Monumenta vetera ad Donatistarum historiam pertinentia 27.0.1
In indice collationis 3, cap. 549. Recitatur epistola Constantini ad Vicarium Verinum destinata, qua libertatem agendi tribuit Donatistis. Ibid. c. 550.
PL 8, 749A会議第三回の索引、第549章。代官ウェリヌスに宛てられたコンスタンティヌスの書簡が朗読される。それによって皇帝はドナトゥス派に行動の自由を与えている。同書、第550章。
Monumenta vetera ad Donatistarum historiam pertinentia 27.0.2
Prosecutio Catholicorum, quae dicit pro se magis epistolam facere Constantini, quia non de Caeciliano aliquid judicatum est, sed furori suo ipsi permissi sunt.
PL 8, 749B公同の教会側の申し立て。それは、コンスタンティヌスの書簡はむしろ自分たちに有利なものであると言う。なぜなら、カエキリアヌスについては何も判決されておらず、彼ら〔ドナトゥス派〕はただ自分たちの狂乱に任されたにすぎないからである。
Monumenta vetera ad Donatistarum historiam pertinentia 27.0.3
Augustinus in lib. post Collat. cap. 33, testatur has ad Valerium seu Verinum Vicarium de illorum exilio soluto, et corum furore Deo vindici dimittendo litteras datas Crispo et Constantino iterum consulibus tertio Nonas Maias, id est, post quartum annum et mensem fere sextum, elapsum a tempore rescripti Eumalio directi. Confer Breviculum Collat. 3, c. 22, et epist. 141, n. 9, tom. II, op. Aug.
PL 8, 749Bアウグスティヌスは『会議の後の書』第33章で、これらの書簡が、ウァレリウスすなわち代官ウェリヌス宛てに、彼らの追放が解かれ、その狂乱を復讐する神に委ねることについて、クリスプスとコンスタンティヌスが再び執政官であった年の五月のノナエの三日前、すなわちエウマリウス宛ての勅答の時から数えておよそ四年と六か月を経た後に、送られたものであると証言している。『会議摘要』第3巻第22章、および書簡第141、第9節、アウグスティヌス著作集第2巻を参照せよ。