スルピキウス・セウェルスc. 363–c. 425

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 20 › Dialogi (Gallus)

Dialogus III, Caput XII 第III対話 第XII章

Sulpicius Severus · Dialogi (Gallus) · PL 20, 218C · 4 sectiones

Dialogi (Gallus) 3.12.1

1

Interea episcopi quorum communionem Martinus non inibat, trepidi ad regem concurrunt, praedamnatos se conquerentes: actum esse de suo omnium statu, si Theognisti pertinaciam, qui eos solus palam lata sententia condemnaverat, Martini armaret auctoritas: non oportuisse hominem recipi moenibus, illum jam non defensorem haereticorum esse, sed vindicem: nihil actum morte Priscilliani, si Martinus exerceat illius ultionem.

PL 20, 218C

「その間に、マルティヌスが交わりに入らなかった司教たちは、おののいて王〔rex。皇帝マクシムスを指す〕のもとへ駆けつけ、すでに断罪されたと嘆いた。もしテオグニストゥスの頑固さ——彼ひとりが公に判決を下して彼らを断罪していた——をマルティヌスの権威が武装させるなら、自分たち全員の地位は終わりである。あの人を城壁の内に受け入れるべきではなかった。あの人はもはや異端者たちの弁護者ではなく、復讐者である。マルティヌスがプリスキリアヌスの仇討ちを果たすなら、プリスキリアヌスの死によって何も成し遂げられなかったことになる、と」。

Dialogi (Gallus) 3.12.2

2

Postremo prostrati cum fletu et lamentatione potestatem regiam implorant, ut utatur adversus unum hominem vi sua. Nec multum aberat, quin cogeretur imperator Martinum cum haereticorum sorte miscere.

PL 20, 218D

「ついには彼らは涙と嘆きとともに平伏し、王の権力に、ただ一人の人に対して、その力を用いるよう懇願した。皇帝があと少しで、マルティヌスを異端者たちの運命に巻き込まざるをえなくなるところであった」。

Dialogi (Gallus) 3.12.3

3

Sed ille, licet episcopis nimio favore esset obnoxius, non erat nescius, Martinum fide, sanctitate et virtute cunctis praestare mortalibus: alia longe via sanctum vincere parat: ac primo secreto accersitum blande appellat: haereticos jure damnatos more judiciorum publicorum potius quam insectationibus sacerdotum; non esse causam, qua Ithacii caeterorumque partis ejus communionem putaret esse damnandam; Theognistum odio potius quam causa fecisse discidium; eumdemque tamen solum esse qui se a communione interim separarit, a reliquis nihil novatum; quin etiam ante paucos dies habita synodus Ithacium pronuntiaverat culpa non teneri.

PL 20, 218D

「だが彼は、司教たちに過度の好意で縛られていたとはいえ、マルティヌスが信仰、聖性、徳においてすべての死すべき者に勝ることを知らなかったわけではない。それで、まったく別の道で聖なる人を打ち負かそうと図り、まず秘かに呼び寄せて、やさしく語りかけた。異端者たちは、司教たちの攻撃によってではなく、公の裁判の習いに従って、正当に断罪されたのである。イタキウスとその一派の交わりを断罪されるべきものと考える理由は無い。テオグニストゥスは、事件のためというより憎しみから分裂を起こしたのだ。にもかかわらず、さしあたり交わりから自ら離れたのは彼ひとりで、ほかの者たちには何の変更もない。しかも数日前に開かれた教会会議が、イタキウスは咎を負わないと宣告していた、と」。

Dialogi (Gallus) 3.12.4

4

Quibus cum Martinus parum moveretur, rex ira accenditur, ac se de conspectu ejus abripuit: et mox percussores his pro quibus Martinus rogaverat, diriguntur.

PL 20, 219A

「これにマルティヌスがほとんど動かされないので、王は怒りに燃え、彼の面前から身を引き離した。まもなく、マルティヌスが助命を願っていた者たちに、刺客が差し向けられた」。