テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2De Anima

Caput XXIX 第XXIX章

Tertullian · De Anima · PL 2, 698C · 6 sectiones

De Anima 29.1

1

Mortuos quidem ex vivis effici constat, non ideo tamen et ex mortuis vivos. Ab initio enim, vivi priores; unde ab initio aeque mortui posteriores, non aliunde quam ex vivis.

PL 2, 698C

死者が生者から成ることは確かである。しかし、だからといって、生者もまた死者から成るということにはならない。というのも、太初において、生者が先にあったからである。それゆえ、太初において死者もまた同様に後から生じたのであり、それは生者から以外のものからではなかった。

De Anima 29.2

2

Illi habuerunt unde potius orirentur, dum ne ex mortuis; isti non habuerunt unde magis deducerentur, nisi ex vivis. Igitur si ab initio vivi non ex mortuis, cur postea ex mortuis? Defecerat ille quicumque est origini fons?

PL 2, 699A

彼ら〔生者〕には、死者からではないにせよ、そこから生じるべき源があった。彼ら〔死者〕には、生者から以外に導き出されるべき源はなかった。それゆえ、もし太初において生者が死者から出たのでないなら、なぜ後になって死者から出るというのか。起源となった、あの源は尽きてしまったとでもいうのか。

De Anima 29.3

3

An formae poenituit? et quomodo in mortuis salva est? Non quia ab initio mortui ex vivis, idcirco semper ex vivis? Aut enim in utraque parte formam initii perseverasset, aut in utraque mutasset.

PL 2, 699A

それとも、その形が悔やまれたとでもいうのか。だとすれば、どうしてその形は死者において保たれているのか。太初において死者が生者から成ったからには、それゆえ常に生者から成るのではないか。というのも、太初の形は両方の面において保たれ続けるか、両方の面において変わるかの、いずれかでなければならないからである。

De Anima 29.4

4

Si vivos ex mortuis postea fieri oportuerat, proinde oporteret etiam non ex vivis effici mortuos. Si non peraequare deberet fides institutionis, non usquequaque contraria ex contrariis reformari alternant.

PL 2, 699A

もし後になって死者から生者が生じるべきであったのなら、同様に、生者から死者が生じないこともまたあるべきであったろう。もし太初の定めの確かさが両方の側をひとしく揃えるべきでないとするならば、対立するものが対立するものから交互に作り直されるということも、あらゆる場合に成り立つわけではない。

De Anima 29.5

5

Et nos enim opponemus contrarietates nati et innati, visualitatis et caecicatis, juventae et senectae, sapientiae et insipientiae; nec tamen ideo innatum de nato provenire, quia contrarium ex contrario fiat; nec visualitatem iterum ex caecitate, quia de visualitate caecitas accidat; nec juventam rursus de senecta reviviscere, quia ex juventa senecta marcescat; nec insipientiam ex sapientia denuo obtundi, quia ex insipientia sapientia acuatur.

PL 2, 699A

我々もまた、生まれた者と生まれざる者、視力あることと盲目であること、若さと老いと、知恵と愚かさとの対立を対置しよう。しかし、対立するものが対立するものから生じるからといって、生まれた者から生まれざる者が生じるわけではないし、視力あることから盲目が生じるからといって、盲目から再び視力あることが生じるわけでもない。若さから老いが衰え出るからといって、老いから再び若さがよみがえるわけでもなく、愚かさから知恵が研ぎ澄まされるからといって、知恵から再び愚かさが鈍り出るわけでもない。

De Anima 29.6

6

Haec et Albinus Platoni suo veritus, subtiliter quaerit contrarietatum genera distinguere: quasi non et haec tam absolute in contrarietatibus posita sint, quam et illa quae ad sententiam magistri sui interpretatur, vitam dico et mortem; nec tamen ex morte vita reddatur, quia ex vita mors deferatur.

PL 2, 699B

アルビヌスもまた、これらの点を自らのプラトンのために危ぶんで、対立の種類を精緻に区別しようと試みる。あたかも、これらの対立が、彼が自らの教師の学説にしたがって解き明かすあの対立——すなわち生と死とを言うのだが——と同じほど絶対的な仕方で対立のうちに置かれていないかのように。しかし、生から死がもたらされるからといって、死から生が返されるわけではない。