テルトゥリアヌスc. 155–c. 220

Patristica — 教父文献 日本語対訳Patrologia LatinaVol. 2Adversus Valentinianos

Caput XXI 第XXI章

Tertullian · Adversus Valentinianos · PL 2, 575A · 3 sectiones

Adversus Valentinianos 21.1

1

Interim tenendum, Sophiam cognominari et Terram et Matrem, quasi Matrem terram, et quod magis rideas, etiam Spiritum Sanctum. Ita omnem illi honorem contulerunt foeminae, puto et barbam, ne dixerim caetera.

PL 2, 575A

さしあたり押さえておくべきは、ソフィアが「地」とも「母」とも――いわば母なる地として――呼ばれ、しかもお前がいっそう笑うであろうことには、「聖なる霊」とさえ呼ばれるということである。かくして彼らは、この女にあらゆる誉れを与えた。髭までも与えた、と私は思う。そのほかのことは言わずにおこう。

Adversus Valentinianos 21.2

2

Alioquin Demiurgus adeo rerum non erat compos, de animalibus scilicet censu invaletudinis spiritalia accedere, ut se solum, ratus, concionaretur: Ego Deus, et absque me non est (Esa. XLV, 6): certe tamen non fuisse se retro sciebat.

PL 2, 575A

ともあれ、デーミウールゴスは事の次第をこれほどにも弁えていなかった――すなわち、魂的なものどもから、その弱さの系図によって霊的なものが加わってくるということを――その果てに、自分だけがあると思い込んで、こう宣言したのである。「我は神である。我のほかには〔神は〕存在しない」(イザヤ45:6)。だが確かに、自分がそれ以前は存在しなかったことは知っていた。

Adversus Valentinianos 21.3

3

Ergo et factum intelligebat, et factitatorem facti esse quemcumque. Quomodo ergo solus sibi videbatur, etsi non certus, saltem suspectus de aliquo factitatore?

PL 2, 576A

それゆえ彼は、自分が造られたものであることも、造られたものには誰であれ造物者がいることも理解していた。ならば、たとえ確信はなくとも、少なくとも何らかの造物者がいるのではないかと勘づいてはいたのに、どうして彼は自分をただ独りだと思い込むことができたのか。