De oratione dominica 25.1
Illud quoque necessarie admonet Dominus ut in oratione dicamus: ET NE NOS PATIARIS INDUCI IN TENTATIONEM.
PL 4, 536Bまた主は、祈りにおいて我々がこう言うべきことを、必要な仕方で諭しておられる。「そして、我々が試みへと導き入れられることを、許したもうな」。
De oratione dominica 25.2
Qua in parte ostenditur nihil contra nos adversarium posse, nisi Deus ante permiserit; ut omnis timor noster, et devotio atque observatio ad Deum convertatur, quando in tentationibus nostris nihil malo liceat, nisi potestas inde tribuatur.
PL 4, 536Cこの点で示されているのは、神があらかじめ許されない限り、敵対する者は我々に対して何もなしえないということである。これは、我々のあらゆる恐れと、神への献身と遵守とが、神へと向けられるためである。なぜなら、我々への試みにおいて、そこから権力が与えられない限り、悪しき者には何も許されないからである。
De oratione dominica 25.3
Probat Scriptura divina quae dicit: Venit Nabuchodonosor rex Babyloniae in Hierusalem, et expugnabat eam, et dedit eam Dominus in manu ejus (IV Reg. XXIV) .
PL 4, 536C神の聖典はこれを証明している。「バビロンの王ネブカドネザルはエルサレムに来て、これを攻め、主はこれを彼の手に渡された」(列王記四24章)。
De oratione dominica 25.4
Datur autem potestas adversus nos malo secundum nostra peccata, sicut scriptum est: Quis dedit in direptionem Jacob et Israel eis qui praedantur illum? nonne Deus cui peccaverunt? et nolebant in viis ejus ambulare neque audire legem ejus, et superduxit super eos iram animationis suae (Isa. XLII, 24) .
PL 4, 537Aしかし、我々に対して悪しき者に権力が与えられるのは、我々の罪に応じてのことである。次のように書かれているとおりである。「誰がヤコブとイスラエルを、彼らを掠奪する者たちの餌食として渡したのか。彼らが罪を犯したその神ではないか。彼らは神の道を歩もうとせず、その律法を聞こうともしなかった。それゆえ神は、その激情の怒りを彼らの上にもたらされた」(イザヤ42:24)。
De oratione dominica 25.5
Et iterum, Salomone peccante et a praeceptis atque a viis Domini recedente, positum est: Et excitavit Dominus Satanam ipsi Salomoni (III Reg. XII) .
PL 4, 537Aまた再び、ソロモンが罪を犯し、主の戒めと道から離れたとき、こう記されている。「主はソロモンに対してサタンを起こされた」(列王記三12章)。