Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 3.13.1
VERS. 9 et 10. Inter diem mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte manifestavit: apud me oratio mea Deo vitae meae: dicam Deo, susceptor meus es, quare oblitus es?
PL 9, 908A「昼のあいだ、主は自らの慈しみを命じ、夜にはそれを現した。我のもとに、我が命の神への我が祈りがある。我は神に言おう、汝は我を支える方なのに、なぜ忘れたのか」(詩篇41:9-10)。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 3.13.2
Dat videlicet doctrinam et consolationem omnibus justis, ut si ex multis tentationum fluctibus operti, perturbationem sensus patiuntur, quae tenebrae oculorum nox vocatur; meminerint quia semper in hanc noctem manifestatur misericordia Dei potens, nisi sit tempus causa miserandi.
PL 9, 908Bすなわち、彼はすべての義しい者に教えと慰めを与える。それは、もし彼らが試練の多くの波に覆われて、感覚の動揺、すなわち目の闇と呼ばれる夜を受けるとしても、この夜のうちに、神の力ある慈しみがつねに現されることを、思い起こすためである。その時が、慈しむことの理由となるのでなければ別であるが〔nisi sit tempus causa miserandi は意味が定まらない。本文が崩れているのかもしれない〕。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 3.13.3
Sed cum in periculum venerimus, et perturbatio ex desperatione vitae quamdam cordi nostro fecerit noctem, tunc si potuerimus dicere: Apud me oratio Deo meo: dicam, susceptor meus es, quare me dereliquisti?
PL 9, 908Bしかし、我々が危険に陥り、命への絶望による動揺が、我々の心に一種の夜をつくったとき、そのとき、もし我々が「我のもとに、我が神への祈りがある。我は言おう、汝は我を支える方なのに、なぜ我を見捨てたのか」と言うことができるなら、どうであろうか〔この条件文は帰結を欠く。「どうであろうか」と補って受けた〕。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 3.13.4
Hoc ergo in nocte retinendum est; et cum caeteri sensus perturbantur, hoc tamen deficere non debet quod clamemus ad Dominum: quare me dereliquisti? de quo sermone prius tractavimus: quia etsi causa judiciorum Dei non intelligamus quare nos in aliquibus tentationibus relinquat; deficere tamen nos non oportet, quin ab ipso misericordiam deprecemur.
PL 9, 908Bそれゆえ、夜のうちにはこれを保たねばならない。ほかの感覚が乱れるときにも、「なぜ我を見捨てたのか」と我々が主に叫ぶこと、これは失われてはならない。この言葉については先に論じた。すなわち、たとえ神の裁きの理由を、なぜ神が我々をいくつかの試練のうちに置き去りにするのかを、我々が理解しなくとも、それでも我々は、まさにこの方から慈しみを祈り求めることをやめてはならない。