Dialogi (Gallus) 1.11.1
Hoc ubi ille monachus audivit, et periclitatos infantulos serpentis occursu, et ipsos insuper multa verbera victo serpente meruisse; abbatem obsecrat, ne sibi post haec panis ullus aut cibus aliquis mitteretur.
PL 20, 190D「その修道士はこれを聞いて、幼い子らが蛇との出会いで危うい目に遭ったこと、そのうえ蛇に打ち勝ったのに多くの鞭を受けたことを知り、これ以後は自分にパンも食物も一切送らないでくれと院長に願った」。
Dialogi (Gallus) 1.11.2
Jamque octavus dies fuerat emensus, quo se homo Christi intra periculum famis ipse concluserat: arebant membra jejunio, sed deficere mens coelo intenta non poterat: corpus inedia fatiscebat, fides firma durabat: cum interim admonitus abbas ille per spiritum, ut discipulum visitaret; pia sollicitudine cognoscere cupiens, qua vitae substantia vir fidelis aleretur, qui ministrari sibi panem ab homine noluisset, ad requirendum eum ipse proficiscitur.
PL 20, 190D「こうして八日が過ぎた。キリストの人は自ら飢えの危険の内に身を閉ざしたのである。断食で手足は萎えたが、天に心を向けた精神は衰えることができなかった。体は食物不足で力を失ったが、信仰は固く耐えていた。そのあいだに、あの院長は霊によって弟子を訪ねるよう促され、パンを人から送られることを望まなかったその信仰ある人が、どんな命の糧で養われているかを、敬虔な心配りから知りたくて、自ら彼を訪ねに出かけた」。
Dialogi (Gallus) 1.11.3
Ille ubi eminus senem venire conspexit, occurrit, agit gratias, ducit ad cellulam. Cum ingressi pariter ambo, conspiciunt palmiciam sportam, calido pane congestam, foribus affixam de poste pendere.
PL 20, 191A「あの者は遠くから老人が来るのを認めると、駆け寄って礼を述べ、庵へ案内した。二人がともに入ると、熱いパンを山と盛ったヤシの籠が、戸口の柱に掛けられて垂れているのが見えた」。
Dialogi (Gallus) 1.11.4
Ac primum calidi panis odor sentitur: tactu vero ac si ante paululum focis esset ereptus, ostenditur. Aegyptii tamen panis forma non cernitur.
PL 20, 191A「まず熱いパンの匂いがした。触れてみれば、ほんの少し前にかまどから取り出されたかのようであった。だがエジプトのパンの形はしていなかった」。
Dialogi (Gallus) 1.11.5
Obstupefacti ambo munus coeleste cognoscunt: cum ille hoc abbatis adventui praestitum fateretur, abbas vero illius fidei ac virtuti id potius ascriberet; ita ambo coelestem panem cum multa exsultatione fregerunt.
PL 20, 191A「二人とも驚嘆し、これが天からの贈り物だと知った。あの者はこれは院長の来訪のために授けられたものだと言い、院長はむしろ彼の信仰と徳のゆえだと言ったので、こうして二人は天のパンを、大いに喜び踊りながら裂いた」。
Dialogi (Gallus) 1.11.6
Quod cum senex ad monasterium post regressus fratribus retulisset, tantus omnium incenderat ardor animos, ut certatim ad eremum et sacras solitudines ire properarent, miseros se fatentes, qui diutius in congregatione multorum, ubi humana esset patienda conversatio, resedissent.
PL 20, 191A「老人がのちに修道院に戻ってこれを兄弟たちに語ると、皆の心に大きな熱が燃え上がり、競って荒れ野と聖なる寂しい地へ赴こうと急いだ。多くの人の群れの中で、人間どうしの交わりに耐えねばならぬところに、あまりに長くとどまったのは惨めだったと認めたのである」。