Dialogi (Gallus) 2.9.1
Per idem fere tempus Martino a Treveris revertenti fit obviam vacca, quam daemon agitabat: quae relicto grege suo, in homines ferebatur; et jam multos noxie petulca confoderat.
PL 20, 207C「ほぼ同じころ、トリーアから帰るマルティヌスのもとに、悪霊に駆り立てられた牝牛が行き会った。群れを離れて人々に向かって突進し、すでに多くの者を、害をなして暴れ、突き刺していた」。
Dialogi (Gallus) 2.9.2
Verum ubi nobis coepit esse contigua, hi qui eam eminus sequebantur, praedicere magna voce coeperunt, ut caveremus.
PL 20, 207D「それが我々の近くに来はじめたとき、遠くから後を追って来た者たちが、大声で、用心せよと告げはじめた」。
Dialogi (Gallus) 2.9.3
Sed postquam ad nos torvis furibunda luminibus propius accessit, Martinus elevata obviam manu pecudem consistere jubet: quae mox ad verbum illius stare coepit immobilis.
PL 20, 207D「しかし、荒れ狂ってぎらつく目で我々のもとにさらに近づいたとき、マルティヌスは手を挙げてこれを迎え、獣に止まるよう命じた。すると牝牛は、その言葉にたちまち従い、動かずに立ちはじめた」。
Dialogi (Gallus) 2.9.4
Cum interea videt Martinus dorso illius daemonem supersedentem, quem increpans, Discede, inquit, funeste, de pecude, et innoxium animal agitare desiste. Paruit nequam spiritus, et recessit.
PL 20, 207D「そのあいだにマルティヌスは、その背に悪霊が乗っているのを見て、これを叱り、『去れ、禍々しい者よ、その獣から。罪のない動物を駆り立てるのをやめよ』と言った。邪悪な霊は従い、去った」。
Dialogi (Gallus) 2.9.5
Nec defuit sensus in bucula, quin se intelligeret liberatam: ante pedes sancti recepta quiete prosternitur, deinde jubente Martino gregem suum petiit, seque agmini caeterarum ove placidior immiscuit.
PL 20, 207D「牝牛にも、解き放たれたと悟る感覚が欠けていなかった。落ち着きを取り戻して聖なる人の足もとにひれ伏し、それからマルティヌスの命じるまま群れに向かい、羊よりもおとなしく、ほかの牛たちの群れに紛れ込んだ」。
Dialogi (Gallus) 2.9.6
Hoc illud fuit tempus quo inter medias flammas positus non sensit incendium: quod mihi non arbitror esse referendum; quia hoc plenius iste Sulpicius, licet in libro suo praeteritum, in epistola tamen postea, quam ad Eusebium tunc presbyterum, modo episcopum, fecit, exposuit: quam tu, Postumiane, aut, credo, legisti, aut si incognita tibi est, cum libuerit, in promptu ex illo armario habes: nos ab illo omissa referimus.
PL 20, 208A「これは、燃えさかる炎のただ中に置かれて火を感じなかった、あの時のことである。それは私が語るべきことではないと思う。このスルピキウスが、その書には省いたものの、のちに、当時は司祭で今は司教であるエウセビウスに宛てた書簡のなかで、より詳しく述べているからだ。ポストゥミアヌスよ、あなたはその書簡を読んだか、あるいは知らないなら、望むときにあの戸棚からすぐ手に入る。我々は、彼が省いたことを語っているのだ」。
Dialogi (Gallus) 2.9.7
Quodam autem tempore, dum dioeceses circuiret, venantium agmen incurrimus. Canes leporem sequebantur: jamque multo spatio victa bestiola, cum undique campis late patentibus nullum esset effugium, mortem imminentem jam jamque capienda crebris flexibus differebat.
PL 20, 208A「またあるとき、司教区を巡っていると、狩人の一団に行き当たった。犬たちがノウサギを追っていた。小さな獣はすでに長い道のりを追い詰められ、広々とした野のどこにも逃れる所がなく、迫る死を、今にもつかまりそうになりながら、何度も向きを変えて延ばしていた」。
Dialogi (Gallus) 2.9.8
Cujus periculum vir beatus pia mente miseratus imperat canibus, ut desisterent sequi, et sinerent abire fugientem: qui continuo ad primum sermonis ejus imperium constiterunt. Crederes vinctos, immo potius affixos, in suis haerere vestigiis.
PL 20, 208A「福なる人は、その危うさを敬虔な思いで憐れみ、犬たちに、追うのをやめ、逃げるものを行かせよと命じた。犬たちは、彼の言葉の最初の命令でただちに止まった。縛られたかと、いやむしろ足跡に釘づけされたかと思われるほどであった」。