De Anima 22.1
Caetera animae naturalia jam a nobis audiit Hermogenes, cum ipsorum defensione et probatione per quae Dei potius quam materiae cognoscitur. Hic solummodo nominabuntur, ne praeterita videantur.
PL 2, 685B魂に属するそのほかの自然本来のものについては、それらの弁護と論証とともに、ヘルモゲネスがすでに我々から聞いたところである。それらによって、魂は質料よりもむしろ神に由来することが知られるのである。ここではただ名を挙げるにとどめよう。見過ごされたと見えないようにするためである。
De Anima 22.2
Dedimus enim illi et libertatem arbitrii, ut supra scripsimus, et dominationem rerum. et divinationem interdum, seposita quae per Dei gratiam obvenit ex prophetia. Itaque jam ab isto dispositionis retractatu recedam, ut ordinem ejus expungam.
PL 2, 685Cというのも我々は、先に書いたとおり、魂に意志の自由を与え、万物に対する支配権を、そして時には予言の力さえも与えたからである――ただし、神の恩寵によって預言を通してもたらされるものは除いてある。それゆえ私は今や、この配剤についての再検討からは退き、その順序に従って一つ一つ論じ尽くしていくことにしよう。
De Anima 22.3
Definimus animam Dei flatu natam, immortalem, corporalem, effigiatam, substantia simplicem, de suo patientem, varie procedentem, liberam arbitrii, accidentiis obnoxiam, per ingenia mutabilem, rationalem, dominatricem, divinatricem, ex una redundantem.
PL 2, 686A我々は魂を、次のように定義する。すなわち、神の息吹によって生まれ、不死であり、物体的であり、姿を持ち、実体において単一であり、おのれ自身によって苦しみを受け、さまざまに進み出て、意志において自由であり、偶有的なものに服し、才知に応じて変わりうるものであり、理性的であり、支配する者であり、予言する者であり、一つの〔魂〕から溢れ出るものである、と。
De Anima 22.4
Sequitur nunc, ut quomodo ex una redundet consideremus, id est, unde, et quando, et qua ratione sumatur.
PL 2, 686Aさて次には、魂がいかにして一つの魂から溢れ出るのかを考察することが続く。すなわち、魂がどこから、いつ、いかなる理によって与えられるのかを、である。