スルピキウス・セウェルスc. 363–c. 425

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 20 › Dialogi (Gallus)

Dialogus II, Caput IX 第II対話 第IX章

Sulpicius Severus · Dialogi (Gallus) · PL 20, 207C · 8 sectiones

Dialogi (Gallus) 2.9.1

1

Per idem fere tempus Martino a Treveris revertenti fit obviam vacca, quam daemon agitabat: quae relicto grege suo, in homines ferebatur; et jam multos noxie petulca confoderat.

PL 20, 207C

「ほぼ同じころ、トリーアから帰るマルティヌスのもとに、悪霊に駆り立てられた牝牛が行き会った。群れを離れて人々に向かって突進し、すでに多くの者を、害をなして暴れ、突き刺していた」。

Dialogi (Gallus) 2.9.2

2

Verum ubi nobis coepit esse contigua, hi qui eam eminus sequebantur, praedicere magna voce coeperunt, ut caveremus.

PL 20, 207D

「それが我々の近くに来はじめたとき、遠くから後を追って来た者たちが、大声で、用心せよと告げはじめた」。

Dialogi (Gallus) 2.9.3

3

Sed postquam ad nos torvis furibunda luminibus propius accessit, Martinus elevata obviam manu pecudem consistere jubet: quae mox ad verbum illius stare coepit immobilis.

PL 20, 207D

「しかし、荒れ狂ってぎらつく目で我々のもとにさらに近づいたとき、マルティヌスは手を挙げてこれを迎え、獣に止まるよう命じた。すると牝牛は、その言葉にたちまち従い、動かずに立ちはじめた」。

Dialogi (Gallus) 2.9.4

4

Cum interea videt Martinus dorso illius daemonem supersedentem, quem increpans, Discede, inquit, funeste, de pecude, et innoxium animal agitare desiste. Paruit nequam spiritus, et recessit.

PL 20, 207D

「そのあいだにマルティヌスは、その背に悪霊が乗っているのを見て、これを叱り、『去れ、禍々しい者よ、その獣から。罪のない動物を駆り立てるのをやめよ』と言った。邪悪な霊は従い、去った」。

Dialogi (Gallus) 2.9.5

5

Nec defuit sensus in bucula, quin se intelligeret liberatam: ante pedes sancti recepta quiete prosternitur, deinde jubente Martino gregem suum petiit, seque agmini caeterarum ove placidior immiscuit.

PL 20, 207D

「牝牛にも、解き放たれたと悟る感覚が欠けていなかった。落ち着きを取り戻して聖なる人の足もとにひれ伏し、それからマルティヌスの命じるまま群れに向かい、羊よりもおとなしく、ほかの牛たちの群れに紛れ込んだ」。

Dialogi (Gallus) 2.9.6

6

Hoc illud fuit tempus quo inter medias flammas positus non sensit incendium: quod mihi non arbitror esse referendum; quia hoc plenius iste Sulpicius, licet in libro suo praeteritum, in epistola tamen postea, quam ad Eusebium tunc presbyterum, modo episcopum, fecit, exposuit: quam tu, Postumiane, aut, credo, legisti, aut si incognita tibi est, cum libuerit, in promptu ex illo armario habes: nos ab illo omissa referimus.

PL 20, 208A

「これは、燃えさかる炎のただ中に置かれて火を感じなかった、あの時のことである。それは私が語るべきことではないと思う。このスルピキウスが、その書には省いたものの、のちに、当時は司祭で今は司教であるエウセビウスに宛てた書簡のなかで、より詳しく述べているからだ。ポストゥミアヌスよ、あなたはその書簡を読んだか、あるいは知らないなら、望むときにあの戸棚からすぐ手に入る。我々は、彼が省いたことを語っているのだ」。

Dialogi (Gallus) 2.9.7

7

Quodam autem tempore, dum dioeceses circuiret, venantium agmen incurrimus. Canes leporem sequebantur: jamque multo spatio victa bestiola, cum undique campis late patentibus nullum esset effugium, mortem imminentem jam jamque capienda crebris flexibus differebat.

PL 20, 208A

「またあるとき、司教区を巡っていると、狩人の一団に行き当たった。犬たちがノウサギを追っていた。小さな獣はすでに長い道のりを追い詰められ、広々とした野のどこにも逃れる所がなく、迫る死を、今にもつかまりそうになりながら、何度も向きを変えて延ばしていた」。

Dialogi (Gallus) 2.9.8

8

Cujus periculum vir beatus pia mente miseratus imperat canibus, ut desisterent sequi, et sinerent abire fugientem: qui continuo ad primum sermonis ejus imperium constiterunt. Crederes vinctos, immo potius affixos, in suis haerere vestigiis.

PL 20, 208A

「福なる人は、その危うさを敬虔な思いで憐れみ、犬たちに、追うのをやめ、逃げるものを行かせよと命じた。犬たちは、彼の言葉の最初の命令でただちに止まった。縛られたかと、いやむしろ足跡に釘づけされたかと思われるほどであった」。