Epistolae et decreta 2.1.1
Quoniam Domino placuit, ut de his quae nobiscum egerunt sancti fratres nostri, coepiscopus Faustinus, et compresbyteri Philippus et Asellus, non beatae memoriae episcopo Zosimo, a quo ad nos mandata et litteras attulerunt, sed tuae Venerationi, qui in ejus locum es divinitus constitutus, humilitas nostra rescriberet; ea breviter insinuare debemus, quae utrorumque concordia terminata sunt, non ea quae prolixis gestorum voluminibus continentur: in quibus salva quidem charitate, non tamen sine parvo altercationis labore demorati sumus, ex gestis delibantes; quae nunc ad causam pertinent.
PL 20, 752B我々の聖なる兄弟たち、同僚の司教ファウスティヌスと同僚の司祭フィリップスおよびアセルスが、我々のもとで行ったことについて、彼らが指示と書簡を携えて我々のもとに来た相手、福なる記憶の司教ゾシムスにではなく、神によって彼の座に立てられたあなたの尊厳に、我々の卑小さが返書をしたためることを、主がよしとしたので、我々は、双方の一致によって決着したことを手短に知らせねばならない。長大な議事録の巻に収められたことは、そうではない。その議事において我々は、愛を保ちつつも、小さからぬ論争の労苦をもって長くとどまったのであり、いま事案に関わることを議事録から抜き出して〔知らせる〕のである。
Epistolae et decreta 2.1.2
Quamquam et ille, si adhuc esset in corpore, hoc acciperet gratius, quod videret pacatius terminatum, domine frater.
PL 20, 753Aもっとも、彼もまた、なお体にあったなら、事がより穏やかに決着したと見て、これをいっそう喜んで受け取っただろう、兄弟殿〔domine frater〕。