De Resurrectione Carnis 16.1
Sed cum imperium animae, obsequium carni distribuimus, prospiciendum est, ne et hoc alia argumentatione subvertant, ut velint carnem sic in officio animae collocare, non quasi ministram, ne ex hoc sociam cogantur agnoscere.
PL 2, 814Bだが、我々が魂に支配を、肉に服従を割り当てるとき、注意せねばならないことがある――彼らが別の論法でもってこれをも覆し、肉を魂の職務のうちに置きながらも、それを仕える者としてではなく置こうとし、それによって仲間と認めることを強いられないようにしようとするのではないか、ということである。
De Resurrectione Carnis 16.2
Dicent enim ministros et socios habere arbitrium ministrandi atque sociandi, et potestatem suae voluntatis in utrumque, homines scilicet et ipsos; idcirco cum auctoribus merita communicare, quibus operam sponte accommodant; carnem autem, nihil sapientem; nihil sentientem per semetipsam, non velle, non nolle de suo habentem, vice potius vasculi apparere animae, ut instrumentum, non ut ministerium.
PL 2, 814Bというのも、彼らはこう言うであろう――仕える者や仲間というものは、仕えることと仲間となることについて自らの判断を持ち、その両方について自らの意志の力を持っている。彼ら自身もまた人間なのだから当然である。それゆえにこそ、彼らは自ら進んで働きを貸し与える相手である本人たちと、功罪を分かち合うのである。しかし肉は、何一つ思慮することもなく、それ自身によっては何一つ感じることもなく、自らのものとして欲することも欲しないこともなく、むしろ魂にとっての器のようなものとして現れる――道具としてであって、仕える者としてではない。
De Resurrectione Carnis 16.3
Itaque animae solius judicium praesidere, qualiter usa sit vasculo carnis; vasculum vero ipsum non esse sententiae obnoxium: quia nec calicem damnari, si quis eum veneno temperarit; nec gladium ad bestias pronuntiari, si quis eo latrocinium fuerit operatus.
PL 2, 814C彼らはさらにこう言う――それゆえ、肉という器をどのように用いたかについては、魂だけの裁きが司るのであり、器そのものは判決に服するものではない。誰かが杯に毒を調合したからといって、杯そのものが断罪されるわけではなく、誰かが剣で強盗を働いたからといって、剣が猛獣の刑に処せられるわけでもないのと同じである、と。
De Resurrectione Carnis 16.4
Jam ergo innocens caro, ex ea parte qua non reputabuntur illi operae malae: et nihil prohibet innocentiae nomine salvam eam fieri.
PL 2, 815Aそれゆえ、肉は、悪しき行いがそれに帰せられない限りにおいて、無実である。そして、無実の名において肉が救われることを妨げるものは何もない。
De Resurrectione Carnis 16.5
Licet enim nec bonae operae reputentur illi, sicut nec malae; divinae tamen benignitati magis competit innocentes liberare: beneficis enim debet; optimi est autem, etiam quod non debetur offerre.
PL 2, 815Aというのも、善き行いもまた、悪しき行いと同様に肉に帰せられないとしても、神の慈愛にはむしろ無実の者たちを解放することがふさわしいからである。善行者たちに対して神は負うところがあるが、負うところのないものまで差し出すのは、至善なる者にふさわしいことである。
De Resurrectione Carnis 16.6
Et tamen calicem, non dico venenarium, in quem mors aliqua ructarit, sed fictricis, vel archigalli, vel gladiatoris, aut carnificis spiritu infectum, quaero an minus damnes, quam oscula ipsorum?
PL 2, 815Aそれでもなお私は問いたい――毒殺者の杯、すなわち何らかの死がそこに吐き出された杯とは言わないまでも、顔を作り飾る女や、大祭司長や、剣闘士や、処刑人の息によって汚された杯を、お前は、彼らの口づけよりも軽く断罪するであろうか。
De Resurrectione Carnis 16.7
Nostris quoque sordibus nubilum, vel non pro animo temperatum, elidere solemus, quo magis puero irascamur: gladium vero latrociniis ebrium quis non a domo tota, nedum a cubiculo, nedum a capitis sui officio relegabit, praesumens scilicet, nihil aliud se quam inludia animarum somniaturum, urgentium et inquietantium sanguinis sui concubinum?
PL 2, 815A我々もまた、自分自身の汚れによって曇った杯、あるいは意にかなう加減に調合されなかった杯を、打ち壊すのを常としている――それによって、いっそう召使いの少年に対して腹を立てるためである。だが、強盗の罪によって血に酔った剣を、家全体からはおろか、寝室からも、まして枕頭を守る務めからも遠ざけぬ者があろうか。まさに、自分が夢に見るのは、己の血と共に寝る者に迫り、これを悩ませる魂どもの嘲弄のほかにはあるまい、と思い込んでのことである。
De Resurrectione Carnis 16.8
Atenim et calix bene sibi conscius, et de diligentia ministerii commendatus, de coronis quoque potatoris sui inornabitur, aut aspergine florum honorabitur: et gladius bene de bello cruentus, et melior homicida, laudem suam consecratione pensabit.
PL 2, 815Bしかし他方、良き自覚を持ち、その奉仕の丹念さゆえに称賛される杯は、それを飲む者の冠によって飾られ、あるいは花の振り撒きによって栄誉を受けるであろう。そして、戦において見事に血にまみれ、いっそう優れた殺人者となった剣は、奉献によってその誉れに報いられるであろう。
De Resurrectione Carnis 16.9
Est ergo et in vascula et in instrumenta sententiam figere, ut dominorum et auctorum meritis et ipsa communicent; ut huic quoque argumentationi satisfecerim, licet ab exemplo vacet diversitas rerum.
PL 2, 815Bかくして、器や道具にも判決を下すことはあり得るのであり、それらもまた、持ち主や事を成した者の功罪に与ることになる――こうして私はこの論法にも応えたことになろう。もっとも、事物のありようが違う以上、この実例そのものが当てはまらないのではあるが。
De Resurrectione Carnis 16.10
Omne enim vas vel instrumentum aliunde in usus venit, extranea omnino materia a substantia hominis; caro autem ab exordio uteri consata, conformata, congenita animae, etiam in omni operatione miscetur illi.
PL 2, 815Bというのも、あらゆる器や道具は、よそから用いるために来たものであり、その材料は人間の実体とはまったく無縁のものだからである。しかし肉は、胎の始まりから共に蒔かれ、形づくられ、魂と生まれを同じくしており、あらゆる働きにおいてもまた魂と混じり合っているのである。
De Resurrectione Carnis 16.11
Nam etsi vas vocatur apud Apostolum, quam jubet in honore tractari, eadem tamen ab eodem homo exterior appellatur: ille scilicet limus, qui prior titulo hominis incisus est, non calicis, aut gladii, aut vasculi ullius.
PL 2, 816Aなぜなら、使徒のもとで肉が「器」と呼ばれ、これを尊んで扱うよう命じられているとしても、同じ肉が同じ使徒によって「外なる人」とも呼ばれているからである――すなわち、あの土くれのことであり、それは杯や剣やいかなる器の名にも先立って、人間という称号を刻まれたものなのである。
De Resurrectione Carnis 16.12
Vas enim capacitatis nomine dicta est, qua animam capit et continet; homo vero, de communione naturae, quae eam non instrumentum in operationibus praestat, sed ministerium.
PL 2, 816A器と言われるのは、それが魂を容れ、保つという容量の性質によることであり、人間と言われるのは、本性の共有によることである。すなわち肉は、働きにおいて魂に道具としてではなく、仕える者として応じるのである。
De Resurrectione Carnis 16.13
Ita et ministerium tenebitur judicio, etsi nihil sapiat; quia portio est ejus quae sapit, non supellex.
PL 2, 816Aかくして、たとえ何も思慮しないとしても、仕える者は裁きに服する。というのも、それは、思慮するものの調度品ではなく、その一部だからである。
De Resurrectione Carnis 16.14
Hoc et Apostolus sciens, nihil carnem agere per semetipsam, quod non animae deputetur, nihilominus peccatricem judicat carnem, ne eo quod ab anima videtur impelli, judicio liberata credatur.
PL 2, 816A使徒もまた、肉がそれ自身によって行うことで魂に帰せられぬものは何一つないと知りながら、それでもなお肉を罪ある者と裁くのである。魂によって駆り立てられているように見えるからといって、肉が裁きから解放されていると思われることのないようにである。
De Resurrectione Carnis 16.15
Sic et cum aliquas laudis operas carni indicit (I Cor. XV): Glorificate, inquit, et tollite Deum in corpore vestro, certus et hos conatus ab anima agi; idcirco tamen et carni eos mandat, quia et illi fructum repromittit.
PL 2, 816Bかくして、称賛に値する働きを肉に課すときにも、使徒は言う――「汝らの肉体において神を崇め、これを高く掲げよ」(一コリント15章)と。この努めが魂によって行われることを確信しつつも、なお使徒はこれを肉にも命じる。肉にもその実りを約束しているからである。
De Resurrectione Carnis 16.16
Alioquin nec exprobratio competisset in alienam culpae, nec adhortatio in extraneam gloriae: et exprobratio enim, et exhortatio vacarent erga carnem, si vacaret et merces, quae in resurrectione captatur.
PL 2, 816Bさもなければ、非難が咎とは無縁のものに向けられることも、勧告が栄光とは無縁のものに向けられることもなかったであろう。もし復活において得られる報いが肉と無縁であるなら、非難も勧告も肉に対しては空しいものとなるからである。