パカトゥス・ドレパニウスfl. 389–393

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 13 › Panegyricus Theodosio Augusto dictus

Caput XIV 第XIV章

Pacatus Drepanius · Panegyricus Theodosio Augusto dictus · PL 13, 491A · 4 sectiones

Panegyricus Theodosio Augusto dictus 14.1

1

Nam delicati illi ac fluentes, et quales tulit saepe respublica, parum se lautos putabant, nisi luxuria vertisset annum, nisi hybernae poculis rosae innatassent, nisi aestiva in gemmis capacibus glacie falerna fregissent. Horum gulae angustus erat noster orbis.

PL 13, 491A

というのも、あの柔弱で放縦な者たち、国家がしばしば産んできたような者たちは、奢侈が一年の巡りを逆転させなければ、冬のバラが杯に浮かばなければ、夏に大きな宝石の杯の中でファレルヌス酒を氷で冷やさなければ、自分たちが十分に贅沢だとは思わなかったからである。こうした者たちの食欲にとって、我々の世界は狭かった。

Panegyricus Theodosio Augusto dictus 14.2

2

Namque appositas dapes non sapore, sed sumptu aestimantes, illis demum cibis acquiescebant, quos extremus Oriens, aut positus extra Romanum Colchus Imperium, aut famosa naufragiis maria misissent, quos invitae quodammodo reluctantique naturae hominum pericla rapuissent.

PL 13, 491A

彼らは並べられた料理を、味ではなく費用で評価し、はるか東方の果てか、ローマの支配の外に住むコルキス人か、難破で悪名高い海が送ってよこしたもの、いわば本性が嫌がり抗うのを、人間の危険が奪い取ってきたものでなければ、満足しなかった。

Panegyricus Theodosio Augusto dictus 14.3

3

Ut taceam infami saepe dilectu scriptos in provinciis aucupes, ductasque sub signis venatorum cohortes militasse conviviis, nonne cognovimus cujusdam retro principis non prandia saepe, sed fercula sestertium millies aestimata, patrimoniorum equestrium pretia traxisse?

PL 13, 491A

属州で恥ずべき徴募によって登録された鳥刺したちや、軍旗のもとに率いられた狩人の部隊が、宴会のために従軍したことは言わずにおこう。かつてのある元首の、昼食どころか一皿一皿が、一億セステルティウスと評価され、騎士身分の資産の値を費やしたことを、我々は知っているではないか。

Panegyricus Theodosio Augusto dictus 14.4

4

Tuae, Imperator, epulae, mensis communibus parciores, locorum ac temporum fructibus instruuntur. Hinc certatim in omnes luxuriae pudor, parcimoniae cultus inolevit, et quiescentibus legum minis, subiit quemque privatim sui poenitentia. Sic est enim, sic est, exasperat homines imperata correctio, blandissime jubetur exemplo.

PL 13, 491B

あなたの食事は、皇帝よ、一般の食卓よりもつましく、その土地その季節の産物で整えられる。ここから、すべての人に、奢侈への恥じらいと倹約への尊敬が、競うように根づいた。法の威嚇が静まっていても、各人に、私的に自らを悔いる思いが生じた。まことにそうである。命じられた矯正は人々を苛立たせ、模範によって命じることはもっとも優しい。