Vita Sancti Ambrosii 31.1
Profectus itaque Sacerdos de Tusciae partibus Mediolanum revertitur, jam inde egresso Eugenio contra Theodosium; ibi christiani imperatoris praestolabatur adventum, securus de Dei potentia quod non traderet credentem in se hominibus injustis, nec relinqueret virgam peccatorum super sortem justorum, ne extenderent justi ad iniquitates manus suas (Psal. CXXIV, 3) .
PL 14, 37Cこうして司教はトスカナの地方からミラノに戻った。エウゲニウスはすでにそこを出てテオドシウスに向かっていた。司教はそこで、キリスト教徒の皇帝の到来を待った。神の力について確信していたからである。神は、自分を信じる者を不正な人々に引き渡さず、罪人たちの杖を正しい者たちの割り当ての上にとどめて、正しい者たちが不義に手を伸ばすことのないようにするはずだ、と(詩篇124:3)。
Vita Sancti Ambrosii 31.2
Promiserat enim Arbogastes tunc comes, et Flavianus praefectus Mediolano egredientes, cum victores reversi essent, stabulum se esse facturos in basilica ecclesiae Mediolanensis atque clericos sub armis probaturos: sed miserandi homines cum daemonibus suis male creduli sunt, et aperiunt os suum in blasphemiam apud Deum, spem sibi victoriae ademerunt.
PL 14, 37Cそのときのコメスのアルボガステスと長官フラウィアヌスは、ミラノを出発するにあたり、勝利者として戻ったときには、ミラノの教会の聖堂を馬小屋にし、聖職者たちを武装のもとで試す〔兵として徴用する〕つもりだと言明していた。だが憐れむべき者たちは、自分たちの悪霊どもを誤って信じ、神に対する冒瀆へと口を開いて、自分たちから勝利の望みを取り去ったのである。
Vita Sancti Ambrosii 31.3
Causa autem commotionis haec fuit, quia munera imperatoris qui se sacrilegio miscuerat, ab Ecclesia respuebatur, nec orandi illi cum Ecclesia societas tribuebatur.
PL 14, 37Dこの騒動の原因は、瀆聖に関わった皇帝の贈り物が教会に拒まれ、教会とともに祈る交わりが彼に与えられなかったことにあった。
Vita Sancti Ambrosii 31.4
Sed Dominus qui Ecclesiam suam tueri consuevit, de coelo jaculatus est judicium, atque omnem victoriam ad religiosum imperatorem transtulit Theodosium.
PL 14, 37Dしかし主は、自らの教会を守ることを常としており、天から裁きを投げ下ろして、あらゆる勝利を敬虔な皇帝テオドシウスのもとへ移した。
Vita Sancti Ambrosii 31.5
Exstincto itaque Eugenio satellitibusque ejus, cum scripta acciperet imperatoris, non illi alia cura major fuit quam ut pro iis interveniret, quos reatus invenerat.
PL 14, 37Dこうしてエウゲニウスとその従者たちが滅ぼされると、司教は皇帝の書簡を受け取ったが、罪責に捕らえられた者たちのために執り成すことより大きな関心は、彼にはなかった。
Vita Sancti Ambrosii 31.6
Obsecratus est primo scriptis imperatorem misso diacono (Epist. 61 et 62) : post ea vero quam directus est Johannes tunc tribunus et notarius, qui nunc praefectus est, ad tuitionem eorum qui ad Ecclesiam confugerant, etiam ipse Aquileiam perrexit precaturus pro eis, quibus facile venia impetrata est; quia ipse christianus imperator provolutus pedibus Sacerdotis testabatur meritis et orationibus ejus se esse servatum.
PL 14, 38A彼はまず、助祭を派遣して書簡で皇帝に懇願した(書簡61、62)。その後、教会に逃れた者たちを保護するため、当時軍団将校で書記であり、いまは長官であるヨハネスが派遣されたあと、自らもアクイレイアに赴き、彼らのために願った。その赦しはたやすく得られた。キリスト教徒の皇帝自身が、司教の足もとにひれ伏して、自分は彼の功績と祈りによって救われたと証言していたからである。