スルピキウス・セウェルスc. 363–c. 425

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 20 › Dialogi (Gallus)

Dialogus II, Caput V 第II対話 第V章

Sulpicius Severus · Dialogi (Gallus) · PL 20, 204D · 10 sectiones

Dialogi (Gallus) 2.5.1

1

Vicisti, inquit Postumianus, Galle, vicisti; non utique me, qui Martini sum potius assertor, qui haec omnia de illo viro et scivi semper et credidi; sed eremitas omnes anachoretasque vicisti: nemo enim illorum, sicut Martinus hic vester, immo noster, mortibus imperavit: meritoque hunc iste Sulpicius apostolis comparat et prophetis, quem per omnia illis esse consimilem, fidei virtus ac virtutum opera testantur.

PL 20, 204D

ポストゥミアヌスは言った。「ガッルスよ、あなたは勝った、勝ったのだ。私を打ち負かしたのではない。私はむしろマルティヌスの擁護者であり、この人についてこうしたことをすべて、常に知り、信じてきたからだ。だが、あなたは隠修士たちと隠遁者たちをみな打ち負かした。彼らのうち誰も、諸君のこのマルティヌス、いや我々のマルティヌスのように、死に命じた者はいない。このスルピキウスが彼を使徒たちや預言者たちになぞらえるのは当然である。信仰の力と力ある業が、すべての点で彼らに等しいことを証ししているのだから」。

Dialogi (Gallus) 2.5.2

2

Sed perge, quaeso, quamquam nihil magnificentius audire possimus, perge tamen, Galle, quod etiam nunc de Martino superest sermonis evolvere: nam etiam minima illius et quotidiana animus festinat agnoscere; quia minima illius aliorum maximis majora esse nulli dubium est.

PL 20, 205A

「しかし、先を続けてくれ。これ以上に壮大な話は聞けまいが、それでも続けてくれ、ガッルスよ、マルティヌスについてなお残っている話を。彼の最も小さな、日々のことさえ、心は急いで知りたがる。彼の最も小さなことが、他の人々の最大のことより大きいことは、誰にも疑えないからだ」。

Dialogi (Gallus) 2.5.3

3

Ita faciam, Gallus inquit. Verum id quod dicturus sum, ipse non vidi: prius enim gesta res est quam me illi viro jungerem: sed factum celebre est, fidelium fratrum qui interfuerant sermone vulgatum.

PL 20, 205A

ガッルスは言った。「そうしよう。だがこれから話すことは、私自身は見ていない。それが起こったのは、私がこの人に結ばれる前のことだからだ。しかし有名な出来事であり、居合わせた信仰ある兄弟たちの話によって広まっている」。

Dialogi (Gallus) 2.5.4

4

Eo fere tempore quo primum episcopus datus est, fuit ei necessitas adire Comitatum. Valentinianus tum major rerum potiebatur.

PL 20, 205A

「彼が初めて司教に任じられたころ、宮廷〔Comitatum。皇帝の宮廷〕を訪れる必要が生じた。そのころ、年長のウァレンティニアヌス〔皇帝ウァレンティニアヌス1世。同名の息子と区別して「年長の」と言う〕が国の実権を握っていた」。

Dialogi (Gallus) 2.5.5

5

Is cum Martinum ea petere cognovisset quae praestare nolebat, jussit eum palatii foribus arceri: etenim ad animum illius immitem ac superbum uxor accesserat Ariana, quae totum illum a sancto viro, ne ei debitam reverentiam praestaret, averterat.

PL 20, 205A

「彼は、マルティヌスが自分の与えたくないことを求めていると知ると、宮殿の門から彼を遠ざけよと命じた。実際、その非情で高慢な心には、アレイオス派の妻が働きかけ、聖なる人に当然払うべき敬意を払わぬよう、すっかり彼から皇帝を遠ざけていたのである」。

Dialogi (Gallus) 2.5.6

6

Itaque Martinus, ubi semel atque iterum superbum principem frustra adire tentavit, recurrit ad nota praesidia: cilicio obvolvitur, cinere conspergitur, cibo potuque abstinet, orationem diebus noctibusque perpetuat.

PL 20, 205B

「そこでマルティヌスは、一度ならず二度、高慢な君主に近づこうとして空しかったので、いつもの支えに駆け戻った。粗布をまとい、灰をかぶり、食べ物も飲み物も絶ち、昼も夜も祈りを続けた」。

Dialogi (Gallus) 2.5.7

7

Septimo vero die astitit ei angelus: jubet eum ad palatium ire securum: regias fores quamlibet clausas sponte reserandas: imperatoris spiritum superbum molliendum. Igitur istiusmodi praesentis angeli confirmatus alloquio et fretus auxilio, palatium petit.

PL 20, 205B

「七日目に天使が彼のもとに立って、安心して宮殿へ行くよう命じた。王の門はどれほど固く閉ざされていても、おのずから開く。皇帝の高慢な気位は和らぐ、と。こうして、居合わせた天使のこの言葉に力づけられ、その助けを頼みとして、宮殿に向かった」。

Dialogi (Gallus) 2.5.8

8

Patent limina, nullus obsistit, postremo usque ad regem nemine prohibente pervenit. Qui cum venientem eminus videret, infrendens cur fuisset admissus, nequaquam assurgere est dignatus astanti, donec regiam sellam ignis operiret, ipsumque regem ea parte corporis qua sedebat, afflaret incendium.

PL 20, 205B

「敷居は開かれ、誰も妨げず、ついに誰にも止められずに王〔皇帝ウァレンティニアヌスを指す〕のもとまで来た。王は彼が来るのを遠くから見て、なぜ入れられたのかと歯ぎしりし、立つ彼のために立ち上がることをまったくよしとしなかった。ついに王座を火が覆い、王自身の座っていた部分の体に炎が吹きつけたのである」。

Dialogi (Gallus) 2.5.9

9

Ita solio suo superbus excutitur, et Martino invitus assurgit: multumque complexus quem spernere ante decreverat, virtutem sensisse divinam emendatior fatebatur: nec exspectatis Martini precibus, prius omnia praestitit quam rogaretur.

PL 20, 205C

「こうして高慢な者は自らの玉座から振り落とされ、不本意ながらマルティヌスに向かって立ち上がった。そして、かつて退けようと決めていた人を強く抱擁して、神の力を感じたと告白し、改まった者となった。マルティヌスの願いを待つことなく、頼まれる前にすべてを与えた」。

Dialogi (Gallus) 2.5.10

10

Colloquio illum atque convivio frequenter adscivit: postremo abeunti multa munera obtulit, quae vir beatus, ut semper, paupertatis suae custos cuncta rejecit.

PL 20, 205C

「彼はマルティヌスをしばしば会話と宴に招いた。ついに去ろうとする彼に多くの贈り物を差し出したが、福なる人は、いつものとおり自らの貧しさの守り手として、すべて退けた」。