テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2De Praescriptionibus adversus Haereticos

Caput XX 第XX章

Tertullian · De Praescriptionibus adversus Haereticos · PL 2, 31B · 5 sectiones

De Praescriptionibus adversus Haereticos 20.1

1

Christus Jesus Dominus noster permittat dicere interim, quisquis est, cujuscumque Dei Filius, cujuscumque materiae homo et Deus, cujuscumque fidei praeceptor, cujuscumque mercedis repromissor, quid esset, quid fuisset, quam Patris voluntatem administraret, quid homini agendum determinaret, quamdiu in terris agebat, ipse pronuntiabat, sive populo palam, sive discentibus seorsum; ex quibus duodecim praecipuos lateri suo adlegerat destinatos nationibus magistros.

PL 2, 31B

我々の主イエス・キリストは、しばらくの間このように言うことをお許しくださるように——彼が何者であれ、いかなる神の子であれ、いかなる素材による人にして神であれ、いかなる信仰の教師であれ、いかなる報いの約束者であれ——地上にあった間、彼が何であり、何であったかを、御父のいかなる意志を執行していたかを、人間に何をなすべきと定めたかを、御自ら告げておられた。あるいは民衆に公然と、あるいは弟子たちに個別に。その弟子たちのうちから、十二人の主だった者たちを、諸国民に遣わす教師として定め、御自身の傍らに選び出しておられたのである。

De Praescriptionibus adversus Haereticos 20.2

2

Itaque, uno eorum decusso, reliquos undecim, digrediens ad Patrem post resurrectionem, jussit ire et docere nationes, intinguendas in Patrem et in Filium et in Spiritum Sanctum.

PL 2, 32A

そこで、その一人が脱落したのち、残る十一人に対し、復活ののち御父のもとへ去るにあたって、行って諸国民を教え、御父と御子と聖なる霊とにおいて彼らに浸礼を施すよう命じられた。

De Praescriptionibus adversus Haereticos 20.3

3

Statim igitur Apostoli (quos haec appellatio missos interpretatur), assumpto per sortem duodecimo Matthia in locum Judae, ex auctoritate prophetiae quae est in psalmo David, consecuti promissam vim Spiritus Sancti ad virtutes et eloquium primo per Judaeam contestata fide in Jesum Christum et ecclesiis institutis, dehinc in orbem profecti, eamdem doctrinam ejusdem fidei nationibus promulgaverunt, et proinde ecclesias apud unamquamque civitatem condiderunt, a quibus traducem fidei et semina doctrinae, caeterae exinde ecclesiae mutuatae sunt, et quotidie mutuantur ut ecclesiae fiant: ac per hoc et ipsae apostolicae deputantur, ut soboles apostolicarum ecclesiarum.

PL 2, 32A

そこで使徒たち(この呼び名は「遣わされた者たち」と解される)は、直ちに——ダビデの詩篇にある預言の権威に基づき、籤によってユダの代わりに十二人目のマッティアを加えたうえで——力あるわざと語る力とのために約束された聖なる霊の力を得て、まずユダヤを通じてイエス・キリストへの信仰を証しし諸教会を建てたのち、世界へと旅立ち、同じ信仰の同じ教えを諸国民に広め、そしてそれぞれの都市に教会を建てた。他の教会はそこから、信仰の接ぎ穂と教えの種とを受け継ぎ、教会となるために日々受け継いでいる。それゆえこれらの教会もまた使徒的なものとみなされる、使徒的教会の末裔として。

De Praescriptionibus adversus Haereticos 20.4

4

Omne genus ad originem suam censeatur necesse est. Itaque tot ac tantae ecclesiae, una est illa ab Apostolis prima, ex qua omnes.

PL 2, 32B

あらゆる類のものは、その起源によって数えられなければならない。それゆえ、これほど多く、これほど大きな教会があっても、使徒たちに由来する最初の教会はただ一つであり、そこからすべてが出たのである。

De Praescriptionibus adversus Haereticos 20.5

5

Sic omnes prima, et apostolicae, dum una omnes probant unitatem; dum est illis communicatio pacis, et appellatio fraternitatis, et contesseratio hospitalitatis: quae jura non alia ratio regit, quam ejusdem sacramenti una traditio.

PL 2, 32B

このようにすべての教会が最初の教会であり、使徒的教会である。一つであることによって、すべての教会が一致を証しするからである。彼らには平和の交わりがあり、兄弟という呼び名があり、客人歓待の証がある。これらの権利を支配する原理は、同じ秘義の一つの伝承にほかならない。