Octavius 2.1
Nam negotii et visendi mei gratia, Romam contenderat, relicta domo, conjuge, liberis, et, quod est in liberis amabilius, adhuc annis innocentibus, et adhuc dimidiata verba tentantibus, loquelam ipso offensantis linguae fragmine dulciorem.
PL 3, 233A彼は、私に会うため、また商用のために、ローマへと急いでいた。家を、妻を、子供たちを後にして。しかも子供たちのうちでもとりわけ愛らしいのは、まだ罪なき年頃にあって、なお半端な言葉を試みているさまであり、たどたどしい舌のその不完全な断片ゆえに、かえって甘美に聞こえる片言であった。
Octavius 2.2
Quo in adventu ejus non possum exprimere sermonibus, quanto quamque impatienti gaudio exultaverim, quum autem geret maxime laetitiam meam amicissimi hominis inopinata praesentia.
PL 3, 233Cその到来にあたって、私がどれほど大きな、そしてどれほど抑えきれぬ喜びに小躍りしたかを、言葉で言い表すことはできない。ことに、この上なく親しい人の思いがけない来訪が、私の喜びをいっそう大きくしたのだから。
Octavius 2.3
Igitur, post unum et alterum diem, quum jam et aviditatem desiderii frequens assiduitatis usus implesset, et quae per absentiam mutuam de nobis nesciebamus, relatione alterna comperissemus; placuit Ostiam petere, amoenissimam civitatem, quod esset corpori meo siccandis humoribus de marinis lavacris blanda et apposita curatio.
PL 3, 233Dそこで、一日二日ののち、頻繁に共に過ごすうちに待望の思いもすでに満たされ、互いに離れている間に知らずにいた互いの近況も、語り合いによって知り得たので、我々はオスティアへ行くことに決めた。この上なく快い都市であり、そこでの海の湯浴みが、私の体に溜まった湿気を乾かすのに、穏やかで、かつ適切な治療となるはずであったからである。
Octavius 2.4
Sane et ad vindemiam feriae judiciariam curam relaxaverant. Nam id temporis, post aestivam diem, in temperiem semet autumnitas dirigebat.
PL 3, 234B実に、葡萄の収穫のための休暇が、法廷の務めをも緩めてくれていた。というのも、その頃は夏の暑さのあと、秋がちょうど穏やかな気候へと向かっていたからである。
Octavius 2.5
Itaque, quum diluculo ad mare, inambulando littore, pergeremus, ut et aura, 3 aspirans leniter, membra vegetaret, et cum eximia voluptate molli vestigio cedens arena subsideret; Caecilius, simulacro Serapidis denotato, ut vulgus superstitiosus solet, manum ori admovens osculum labiis impressit.
PL 3, 234Cこうして我々が、夜明けに海へ向かい、渚を歩みながら進んでいったのは、そよ風が穏やかに吹いて手足を元気づけ、柔らかな足の運びに譲って沈む砂が、この上ない快さを与えてくれるようにするためであったが、そのときカエキリウスは、セラピスの像に目をとめると、迷信深い民衆がするように、手を口もとへ運び、唇でそこに口づけを押しあてた。