キプリアヌスc. 200–258

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 4 › De lapsis

Caput VIII 第VIII章

Cyprian of Carthage · De lapsis · PL 4, 472A · 7 sectiones

De lapsis 8.1

1

Exciderunt quibusdam, proh nefas! omnia et de memoria recesserunt. Non expectaverunt saltem ut ascenderent apprehensi, ut interrogati negarent. Ante aciem multi victi, sine congressione prostrati; nec hoc sibi reliquerunt, ut sacrificare idolis viderentur inviti.

PL 4, 472A

ある者たちには、ああ嘆かわしいことに、すべてが抜け落ち、記憶から消え去ってしまった。彼らは、捕らえられて壇に上り、尋問されて否むというその時をさえ待たなかった。多くの者は戦いの前線に達する前に打ち負かされ、交戦もせずに倒れた。偶像に犠牲を捧げるのを不本意そうに見せる余地すら、自分に残さなかったのである。

De lapsis 8.2

2

Ultro ad forum currere, ad mortem sponte properare, quasi hoc olim cuperent, quasi amplecterentur occasionem datam quam semper optassent. Quot illic a magistratibus vespera urgente dilati sunt? quot, ne eorum differretur interitus, etiam rogaverunt?

PL 4, 472B

自ら広場へと走り、死へと進んで急ぎ、あたかも以前からそれを望んでいたかのように、常々願っていた機会が与えられたのを喜んで抱きしめるかのようであった。夕暮れが迫るなかで、そこで官吏たちにより猶予された者が幾人いたことか。自分の破滅が先延ばしにされぬようにと、自ら願い出た者すら幾人いたことか。

De lapsis 8.3

3

Quam vim potest talis obtendere, qua crimen suum purget, cum vim magis ipse fecerit ut periret?

PL 4, 472B

このような者が、いったいどんな強制を口実に持ち出して自らの罪を弁明できようか。彼はむしろ自ら進んで、破滅するために力を尽くしたというのに。

De lapsis 8.4

4

Nonne, quando ad Capitolium sponte ventum est, quando ultro ad obsequium diri facinoris accessum est, labavit gressus, caligavit aspectus, tremuerunt viscera, brachia conciderunt? nonne sensus. obstupuit, lingua haesit, sermo defecit?

PL 4, 472B

カピトリウムへ自ら進んで赴いたとき、その恐ろしい所業への服従へと自ら足を運んだとき、足取りはよろめき、目はかすみ、内臓は震え、両腕は萎えたのではなかったか。感覚は麻痺し、舌はこわばり、言葉は出なくなったのではなかったか。

De lapsis 8.5

5

Stare illic potuit Dei servus, et loqui et renuntiare Christo, qui jam diabolo renuntiaverat et saeculo?

PL 4, 473A

神の僕がそこに立ちどまり、口を開いてキリストを否むことなど、できたであろうか。彼はすでに悪魔とこの世とを、否むと誓っていたはずなのに。

De lapsis 8.6

6

Nonne ara illa quo moriturus accessit rogus illi fuit? nonne diaboli altare, quod foetore tetro fumare ac redolere conspexerat, velut funus et bustum vitae suae horrere ac fugere debebat?

PL 4, 473A

死にゆく者として近づいたその祭壇は、彼にとって火葬の薪ではなかったか。悪魔の祭壇が、忌まわしい悪臭を放って燻り香っているのを目にしたとき、それを自分の命の葬いと墓のごとくに、恐れ、逃げねばならなかったのではないか。

De lapsis 8.7

7

Quid hostiam tecum, miser, quid victimam immolaturus imponis? ipse ad aram hostia, victima ipse venisti; immolasti illic salutem tuam, spem tuam, fidem tuam funestis illis ignibus concremasti.

PL 4, 473A

哀れな者よ、お前は犠牲を捧げようとして、いったいどんな犠牲を、どんな犠牲獣を携えてきたというのか。お前自身が祭壇へと、犠牲として、犠牲獣として来たのだ。そこでお前は自らの救いを犠牲に捧げ、自らの希望を、自らの信仰を、あの忌まわしい火で焼き尽くしたのだ。