スルピキウス・セウェルスc. 363–c. 425

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 20 › Dialogi (Gallus)

Dialogus III, Caput XV 第III対話 第XV章

Sulpicius Severus · Dialogi (Gallus) · PL 20, 220C · 8 sectiones

Dialogi (Gallus) 3.15.1

1

Quodam itidem die, dum in area, quae parva admodum tabernaculum illius ambiebat, in illo suo quod nostis omnes, sedili ligneo resedisset, vidit duos daemones in excelsa illa quae monasterio supereminet rupe consistere, inde alacres ac laetos vocem istiusmodi adhortationis emittere: Heia te, Brictio; heia te, Brictio.

PL 20, 220C

「同じく、ある日、彼の小屋を囲むごく小さな庭で、諸君みなが知っているあの木の腰掛けに座って休んでいたとき、修道院の上にそびえるあの高い岩の上に二人の悪霊が立っているのを見た。彼らはそこから、元気に喜んで、次のような励ましの声を発していた。『それ行け、ブリクティオ。それ行け、ブリクティオ』」。

Dialogi (Gallus) 3.15.2

2

Credo cernebant miserum eminus propinquantem, conscii quantam illi rabiem spiritus suscitassent. Nec mora, Brictio furibundus irrupit, ibi plenus insaniae evomuit in Martinum mille convicia.

PL 20, 220C

「思うに、彼らは、哀れな男が遠くから近づいてくるのを見ていたのだ。自分たちがその男にどれほどの憤激を掻き立てたかを、よく知っていたのである。まもなくブリクティオは狂乱のうちに乱入し、そこで狂気に満ちて、マルティヌスに千もの罵声を吐き出した」。

Dialogi (Gallus) 3.15.3

3

Objurgatus enim pridie ab eo fuerat, cur qui nihil umquam ante clericatum (quippe qui in monasterio ab ipso Martino nutritus) habuisset, equos aleret, mancipia compararet: nam jam illo tempore arguebatur a multis, non solum pueros barbaros, sed etiam puellas scitis vultibus coemisse.

PL 20, 220C

「彼は前日、マルティヌスから叱責されていたのである。聖職に就く前には何も持ったことがなかった者が(修道院でマルティヌス自身に養われたのだから)、なぜ馬を飼い、奴隷を買い集めるのか、と。すでにそのころから、彼は多くの者に、蛮族の少年たちだけでなく、器量のよい少女たちまでも買い集めたと非難されていたのである」。

Dialogi (Gallus) 3.15.4

4

Quibus rebus infelicissimus insano felle commotus, et, ut credo, praecipue daemonum illorum agitatus instinctu. Martinum ita aggressus est, ut vix manibus temperaret; cum quidem Sanctus vultu placido, mente tranquilla infelicis amentiam per mitia verba cohiberet.

PL 20, 220D

「これらのことで、このいと不幸な男は狂った胆汁に動かされ、思うに、とりわけあの悪霊たちの唆しに駆られて、ほとんど手を抑えきれないほどにマルティヌスに襲いかかった。聖なる人は、穏やかな顔、静かな心で、優しい言葉によって、この不幸な者の狂乱を抑えた」。

Dialogi (Gallus) 3.15.5

5

Sed ita in eo nequam spiritus redundabat, ut ne sua quidem illi, quamvis vana admodum, mens subesset: trementibus labiis incertoque vultu decolor prae furore rotabat verba peccati, se asserens sanctiorem; quippe qui a primis annis in monasterio inter sacras Ecclesiae disciplinas ipso Martino educante crevisset: Martinum vero et a principio, quod ipse diffiteri non posset, militiae actibus sorduisse, et nunc per inanes superstitiones et phantasmata visionum ridicula prorsus inter deliramenta senuisse.

PL 20, 220D

「だが、彼のうちには邪悪な霊があふれ、自分自身の心すら、いかに空しいものであれ、そこに宿っていなかった。唇を震わせ、顔色も定まらず、怒りのあまり血の気を失って、罪の言葉を振り回し、自分のほうが聖なる者だと言い張った。自分は幼い年からこの修道院で、教会の聖なる規律のうちに、マルティヌス自身に育てられて成長した、他方マルティヌスは最初から、自分でも否定できないが、兵役の行ないによって汚れ、今は空しい迷信と、あざけりに値する幻の幻影のうちに、まったくの妄想のなかで老いたのだ、と」。

Dialogi (Gallus) 3.15.6

6

Haec cum multa, atque alia etiam, quae reticere melius est, acerbiora vomuisset, egressus tandem furore satiato, quasi qui se penitus vindicasset, rapidus ea parte qua venerat, recurrebat: cum interea, credo per Martini orationes fugatis ab illius corde daemonibus, reductus in poenitentiam, mox revertitur, atque ad Martini se genua prosternit: veniam poscens, fatetur errorem, nec sine daemone se fuisse tandem sanior confitetur.

PL 20, 221A

「これらを多く、またさらに、黙しておくほうがよいもっと辛辣なことまでも吐き出すと、ついに怒りを満たして出て行き、まるで完全に復讐を遂げたかのように、急ぎ足でやって来た方へ駆け戻った。ところがその間に、思うに、マルティヌスの祈りによって悪霊たちがその心から追い払われ、彼は悔い改めへと連れ戻されて、まもなく引き返し、マルティヌスの膝にひれ伏した。赦しを乞い、過ちを認め、ついにいくらか正気になったとき、自分が悪霊なしではなかったことを告白した」。

Dialogi (Gallus) 3.15.7

7

Non erat apud Martinum labor iste difficilis, ut ignosceret supplicanti. Tunc et ipsi et nobis omnibus Sanctus exposuit,. qualiter illum a daemonibus vidisset agitari, se conviciis non moveri, quae magis illi a quo essent effusa, nocuissent.

PL 20, 221A

「マルティヌスにとって、請い願う者を赦すことは、骨の折れることではなかった。そこで聖なる人は、彼自身にも我々みなにも、この男が悪霊たちにいかに駆り立てられているのを見たか、罵声には動じていないこと、罵声はむしろ、それを浴びせた当人にこそ害をもたらしたであろうことを説明した」。

Dialogi (Gallus) 3.15.8

8

Exinde cum idem Brictio multis apud eum magnisque criminibus persaepe premeretur, cogi non potuit, ut eum a presbyterio submoveret, ne suam persequi videretur injuriam; illud saepe commemorans, Si Christus Judam passus est, cur ego non patiar Brictionem?

PL 20, 221B

「その後、同じブリクティオが多くの重大な罪過のかどで彼のもとでしばしば責められたが、マルティヌスは、自分への侮辱を追及していると見えないように、彼を司祭の職から退けることを強いられても、そうしなかった。そして、しばしばこう思い起こしていた。『もしキリストがユダを耐えたのなら、なぜ私がブリクティオを耐えないことがあろうか』」。