クラウディウス・マメルティヌスfl. 361–365

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 18 › Gratiarum actio Juliano Augusto

Caput XXVIII 第XXVIII章

Claudius Mamertinus · Gratiarum actio Juliano Augusto · PL 18, 427C · 5 sectiones

Gratiarum actio Juliano Augusto 28.1

1

Sed quid ego longius indicia mitis et mansuetae mentis accerso? Hic ipse, hic inquam ipse dies praebuit civilis animi satis clara documenta. Ego et collega meus, ne quid maximus imperator propensius humanitatis studio faceret verebamur.

PL 18, 427C

だが、穏やかで柔和な心の証しを、なぜ私はこれ以上遠くから引いてくる必要があろうか。まさにこの日、この日そのものが、市民としての心の十分に明らかな証拠を示した。私と私の同僚は、いと偉大な皇帝が人間らしさへの熱意からあまりに行き過ぎたことをしはしないかと恐れていた。

Gratiarum actio Juliano Augusto 28.2

2

Itaque matutino crepusculo palatium petimus. Adventare nos principi, forte tum danti operam salutatoribus, nuntiatur. Statim e solio tanquam praeceptus exsiluit, vultu trepido atque satagente, qualis mens mea esse potuisset, si principi serus occurrerem.

PL 18, 427C

そこで、明け方の薄明かりのうちに宮殿へ向かった。たまたまそのとき挨拶に来る者たちを引見していた君主に、我々が近づいていることが告げられた。すると彼は、先を越されでもしたように、たちまち玉座から跳び上がった。その顔つきは慌てて気遣わしげで、もし私が君主に遅れて出会っていたなら、私の心がそうであったであろうような様子であった。

Gratiarum actio Juliano Augusto 28.3

3

Aegre remotis populi qui nos praegrediebatur agminibus, ut quam longissime nobis obviam procederet laboravit. Illic, proh sancta divinitas! gaudentibus cunctis, quo ore? qua voce? inquit. Ave, consul amplissime.

PL 18, 428A

我々の前を進んでいた人々の群れを苦労して脇へ退け、できるだけ遠くまで我々を迎えに出ようと努めた。そこで、ああ、聖なる神性よ、皆が喜んでいるなか、どのような口で、どのような声で言ったことか。「ごきげんよう、いとも高き執政官よ」と。

Gratiarum actio Juliano Augusto 28.4

4

Dignatus osculo oris illius divinis affatibus consecrati dexteram dedit, illam dexteram, immortale pignus virtutis, et fidei.

PL 18, 428A

神的な語りかけによって聖別されたその口の接吻を〔我々に〕与えることをよしとして、右手を差し出した。徳と信義の、不滅の保証であるその右手を。

Gratiarum actio Juliano Augusto 28.5

5

Poetae ferunt altissimum illum, et cuncta potestate cohibentem deum, qui ditione perpetua divina atque humana moderatur, cum despiciat in terras habitu oris tempestatum incerta mutare, ejus nutu mundum tremiscere, illius hilaritate turbines abigi, nubes fugari, nitentia per orbem serena refundi.

PL 18, 428A

詩人たちは言い伝える。あの至高の、すべてを力で抑える神、永続の支配によって神事も人事も治める神が、地上を見下ろして顔つきで天候の定めなさを変えるとき、世界はその頷きに震え、その上機嫌によって旋風は追い払われ、雲は散らされ、輝く晴天が全世界に注ぎ返される、と。