Vita Sancti Ambrosii 16.1
Deus tamen qui gratiam Ecclesiae suae augere consuevit, non passus est diu insultari a perfidis sanctis suis.
PL 14, 32Cしかし神は、自らの教会への恩寵を増し加えることを常としており、自分の聖なる者たちが背信の者たちに長く侮辱されるのを許さなかった。
Vita Sancti Ambrosii 16.2
Unus itaque ex ipsa multitudine subito arreptus a spiritu immundo, clamare coepit ita torqueri eos, ut ipse torquebatur, qui negarent martyres, vel qui non crederent in Trinitatis unitatem, quam docet Ambrosius.
PL 14, 32Cその群れの中の一人が、突然汚れた霊に捕らえられ、殉教者たちを否認する者、またアンブロシウスの教える三位一体の一致を信じない者は、自分が責めさいなまれているのと同じように責めさいなまれていると、叫び始めた。
Vita Sancti Ambrosii 16.3
At illi hac voce confusi, qui converti debuerant, et dignam tali confessione agere poenitentiam, in piscinam demersum hominem necaverunt, perfidiae homicidium adjungentes; deduxit enim illos ad hunc finem digna necessitas.
PL 14, 32Dだが彼らは、この声に当惑しながら、回心して、このような告白にふさわしい悔い改めを行うべきであったのに、その男を池に沈めて殺し、背信に殺人を加えた。ふさわしい必然が、彼らをこの終わりへ導いたのである。
Vita Sancti Ambrosii 16.4
Sanctus vero Ambrosius episcopus majoris humilitatis vir factus, donatam sibi a Domino gratiam reservabat, crescebatque quotidie fide et amore coram Deo et hominibus.
PL 14, 32D聖なる司教アンブロシウスは、いっそう大きな謙遜の人となり、主から自分に授けられた恩寵を守り、神と人々の前で日ごとに信仰と愛において成長していった。