Vita Sancti Ambrosii 6.1
Per idem tempus, mortuo Auxentio Arianae perfidiae episcopo (qui Dionysio beatae memoriae confessore ad exsilium destinato, incubabat Ecclesiam) cum populus ad seditionem surgeret in petendo episcopo, essetque illi cura sedandae seditionis, ne populus civitatis in periculum sui verteretur, perrexit ad Ecclesiam: ibique cum alloqueretur plebem, subito vox fertur infantis in populo sonuisse Ambrosium episcopum.
PL 14, 28Cそのころ、アレイオス派の背信の司教アウクセンティウス――彼は、至福の記憶の告白者ディオニュシウスが追放に処されたのち、教会にのしかかっていた――が死に、民が司教を求めて騒乱へと立ち上がった。彼には騒乱を鎮める務めがあり、市民が自らを危うくすることのないようにと、教会へ赴いた。そこで民衆に語りかけていると、突然、民衆の中に幼子の声が「司教にアンブロシウスを」と響いたと伝えられている。
Vita Sancti Ambrosii 6.2
Ad cujus vocis sonum totius populi ora conversa sunt, acclamantis Ambrosium episcopum; ita qui antea turbulentissime dissidebant, quia et Ariani sibi et Catholici sibi episcopum cupiebant, superatis alterutris, ordinari, repente in hunc unum mirabili et incredibili concordia consenserunt.
PL 14, 29Aその声が響くと、すべての民衆の顔がそちらに向き、「司教にアンブロシウスを」と叫んだ。こうして、それまでアレイオス派は自分たちのために、公同の者たちは自分たちのために、相手方を押さえて司教が叙階されることを望んで、きわめて騒然と対立していたのに、突然この一人に、驚くべき信じがたい一致をもって同意したのである。