperato ignis adflatu in materiam robustiorem recorporare, et in aliam ex alia fingere speciem, aptiorem pristina, et sui jam generis ac nominis.

PL 2, 804A

かくして陶工にもまた、火の調えられた吹き込みによって、粘土をより堅固な質料へと作り変え、一つの姿から別の姿へと、以前よりも適した、しかももはやそれ自身の種類と名を持つものへと、形づくることが許されている。

De Resurrectione Carnis 7.5

5

Nam etsi scriptum est (Rom. IX): Numquid argilla dicet figulo? id est, homo Deo; et si Apostolus, In testaceis, ait (II Cor. IV, 7), vasculis; tamen et argilla homo, quia limus ante; et testa caro, quia ex limo per adflatus divini vaporem, quam postea pelliciae tunicae, id est, cutes superductae, vestierunt.

PL 2, 804A

実に、たとえ「粘土は陶工にこう言うだろうか」と書かれているとしても(ローマ9章)――すなわち人間が神に対してそう言うということであるが――また、たとえ使徒が「素焼きの器のうちに」と言っているとしても(二コリント4:7)、それでもなお、人間は粘土である、かつて泥であったがゆえに。そして肉は素焼きである、神の息吹の熱気を通して泥から成ったがゆえに――その後に、皮の衣、すなわち上から着せられた皮膚が、その肉を覆ったのである。

De Resurrectione Carnis 7.6

6

Usque adeo, si detraxeris cutem, nudaveris carnem. Ita, quod hodie spolium efficitur, si detrahatur, hoc fuit indumentum cum superstruebatur. Hinc et Apostolus, circumcisionem despoliationem carnis appellans, tunicam cutem confirmavit.

PL 2, 804B

それほどまでに、もし皮膚を剥ぎ取れば、肉を露わにすることになるのである。かくして、今日剥ぎ取られれば戦利品となるものも、上に重ねられたときには衣であったのである。ここから使徒もまた、割礼を肉の剥奪と呼びつつ、皮膚こそが衣であることを確証したのである。

De Resurrectione Carnis 7.7

7

Haec cum ita sint, habes et limum de manu Dei gloriosum, et carnem de afflatu Dei gloriosiorem, quo pariter caro et limi rudimenta deposuit, et animae ornamenta suscepit.

PL 2, 804B

これらがそうである以上、お前は、神の御手による泥の栄光と、神の息吹による肉のいっそうの栄光とを持つのである。それによって肉は、泥としての初歩を脱ぎ捨てると同時に、魂の飾りを身に受けたのである。

De Resurrectione Carnis 7.8

8

Non es diligentior Deo, uti tu quidem scythicas et indicas gemmas, et rubentis maris grana candentia; non plumbo, non aere, non ferro, ne argento quoque oblaquees; sed electissimo et insuper operosissimo descrobes auro; vinis item et unguentis pretiosissimis quibusque vasculorum prius congruentiam cures; proinde perfectae ferruginis gladiis vaginarum adaeques dignitatem: Deus vero animae suae umbram, spiritus sui auram, oris sui operam, vilissimo alicui commiserit capulo, et indigne collocando utique damnaverit.

PL 2, 804B

お前は神より念入りであるわけではない。すなわちお前は、スキュティアやインドの宝石を、また紅海の輝く粒を、鉛にも、青銅にも、鉄にも、いや銀にさえも並べ入れることをせず、選び抜かれた、しかも入念極まりない金にこそ嵌め込む。同じく、器という器については、酒や香油の中でも最も高価なものにふさわしいものを、あらかじめ心にかける。そしてまた、申し分のない鋼の剣には、鞘の品位を釣り合わせる。それなのに神は、ご自分の魂の影を、ご自分の霊の息吹を、ご自分の口の業を、何か最も卑しい柄に委ね、それを相応しからぬ仕方で据え置くことによって、断罪してしまわれたであろうか。

De Resurrectione Carnis 7.9

9

Collocavit autem, an potius inseruit et immiscuit carni, tanta quidem concretione, ut incertum haberi possit utrumne caro animam, an carnem anima circumferat; utrumne animae caro, an anima appareat carni.

PL 2, 805A

だが神は、それをただ据え置いたのではなく、むしろ肉のうちに挿し入れ、混じり合わせたのである。しかもそれほど緊密な融合によって、肉が魂を運ぶのか、それとも魂が肉を運ぶのか、判じがたいほどであり、肉が魂に属するように見えるのか、それとも魂が肉に属するように見えるのかも、判じがたいほどなのである。

De Resurrectione Carnis 7.10

10

Sed et magis animam invehi atque dominari credendum est, ut magis Deo proximam. Hoc quoque ad gloriam carnis exuberat, quod proximam Deo et continet, et ipsius dominationis compotem praestat.

PL 2, 805A

しかしむしろ、魂こそが乗り入れ、支配していると信じるべきである。魂のほうがより神に近いものだからである。だがこのこともまた、肉の栄光へとあふれ出ている。というのも、肉は神により近いものを内に含んでおり、しかもその支配にあずからせているからである。

De Resurrectione Carnis 7.11

11

Quem enim naturae usum, quem mundi fructum, quem elementorum saporem, non per carnem anima depascitur? quidni? per quam omni instrumento sensum fulta est, visu, auditu, gustu, odoratu, contactu; per quam divina potestate respersa est, nihil non sermone perficiens vel tacite praemisso.

PL 2, 805B

実に、いかなる自然の用も、いかなる世界の実りも、いかなる元素の味わいも、魂が肉を通して味わい尽くさないものがあろうか。当然ではないか。肉によってこそ、魂はあらゆる感覚の道具によって支えられているのである――視覚、聴覚、味覚、嗅覚、触覚によって。肉によってこそ、魂は神の力を振りかけられているのであり、言葉によって成し遂げないものは何もなく、あるいは沈黙のうちに先立たせて成し遂げるのである。

De Resurrectione Carnis 7.12

12

Et sermo enim de organo carnis est; artes per carnem; studia, ingenia, per carnem; opera, negotia, officia, per carnem: atque adeo totum vivere animae carnis est, ut non vivere animae nihil aliud sit, quam a carne devertere: sic etiam ipsum mori carnis est, cujus et vivere.

PL 2, 805B

実に、言葉さえも肉という器官から発せられる。技芸は肉を通し、学び、才知も肉を通し、業も、仕事も、務めも肉を通してのことである。かくして、魂が生きるということはすべて肉に属することであり、魂が生きないということは、肉から離れ去ること以外の何ものでもない。かくして、死ぬということもまた肉に属することであり、生きるということもそうなのである。

De Resurrectione Carnis 7.13

13

Porro, si universa per carnem subjacent animae, carni quoque subjaceant, per quod utaris, necesse est. Ita caro, dum ministra et famula animae deputatur, consors et cohaeredes invenitur. Si temporalium, cur non et aeternorum?

PL 2, 805C

しかも、もし万物が肉を通して魂に服するのであれば、お前が用いる当のものである以上、それらは肉にもまた服さねばならない。かくして肉は、魂の下女、下僕とみなされながらも、その仲間、共同の相続人であることが分かるのである。もしこの世のものについてそうであるなら、なぜ永遠のものについてそうでなかろうか。