Adversus Valentinianos 14.1
Namque Enthymesi, sive jam Achamoth (quod abhinc scriptum, hoc solo ininterpretabili nomine) ut cum vitio individuae Passionis explosa est in loca luminis aliena, quod Pleromatis res est, in vacuum atque inane illud Epicuri, miserabilis etiam de loco est.
PL 2, 564Aさて、エンテュメーシス、あるいは今やアカモートと呼ぶべきか――これ以降は、この一つの、翻訳しえない名で記すことにする――彼女は、分かちがたい受苦という悪徳もろとも、光にとって異質な場所へ、すなわちあのエピクロスの空虚と虚無へと放り出された。光こそはプレーローマのものだからである。彼女はその場所のゆえにさえ憐れむべき者である。
Adversus Valentinianos 14.2
Certe ne forma nec facies ulla, defectiva scilicet et abortiva genitura. Dum ita rerum habet, flectitur a superioribus Christus, deducitur per Horon, aborsum ut illud informet de suis viribus solius substantiae non etiam scientiae forma.
PL 2, 564A確かに、姿もなく、顔つきも全くなかった。すなわち欠陥のある、流産の産まれであった。事がそのようになっている間、キリストは上位の者たちによって心を動かされ、ホロスを通って降り、その流産の子に、自らの力によって形を与える――ただ実体としての姿だけを与えるのであって、知識の姿を与えるのではない。
Adversus Valentinianos 14.3
Et tamen cum aliquo peculio relinquitur interim odor incorruptibilitatis, quo compos casus sui, potiorum desiderio suppararetur. Hac misericordia functus non sine Spiritus Sancti societate, recurrit Christus in Pleroma.
PL 2, 564Aそれでもなお、いくばくかの持参財産とともに、さしあたり不朽性の香りが残される。それによって、自らの転落を意識しながらも、より優れたものへの渇望のうちに備えられるように、との計らいである。この慈しみの務めを果たすと、聖なる霊との交わりを伴いつつ、キリストはプレーローマへと駆け戻る。
Adversus Valentinianos 14.4
Usus est rerum, ex liberalitatibus quoque nomina accedere. Enthymesis de actu fuit: Achamoth unde, adhuc quaeritur; Sophia de Patre manat; Spiritus Sanctus ex angelo apud Christum, a quo derelicta statim senserat desiderium.
PL 2, 564B事の慣わしとして、贈り物からもまた名が加わるものである。エンテュメーシスという名は、行為に由来していた。アカモートがどこから来るのかは、いまなお問われている。ソフィアという名は父に由来して流れ出ている。聖なる霊という名は、キリストのもとにいた天使に由来する――彼女はその天使に見捨てられるや、たちまち渇望を覚えたのであった。
Adversus Valentinianos 14.5
Itaque prosiluit et ipsa lumen ejus inquirere; quem si omnino non noverat, ut invisibiliter operatum, quomodo lumen ejus ignotum cum ipso requirebat?
PL 2, 564Bかくして彼女もまた、その光を探し求めようと躍り出た。だが、もし彼のことを全く知らなかったのだとすれば――目に見えぬ仕方で働いていたのだから――彼と同じく知られていないその光を、どうして求めることができたのか。
Adversus Valentinianos 14.6
Tamen tentavit, et fortasse apprehendisset, si non idem Horos, qui matri ejus tam prospere venerat, nunc tam importune filiae occurrisset, ut etiam inclamarit in eam, JAO, quasi Porro Quirites, aut, Fidem Caesaris, inde invenitur Jao in Scripturis.
PL 2, 564Bそれでも彼女は試み、おそらくは捉えていたことであろう――もし、その母のもとにはあれほど都合よく現れたあの同じホロスが、今度は娘に対してあれほど不都合に立ちはだからなかったならば。ホロスは彼女に向かって「ヤオー!」とまで叫びかけた――あたかも「クイリテスよ、いざ進み出よ」とか「皇帝の信義にかけて」とでも叫ぶかのように。そこから、聖典のうちに「ヤオー」という語が見出されるのである。
Adversus Valentinianos 14.7
Ita depulsa quominus pergere, nec habens supervolare Crucem, id est Horon, quia nullum Catulli Laureolum fuerit exercitata, ut destituta Passioni illi suae in trica multiplici atque perplexa , omni genere ejus coepit affligi: moerore, quod non perpetrasset incoeptum: metu, ne sicut luce, ita et vita orbaretur; consternatione, tum ignorantia.
PL 2, 565Aかくして彼女は進み続けることを妨げられ、十字架、すなわちホロスを飛び越える術も持たなかった。カトゥルスの『ラウレオルス』の稽古など、全く積んでいなかったからである。かくして、自らのあの受苦という幾重にも入り組んだ紛糾のうちに置き去りにされ、そのあらゆる種類によって苦しめられ始めた。すなわち、企てを成し遂げられなかったことへの悲嘆、光を奪われたのと同じように命までも奪われるのではないかという恐怖、狼狽、そして無知によってである。
Adversus Valentinianos 14.8
Nec ut mater ejus. Illa enim Aeon: at haec pro conditione deterius: insurgente adhuc et alio fluctu conversionis scilicet in Christum, a quo vivificata fuerat, et in hanc ipsam conversionem temperata.
PL 2, 566A母と同じようにではない。母はアイオーンであったが、こちらは境遇に応じて、より悪い有様にあった。そこへさらに、転向という別の波が押し寄せる――すなわち、自分に命を与えたキリストへの転向である。彼女はキリストによって命を与えられ、まさにこの転向そのものへと調えられていたのであった。