Octavius 15.1
Decedis, inquit Caecilius, officio judicis religiosi; nam perinjurium est, vires te actionis meae, intergressu gravissimae disputationis, infringere cum Octavius integra et illibata habeat singula.
PL 3, 271Dお前は良心的な裁判官の務めから外れている、とカエキリウスは言った。オクタウィウスの論点はことごとく無傷で手つかずのまま残っているというのに、この上なく重大な議論の最中に割り込んで、私の訴えの力を挫くとは、まことに不当なことだからだ。
Octavius 15.2
Si potest reputare; id quod criminaris, inquam, in commune, nisi fallor, compendium protuli, ut examine scrupuloso nostram sententiam non eloquentiae tumore, sed rerum ipsarum soliditate liberemus: nec avocanda, quod quereris, diutius 19 intentio, cum toto silentio liceat responsionem Januarii nostri, jam gestientis, audire.
PL 3, 272B少しく思いを致せばわかることだ、と私は言った。お前が咎め立てているそのことを、思うに、私はむしろ双方に共通の益として差し出したのだ——我々の判断を、雄弁の誇張によってではなく事柄そのものの確かさによって、厳密な吟味のもとで解き放つために。それに、お前が不満に言うその注意の逸れも、これ以上続きはしない。皆が静まりかえって、逸る心を抑えかねている我々のヤヌアリウスの返答を聞くことができるのだから。